Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

De single avonturen van Eva

Deel 81:
'Ik weet zeker dat dit een foute man is'

E

Eva is de beste vriendin van Helen, die al jaren een dagboek bijhoudt in VROUW Magazine. Na een heftige periode vol teleurstellende relaties, waarin zij ook nog eens haar kinderwens definitief moest opgeven, is Eva aan het daten geslagen. En een vaste relatie? Daar zit ze écht niet op te wachten.

Maandag

"Heb je Henk nog gesproken?"

Ivo vindt mijn avonturen met Henk-de-CV-man razendinteressant, voor mij is de nieuwigheid er wel weer vanaf. Henk is echt wel een leuke vent om te zien hoor, maar om nou te zeggen dat we buiten de seks om een goede klik hebben; nee. Hij is een beetje lomp in zijn woorden. En ook niet heel erg grappig.

"Nee, sinds vorige week woensdag niet meer. Ik vind het wel een ongemakkelijk idee dat hij dus zomaar, zonder aankondigen op mijn stoep kan staan. Het was hartstikke geil en spannend vorige week, maar ik zit daar echt niet vaker op te wachten. Ik had gisteren eigenlijk weer onopgemaakt in standje 'who-cares' willen binge-watchen, maar met het idee dat Henk zomaar kon aanbellen, zat ik toch in een leuk jurkje een beetje mooi te zijn voor jan-met-de-korte-achternaam."
 

"Dan laat je hem dat toch weten, dat onverwachts langskomen niet zo jouw ding is?" Ik knik. Ik heb niet zoveel zin meer om over Henk te praten.  "Nog een week en dan woon je bij mij om de hoek…" Ivo's ogen stralen meteen. "Ja, bizar hè? Ik heb zo'n zin in de verhuizing. Nou, of beter, in de dagen daarna. Alles lekker inrichten. Ik ben er echt aan toe." Ik ben oprecht heel blij voor hem, hoewel ik het ook wel lastig vind dat Roy daar dan dus niet meer woont. Roy, die mij sinds vorige week iedere foto doorstuurt die hij zelf van zijn zoontje krijgt aangeleverd. Heel lief hoor, maar van mij hoeft het niet zo.

"Ik kijk ook uit naar onze eerste avond languit op jouw spiksplinternieuwe bank", zeg ik dan maar. Ivo staat net op het punt om weer naar zijn eigen werkplek te lopen, als de deur van de afdeling openzwaait en er een onbekende man binnen komt wandelen. Ivo grist wat papieren van mijn bureau en doet alsof hij daar enorm in verdiept staat te lezen. Ondertussen hoor ik hem sissen: "Type meid! Wat een hèèrlijke man!"

Ik volg de nieuweling kort en concludeer puur op looks dat het hier een overduidelijke hetero betreft. "Je gaydar staat weer niet helemaal zuiver afgesteld, schat. Deze is getrouwd, drie kinderen, veel te oud voor je, inderdaad goddelijk, maar niet zu haben."

Ik krijg een korte klap met de stapel papieren op mijn hoofd en gespeeld gepikeerd drentelt Ivo weer terug naar zijn plaats. Dan zie ik hoe een van mijn collega's de onbekende man mijn kant op stuurt.

"Daar zit ze, met die blauwe blouse."

Dinsdag

Ik ben vandaag een half uurtje eerder opgestaan om mijn haar te wassen en even met iets meer aandacht dan een normale kantoordag te stylen. De outfit of the day hangt sinds gisterenavond al klaar, ik heb namelijk zo een meeting met Jeff, de man waar Ivo gisteren nog voor in katzwijm viel. Jeff is een paar dagen over vanuit een onze vestigingen, aan de andere kant van het land en hij heeft mij een paar uur nodig voor het project waar hij aan werkt. Ik voel aan alles dat dit een meer dan foute man is, maar ik ga er vol voor.

Zijn stem, zijn zelfverzekerdheid, zijn wat arrogante mannelijke optreden; hij deed me een beetje denken aan Roy toen wij het net met elkaar deden. Hij is de hele week nog bij ons op kantoor en hij logeert in een hotel om de hoek, vertelde hij. In de eerste paar minuten dat we elkaar spraken liet hij al vallen dat hij getrouwd was en vier (dus niet drie, zoals ik dacht) kinderen heeft. Hij legde zijn hand amicaal op mijn schouder voordat hij weer bij mij wegliep. Aan zijn gedrag merkte ik echter dat zijn gezin hem in niets zou verhinderen zo nu en dan eens aan zichzelf te denken.

En laat ik daar nou momenteel geen énkel bezwaar tegen hebben…