Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

De single avonturen van Eva

Deel 86: Ineens begrijp ik vrouwen
die op foute mannen vallen

E

Eva is de beste vriendin van Helen, die al jaren een dagboek bijhoudt in VROUW Magazine. Na een heftige periode vol teleurstellende relaties, waarin zij ook nog eens haar kinderwens definitief moest opgeven, is Eva aan het daten geslagen. En een vaste relatie? Daar zit ze écht niet op te wachten.

Vrijdag

Marloes bestelt een tweede fles wijn en ik voel mijn hoofd licht worden. We zitten in een restaurant waar ze de eigenaar kent. "Fijne tent hier, ik kan er stomdronken uitrollen en toch een minimale drankrekening krijgen," zegt ze met een knipoog. En niet veel later wordt haar verhaal bevestigd als de eigenaar zelf de fles aan de tafel ontkurkt en ons bijschenkt.

"Deze is van het huis, mop. Wat gaan jullie doen vanavond? Als je hier nog minimaal een uur blijft, kunnen we met z'n allen wel even de stad in."

Ik zie hoe hij naar Marloes kijkt en dan valt het kwartje. Ze doen het met elkaar. Marloes neemt met een verleidelijke blik een slok van haar wijn, ze keurt 'm met een vermakelijk stukje theater goed en dan tikt ze mij onder tafel aan.

"Lijkt dat je wat, Eef? Harold weet wel waar je moet zijn als je nog een beetje mee wilt tellen…"

Ik geloof het direct. Harold is een typische horecaman; gulle lach, bruin hoofd, een veel te groot horloge en een vlotte babbel. Die zal ons echt niet meenemen naar een lullig kroegje.

Ik twijfel. Ik weet dat het een latertje gaat worden als ik deze uitnodiging aanneem en was eigenlijk van plan morgen een dagje sauna te doen. Dat vind ik helemaal niets als ik een kater heb. Maar de verleiding van een avond flink stappen kan ik niet zo heel goed weerstaan.

"Lijkt me gezellig," zeg ik dan.

"Leuk," zegt Harold. "Vraag ik of Juul ook meegaat."

Zaterdag

Juul is een man. En wat voor een man. Vijf jaar jonger dan ik, méér dan prachtig, vol complimentjes, maar hartstikke fout. Hij werkt als bedrijfsleider in een van de restaurants van Harold, maar daarbuiten begeeft hij zich in een schimmig wereldje als je het mij vraagt.

Het is zo'n man met een dik pak dubbelgevouwen briefjes van vijftig in zijn zak. Daar ben ik altijd al een beetje huiverig voor geweest, voor die types. Er klopt iets niet aan hem; hij zegt dat hij nog single is, maar ondertussen kan hij iedere vrouw krijgen.

Ik vertrouw hem voor geen meter en toch ben ik vannacht met hem meegegaan. Dit is dus wat ze bedoelen met aantrekkingskracht. Ineens begrijp ik vrouwen die op foute mannen vallen; je vraagt ze maar niet teveel omdat je weet dat je het juiste antwoord toch nooit te horen krijgt en je wilt het ook allemaal niet weten. Het enige wat je wilt, is dat ze je beminnen. En dat heeft hij gedaan.

Ik kijk om me heen in het gave appartement waar hij woont. Een echt mannenappartement, maar wel met heel veel smaak ingericht; industrieel met een strakke touch. Ik heb hoofdpijn en een droge mond. Op mijn telefoon zie ik dat het al laat in de ochtend is. Juul ligt nog naast me te slapen.

Het liefst blijf ik liggen, omdat ik nog ontzettend moe ben, maar ik voel dat ik hier niet hoor. Hier horen jonge, veel te mooie meiden te liggen. Als hij zo wakker wordt en mij naast zich ziet liggen, is hij vast teleurgesteld. Ik had nu ook in een sauna kunnen zitten, schiet het door mijn hoofd. Ben ik niet veel te oud voor dit soort one night stands?

Dan valt mijn oog op een nog niet gelezen bericht. Het is Ward, de man die ik op Tinder ben tegengekomen. Hij vraagt of we vanavond iets kunnen afspreken. Ook dat nog. Mijn leven is zo rommelig momenteel. Op dit soort momenten verlang ik naar één man, voor altijd van mij, samen op de bank met een labrador – twee dezelfde fietsen en matching regenjassen desnoods.

Als ik een minuut later ineens Juuls hand over mijn billen voel glijden, vergeet ik de labrador en de matching regenjassen. Ochtendseks, daar kun je mij echt voor wakker maken.