Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

De single avonturen van Eva

Deel 80:
'Ik wil Mees' tweede moeder helemaal niet zijn'

E

Eva is de beste vriendin van Helen, die al jaren een dagboek bijhoudt in VROUW Magazine. Na een heftige periode vol teleurstellende relaties, waarin zij ook nog eens haar kinderwens definitief moest opgeven, is Eva aan het daten geslagen. En een vaste relatie? Daar zit ze écht niet op te wachten.

Dinsdag

De foto wil maar niet van mijn netvlies af. Roy liet me laatst op zijn telefoon een foto zien, waar hij met zijn kersverse zoontje Mees op staat. Roy kijkt in de lens en in zijn ogen zag ik een blik die ik niet eerder had gezien. Hij is verliefd. Verliefd op zijn kind. En terecht; het is een prachtig mannetje. Ik hield het niet droog, toen ik de telefoon met foto in mijn handen hield. Wat had ik er veel voor over gehad om zo'n moment met de man van mijn dromen te delen. Moeder worden, zo'n klein kindje verzorgen en overladen met liefde: het is mij niet gegeven en dat doet, ondanks dat ik mij er bij neer heb gelegd, nog steeds veel pijn. We hebben elkaar dit weekend nog heel even gezien, Roy bleef maar praten over Mees. Hij weet uiteraard dat ik geen kinderen kan krijgen en hij merkte dat ik het er moeilijk mee had.

"Als Mees bij mij is, dan ben jij er toch ook gewoon? Dan zorgen we samen voor hem en ben jij een beetje zijn tweede moeder." Het is heel lief bedoeld, maar ik kan er niets mee. Ik wil Mees' tweede moeder helemaal niet zijn. Wat Roy en ik hebben is voornamelijk gebaseerd op seks en heeft absoluut geen eeuwigheidswaarde. Wat als ik me aan Mees ga hechten? Of nog veel erger: Mees aan mij? Het blijft maar door mijn hoofd spoken dat ik de banden met Roy moet doorsnijden voordat dit gebeurt. Over een maand komt 'ie voor het eerst bij zijn vader slapen. Ik heb mezelf daarom een maand de tijd gegeven om orde op zaken te stellen.

Woensdag

Ik lig languit op de bank wat lamlendig te Netflixen. Om het sfeertje van ongegeneerd niets-doen naar een hoger niveau te trekken, heb ik een joggingbroek aangetrokken met een oversized T-shirt, mijn haar in een staart gedaan en ik eet, over ongegeneerd gesproken, een hele zak chips leeg. Als de bel gaat, overvalt me ook meteen een 'betrapt' gevoel. Ik hoop maar dat het Ivo is, hoewel hij er ook een spektakel van kan maken als hij mij in deze staat aantreft. 'Oh, laat het Roy niet zijn', denk ik nog, als ik naar de voordeur loop. Maar als ik de deur opentrek, kijk ik recht in de ogen van Henk. Henk, de CV-monteur. Mijn hoofd wordt rood en ik trek razendsnel, maar heel ongemakkelijk, het elastiekje uit mijn haar. Los haar maakt misschien nog iets van deze beroerde look goed.

"Hey! Ik eeeh…ik lig lekker op de bank te Netflixen. Met chips", flap ik er maar uit, voordat hij zelf zal constateren dat ik zojuist een vreetbui had.

Hij zegt niets en zijn ogen twinkelen.

"Wat doe je hier eigenlijk? Mijn ketel doet het prima hoor…"

"Dat mag ik hopen, ík heb 'm geïnstalleerd", reageert hij adrem. "Ben je alleen thuis?"

Pas dan heb ik door waar hij op uit is. Alsof er een kleine bom ontploft, is de hal ineens gevuld met een seksuele spanning. Dat ik hier als een onopgemaakte slons voor hem sta, lijkt hij niet eens te zien.

"Ja. Helemaal alleen."

Ik heb de woorden nog niet uitgesproken of Henk stapt naar binnen, sluit de deur en draait zelfs de sleutel die ik aan de binnenkant had zitten, om. Heel kort schiet het door mijn hoofd dat hij mij nu net zo makkelijk kan vermoorden. Ik word immers opgesloten in mijn eigen huis. Maar als hij zich daarna naar mij omdraait en ik een seconde later zijn warme, sterke handen onder mijn shirt voel glijden, weet ik zeker dat er vanavond helemaal niemand vermoord gaat worden. Henk duwt me, terwijl hij mij zoent, zachtjes de woonkamer in. Daar legt hij me op de bank neer en terwijl mijn oog nog een split second op de zak chips op tafel valt, maakt hij de riem van zijn broek los.

"Ik heb de hele dag aan je gedacht. Sterker nog: ik denk al dagen aan je. Ik vind je zo ongelooflijk lekker…"