Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Daphne Deckers

Billen langs ons brood
Een gulp langs de glazen

columnist

Daphne Deckers

S

Schrijfster/presentatrice Daphne Deckers geeft haar kijk op het leven. Deze week ergert ze zich aan de ongewenste intimiteiten van tafelburen.

Treintje-zitten

Laatst gingen mijn vriendin en ik nog even wat eten in Amsterdam voordat we samen naar de schouwburg zouden gaan. We hadden een leuk tentje uitgezocht, prima menukaart; kwamen we daar, bleek het zo’n restaurant waar je moet treintje-zitten. Tenminste, zo noem ik dat zelf, maar er is vast een officiële horeca-naam voor. In het Engels schijnt het banquet style of French bistro seating te heten: één lange bank tegen de muur, over nagenoeg de hele lengte van het restaurant, met kleine tafels en stoelen er hutjemutje
vóór.

In Parijse bistro’s en brasserieën kom je zo’n indeling inderdaad veel tegen. Hoewel Richard zijn lange armen en benen nauwelijks op en onder zulke tafeltjes kwijt kan, is het in Parijs nog wel te pruimen. Want vooruit: de Franse ambiance werkt mee, de charme, het vakantiegevoel – en de wetenschap dat nagenoeg niemand je kan verstaan. Hoe anders is dat in Nederland? 

Ongemakkelijk

In veel van de huidige restaurants zit je boven op de andere gasten. Dat overkwam ook mij en mijn vriendin; we raakten met onze ellebogen nagenoeg de buren. Als je treintje-zit, moeten de tafeltjes vaak naar voren worden getrokken zodat je op de lange bank kunt plaatsnemen. Maar als je eenmaal zit, kun je feitelijk niet anders dan blíjven zitten.

In het restaurant waar wij gingen eten, zat hooguit één handlengte ruimte tussen de tafels. Je kon er dus eigenlijk niet langs bewegen, maar er waren natuurlijk gasten die dat toch heel graag wilden doen. Dan wrongen zich een paar billen langs ons brood, of een gulp langs de glazen. Waarom zien restauranthouders niet hoe ongemakkelijk dat is? Ik begrijp dat de huren hoog zijn, en dat ze veel couverts nodig hebben, en dat het leuker is wanneer het ergens gezellig druk is. Maar er is een verschil tussen ‘gezellig druk’ en ‘ik zit bij de buren op schoot’. 

Meeluisteren

Er lijkt ook een bepaalde wet te zijn: hoe kleiner de tafel, hoe groter de menukaart. En dan heb ik ook nog een tasje en een telefoon en een leesbril natuurlijk (want hoe groot die menukaart ook is, lezen kan ik ’m niet), maar waar laat ik het allemaal? Op schoot dan maar, want naast me op de bank zit alweer de volgende. Toch is dit allemaal nog tot daaraan toe; zeker als het eten lekker is en de ambiance goed.

Maar wat ik wél moeilijk vind, is het (moeten) meeluisteren met de buren. Dat wil ik niet van hen en zij niet van mij, maar je ontkomt er niet aan wanneer je ellenbogen elkaar praktisch raken. Mijn vriendin en ik hoorden de buurvrouw fluisteren dat ze “geen wijn kon nemen bij haar medicijnen”, en toen haar tafelgenoot vroeg hoe het met “die plekken” was afgelopen, zei ze dat ze gelukkig alleen nog rode uitslag had “op de binnenkanten van haar benen, en rond de hele bikinilijn.” Nou, wat fijn, inderdaad. Ik zeg sharing is caring! 

VROUW jubileumconcert

Kom je ook naar het waanzinnige VROUW Jubileumconcert op 30 oktober a.s.? Bestel snel je tickets en zing samen met vriendinnen lekker mee met Jan Smit, Ruth Jacott, Tino Martin, Mike Peterson en Edsilia Rombley.