Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Afdalen in het mannenbrein

'Mijn hemel, ik heb me
laten verleiden...'

blogger

Jan Willem Vaartjes

E

Een paar weken terug kwam ik onverwachts een kennis tegen in een bedrijfsrestaurant waar ik die middag een netwerkgesprek ging voeren. Ze begroette me hartelijk en zonder dat ik er erg in had, wreef ze met haar hand over de polo waar mijn buik zich achter schuilhield. 'Zo zo, Jan Willem, jij bent de winter goed doorgekomen,' zei ze met een plagerige grimas.

Het gebeurt wel vaker dat mensen de behoefte niet kunnen onderdrukken om mijn buik te beroeren en dat gaat dan dikwijls vergezeld van weinig vleiende teksten. Doorgaans lach ik dan wat schamper. Zelf zou ik zoiets niet zo snel doen bij iemand. En al helemaal niet bij vrouwen. 

Welvaartsbuikje

Gelukkig complimenteerde zij mij trouwens niet met mijn 'gezelligheidshoofd'. Dat vind ik altijd zo erg. Mensen die je ongevraagd en plein public in de wang knijpen en zich net iets te hard afvragen waar dat slanke hoofd van weleer is gebleven. Alleen oma's en mama's mogen dat.

Er zit natuurlijk geen kwaad achter. Dat weet ik ook wel. Mijn onzekerheid wordt er echter wel door gevoed, hoewel ik nu ook weer niet 'gezegend' ben met zo'n echte bierpens. Ik houd het liever op een welvaartsbuikje.

Datzelfde gestaag groeiende welvaartsbuikje zorgt er overigens wel voor dat een flink deel van mijn blouses het inmiddels Spaans benauwd krijgt als ik de kastdeur open schuif. Een tijdje terug sprong spontaan een knoop de lucht in toen ik mij bij het sokken aantrekken voorover moest buigen. 

Slapen een sluitpost

Jarenlang heb ik uit hoofde van mijn functie bij klanten het belang van een gezonde en vitale leefstijl gepredikt. Gezond eten, regelmatig ontspannen, voldoende slaap pakken, niet teveel drinken, sigaretten links laten liggen, goed bewegen en sporten ... het hele rijtje kan ik nog zo opdreunen.

Zoals het huis van de schilder het meest verweerd is en het kind van de psychiater het meest gestoord, zo leef ik ook een beetje. Zo'n übergezondheidsfreak ben ik namelijk niet en zal ik ook wel nooit worden. Echt op mijn eten let ik niet, mijn agenda is altijd propvol, zodat van ontspanning doorgaans weinig terecht komt, slapen is te vaak een sluitpost van de dag, af en toe rook ik een sigaretje, met name bij een borrel en ik kijk liever naar sport dan dat ik het bedrijf.

Leefstijl resetten

Of het toeval is of niet: twee weken geleden werd ik gebeld door een voormalige klant, een uitermate sociaal en bewogen mens. Ze was een tijdje terug voor zichzelf begonnen en wist me nu al te vertellen dat ze nooit meer in loondienst wilde werken. 

Ze had zich helemaal toegelegd op het thema 'Gezond en Vitaal leven'. Koren op mijn molen natuurlijk. Via haar netwerk was ze in contact gekomen met één van de grondleggers van een succesvol en effectief programma met als doel de leefstijl van mensen duurzaam te resetten zodat ze langer in volle gezondheid kunnen leven. Wie wil dat nu niet?

Gebiologeerd luisterde ik naar wat ze te vertellen had. Het klonk allemaal erg interessant en voor ik het wist hadden we een afspraak in de agenda staan. Ze had voor de gelegenheid een compagnon meegenomen die ik - hoe toevallig - nog kende van een paar jaar terug. We hadden ooit een paar keer gedatet. "Ze blijven me maar achtervolgen," grapte ik in mezelf.

Op een terras in het centrum van Arnhem klapte één van de dames haar laptop open en werd ik getrakteerd op een flitsende powerpointpresentatie vol met feiten en wetenswaardigheden. Eerlijk is eerlijk: het zag er overtuigend uit allemaal, zeker nadat een aantal persoonlijke succesverhalen de revue waren gepasseerd. 

Verstoorde hypothalamus

Aan het eind van de presentatie complimenteerde ik de twee enthousiastelingen bij mij aan tafel. "En wat verwachten jullie nu van mij?", vroeg ik belangstellend. "Nou Willem, heel simpel. Jij gaat om te beginnen meedoen aan een gezondheidskuur," zei mijn voormalige klant vastberaden. 'Dat is toch zoiets als detoxen', riep ik wat geschrokken. "Zoiets ja," zei ze terug.

Ik werd pas weer rustig nadat mij nadrukkelijk werd beloofd, dat ik niet à la Patty Brard met een slang in mijn achterste zijwaarts op een behandeltafel werd gelegd. Vreselijk en gênant leek mij dat.

"Jouw hypothalamus is gedurende je leven verstoord geraakt en het wordt hoogtijd dat er een reset plaatsvindt," zei mijn voormalige date met een uiterst serieuze blik. "Jij gaat zelf je lichaam ontgiften en ontslakken. Straks voel je je een herboren mens en kan je al je blouses weer aan," vervolgde ze. Op mijn vraag hoe lang zo'n kuur dan wel niet ging duren, antwoordde ze: "Alles bij elkaar ruim twee maanden."

Als een adonis op een Grieks strand

Met het idee in mijn achterhoofd dat ik straks tijdens de zomervakantie na jaren mijn summer body weer terugheb en als een herboren adonis over een Grieks strand zou paraderen, tekende ik de opdrachtbevestiging. Volgende week ga ik waarschijnlijk beginnen.

Een goede vriendin reageerde wat minder blij toen ik haar het grote nieuws vertelde. "Jij mag toch nog wel sushi eten en een biertje met me drinken?", vroeg ze wat bedompt. 

"Zolang de sushi van granaatappel, broccoli en knäckebröd is gemaakt en water in een bierglas wordt geschonken, mag dat zeker," grapte ik terug.