Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Afdalen in het mannenbrein

'Vrouwen moeten mannen
weer verleiden tot een dansje'

blogger

Jan Willem Vaartjes

T

Twee weken terug bracht ik een groot deel van mijn tijd door op de Vierdaagse feesten in Nijmegen. Niet om zelf mee te lopen. Wat dat betreft ben ik een held op sokken, hoewel ik mij ieder jaar weer - na de nodige alcoholische versnaperingen- voorneem om een keertje mee te doen.

De kinderen waren met hun moeder in Spanje, zodat ik de handen vrij had om alle teugels eens flink te laten vieren op een festijn dat zijn weerga niet kent en waar maar geen eind aan lijkt te komen.

De Platenbus

Dit jaar was De Kaaij mijn favoriete stek, onderaan de kade bij de Waalbrug. Een plek vol met foodtrucks, barretjes en podia. Het deed wat idyllisch aan van een afstandje vooral door het gelige rivierzand dat als een mooie waas kleur gaf aan het geheel.

Daar stond wat onopvallend in een hoek De Platenbus. Een vrolijk uitgedoste oldtimer bus uitgerust met lp's en alles wat herinnert aan de tijd waarin ik als jonge man ben opgegroeid.

Een hippie-achtige dj van een zekere leeftijd stond half stoned - mocht dat niet zo zijn geweest, dan acteerde hij dat weergaloos- al swingend de menigte op te zwepen met heerlijke dansmuziek. Hij had iets weg van Dustin Hoffman in de film Meet the Fockers. 

De dansende meute bestond uit een bonte verzameling vrolijk uitgedoste twintigers,dertigers, veertigers, vijftigers en zestigers waarvan het leeuwendeel hun schoeisel aan de kant had geschoven. Dansen in het zand is het fijnst op blote voeten. 

Ik weet niet hoe ik er bij kwam, maar ik ben op een avond voor de gein eens gaan tellen hoeveel mannen en hoeveel vrouwen er om mij heen op de dansvloer stonden. Al snel kwam ik tot de constatering, dat er veel meer vrouwen dan mannen aan het dansen waren. De mannen stonden veelal kletsend met een biertje in de hand toe te kijken vanaf de zijkant.

Het was me al vaker opgevallen dat vrouwen meer dansen dan mannen; op bruiloften, verjaardagspartijen, tuinfeesten of bedrijfsfeesten.

Nu wil ik niet al te hoog opgeven over mijn eigen danskunsten. Geheel onverdienstelijk dans ik echter niet als ik mijn vrienden mag geloven, maar een toekomstige winnaar van 'So you think you could dance ' zal ik wel nooit worden.

Mannen dansen wat ongemakkelijker dan vrouwen valt me op. 'Een vreemd soort electric boogie en geheel uit de maat', zei een vriendin laatst geamuseerd tegen me toen ze naar een man wees die aan het dansen was. Misschien dat dat mannen weerhoudt om op de dansvloer te stappen. Dat de schaamte zich parten is gaan spelen.

Houten klaas

Het gevoel voor ritme heb ik niet mijn hele leven al. Zo was ik in mijn pubertijd een houten klaas als het op bewegen aankwam. Toen iedereen voor het eerst naar de plaatselijke disco ging, begon ik pas te groeien als kool en dat was niet bepaald bevorderlijk voor mijn evenwichtsgevoel.

In die tijd ging ik net zoals haast iedere jongen naar de lokale dansschool onder lichte dwang van mijn ouders. De verzachtende omstandigheid was, dat vrijwel alle leuke meisjes uit de buurt ook onder meer of minder lichte dwang op zijn minst de grondbeginselen van de jive, de quickstep, de tja-tja-tja en de rumba moesten leren.

Met de minimale score haalde ik het Beginners certificaat. Een leuke meid uit een aanpalende wijk verleidde mij deel te nemen aan de cursus voor Gevorderden. Ik begon er steeds meer lol in krijgen, maar net toen we aan de Zilver-cursus waren begonnen, dumpte ze me voor een ander.

De rest van de cursus heb ik doorgebracht in de snackbar achter de flipperkast terwijl ik mijn ouders voorhield dat ik samen met mijn danspartner de sterren van de hemel danste.

Dancemoves

Solo dansen past toch beter bij mij, alhoewel ik ergens in een salsatent op de Vierdaagse feesten samen met een vriendin een paar dancemoves uit de kast haalde, waar zelfs mijn kinderen van onder de indruk waren. Haar vriend filmde namelijk het hele gebeuren. 

Voor mij is dansen een heerlijke, ontspannen bezigheid. Ik dans vaak in de woonkamer, de tuin of in de keuken. Voor voorbijgangers moet dat een vreemde gewaarwording zijn om iemand bewegingen te zien maken zonder de muziek er bij te horen. Als ze goed kijken zien ze wel een gelukzalig gezicht. 

Vrouwen zouden hun partner weer vaker moeten verleiden tot een dansje en op voorhand moeten beloven dat ze bewonderend en oordeelloos na de onnavolgbare bewegingen van hun lief kijken. De lach die dan op zijn gezicht verschijnt is onbetaalbaar. Dat verzeker ik je ... .

Gerelateerde onderwerpen