Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

De single avonturen van Eva

Deel 85: 'Ik krijg altijd zo'n minderwaardigheidscomplex
met al die jonge meiden om me heen'

E

Eva is de beste vriendin van Helen, die al jaren een dagboek bijhoudt in VROUW Magazine. Na een heftige periode vol teleurstellende relaties, waarin zij ook nog eens haar kinderwens definitief moest opgeven, is Eva aan het daten geslagen. En een vaste relatie? Daar zit ze écht niet op te wachten.

Dinsdag

Ik zie het scherm van mijn telefoon oplichten en krijg direct een kriebel in mijn buik. Sinds vorige week heb ik intensief app-contact met Ward. Als het aan mij lag, hadden we dit weekend al wat afgesproken met elkaar, maar hij hield de boot af.

Ondertussen nam het contact alleen maar toe. Ward is heel lief, ontzettend gevat en meer dan gemiddeld geïnteresseerd. Vaak blijven die app-contacten wat oppervlakkig, maar daar is bij deze man geen sprake van. Hij vraagt mij het hemd van het lijf en ik heb het idee dat ik in die paar dagen tijd al meer met hem heb gedeeld dan met Roy.

Roy, van wie ik helemaal niks meer hoor trouwens. Ik zag nog wel op Facebook dat hij zijn profielfoto heeft aangepast – naar een afbeelding mét kind uiteraard – en hij heeft zijn relatiestatus gewijzigd. Ik viel bijna van mijn stoel toen ik dat ontdekte. Het lijkt wel alsof hij een totaal andere persoon is geworden. Hij is volledig in de papa-modus geschoten.

Ik ben blij dat hij niet meer in ons appartement woont. Ik had er niet aan moeten denken om hem met baby in ongetwijfeld hippe Bugaboo tegen te komen. Het is goed zo. Toch heb ik hem nog niet van mijn Facebook af gegooid. Ik wil het wel van een afstandje blijven volgen, dat gezinsgeluk. Misschien een vorm van zelfkwelling, hoewel ik nieuwsgierigheid een logischer verhaal vind.

Maar Ward dus, die ook als aardig nieuwsgierig kan worden bestempeld. Hij appt me met de vraag hoe ik geslapen heb en of ik nog plannen heb voor vandaag, buiten werken dan. Mijn hart maakt een sprongetje. Ik heb niets gepland vanavond en zie een date wel zitten. Subtiel tik ik dat ik voor vanavond nog geen invulling heb gevonden. Vol spanning kijk ik naar het scherm waarop ik zie dat hij wat aan het schrijven is.

'Een mooi moment om wat series te kijken dan, even lekker ontspannen na een dag hard werken. Ik heb vanavond een afspraak met een zakenrelatie en daarna ga ik sporten – het zal wel een latertje worden. Sport jij eigenlijk?'

Teleurgesteld leg ik mijn telefoon neer. Echt happig is hij niet. Of ik ben te happig, dat kan natuurlijk ook. Waarom ook zo hard van stapel lopen? Ik zit een beetje in een modus waarin het hooguit een paar dagen app-contact en dan daten is en dat hoeft natuurlijk echt geen regel te zijn. Deze Ward doet het gewoon wat rustiger aan. Ik besluit vanaf nu de weg 'hard to get' in te slaan, daar worden mannen over het algemeen wel wat happiger van.

Zaterdag

Van een date met Ward is het nog steeds niet gekomen en ik heb het hele weekend dan ook volgepland om hem vooral niet het gevoel te geven dat ik op hem zit te wachten. Het app-contact gaat onverminderd door.

Ik ben uit met Marloes en aan aandacht hebben we geen gebrek. We zijn in een hippe club, waar de gemiddelde leeftijd gelukkig niet rond de twintig ligt. "Ik krijg altijd zo'n minderwaardigheidscomplex met al die jonge meiden om me heen," verzucht ik, terwijl ik in het felle licht van het toilet mijn make-up wat bijwerk. "Moet je nou kijken wat een rimpels nu al! En het is nog geen middernacht en ik begin alweer moe te worden…"

Plotseling trekt Marloes mij aan mijn arm een toilet in. Ze tovert een klein wit envelopje uit haar beha en biedt me wat aan op haar lange nagel. "Hier meid, neem een snuifje. Hoe denk je dat iedereen het hier anders volhoudt?"

In eerste instantie wil ik het afslaan. Twee weken terug werd ik er tijdens het uitgaan ook al door een leuke man bijna toe verleid, maar nu voelt het anders. Dit is een vriendin. Marloes is een volstrekt normale leuke vrouw; absoluut geen drug-addict. "Schat, doe nou. Dan kunnen we nog even doorgaan…" En dan snuif ik het witte poeder van haar nagel op.