Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Eigen beeld
Doorbroken taboe

'Mijn zonverslaving heb ik
moeten bekopen met huidkanker'

journaliste

Eline Doldersum

T

Taboes; dingen waarover we liever niet praten. In deze serie doorbreken vrouwen een taboe. Ingrid Boeters (50) was jarenlang verslaafd aan de zon, totdat er bij haar een ernstige vorm van huidkanker werd ontdekt. 

Al vrijwel haar hele leven is Ingrid een échte zonaanbidder. "Ik zat áltijd in de zon. Vond het heerlijk, die warmte op mijn lijf. Al deed ik het niet puur en alleen voor de warmte. Vooral het krijgen én houden van een bruin kleurtje werd op den duur echt een obsessie."

Huidtype 1

"Dat bruin worden was voor mij altijd een hele opgave. Ik heb een hele lichte huid, huidtype 1, dus écht bruin word ik al niet. Maar om in de zomermaanden toch met een beetje kleur op mijn huid voor de dag te komen, bakte ik soms dagen achtereen urenlang in de zon."

"Letterlijk, want mijn huid kon natuurlijk hélemaal niet tegen dat felle zonlicht. Het kwam dan ook regelmatig voor dat mijn huid niet bruin, maar knalrood was. Gewoon hartstikke verbrand. Soms zaten de blaren op mijn huid. Tóch was dat voor mij destijds geen reden om de zon te mijden."

Zonnebankkleurtje

Ingrid raakt zo verslaafd aan haar bruine kleur dat ze ook de wintermaanden alles in het werk stelt om haar teint te behouden. "Ik ging minimaal één keer in de week onder de zonnebank, maar er zijn ook wel tijden geweest dat ik er meerdere malen per week onder kroop. Puur voor de kleur."

"Natuurlijk wist ik wel dat urenlang vertoeven in de zon én mijn vele zonnebankbezoekjes geen weldaad waren voor mijn huid. Alleen heb ik er nooit écht bij stilgestaan dat het ook levensbedreigende schade kan aanrichten. Gek genoeg was ik altijd in de veronderstelling dat het bij mij allemaal nog wel meeviel."

Huidkanker

Dat Ingrid het risico onderschatte, blijkt als bij haar in 2013 een kwaadaardige vorm van huidkanker wordt ontdekt. "Er zat een vreemd plekje op mijn neus, dat maar niet wilde verdwijnen."

Om het zekere voor het onzekere te nemen, gaat Ingrid naar de huisarts. "Op het moment dat ik hoorde dat ik kanker had, verdween de grond onder mijn voeten vandaan. Ik schrok me helemaal wezenloos."

Bang voor de zon

"Vooral omdat zonschade waarschijnlijk de oorzaak is geweest. Van al die jaren dat ik zo nonchalant ben geweest met mezelf beschermen, was kwaadaardige kanker het resultaat. Gelukkig was ik er op tijd bij en hebben ze het plekje succesvol verwijderd."

Al heeft de operatie het leven van Ingrid wel voorgoed veranderd. "In de zon zitten doe ik niet meer. In het begin was ik zó bang voor de zon. Van een beetje zon kon ik al compleet in paniek raken. Nog steeds. Als op een terras geen parasol te zien is, maak ik rechtsomkeert."

Factor 50

"Die houding is gelukkig wel minder geworden, maar zonnen doe ik nog steeds niet. Ik smeer mezelf iedere dag in met factor 50, draag in de zomer altijd een grote hoed en vermijd de zon waar ik kan. De angst dat het mij weer overkomt, blijft toch altijd in mijn achterhoofd aanwezig."

"Als ik dit had geweten, had ik het allemaal anders aangepakt. Ik heb ook heel veel spijt van wat ik mijn lichaam heb aangedaan. Ik kan er nu niets meer aan veranderen maar kan wel andere mensen waarschuwen."

Belangrijke keuze

Daarom doet Ingrid haar verhaal. "Iedereen weet wat de gevaren van de zon zijn, alleen zijn we vaak té onzorgvuldig. Omdat we denken: 'Ach, dat overkomt mij toch niet en als er iets gebeurt, dan zien we dat tegen die tijd wel weer'."

"Alleen, 'tegen die tijd' kan het wel te laat zijn. Huidkanker openbaart zich soms pas na twintig jaar, dus júist in je jonge jaren moet je al voorzichtig zijn met de zon. En zeg nou zelf: als je moet kiezen tussen een bruin kleurtje of blijven leven, dan is de keus toch snel gemaakt? Voor mij in ieder geval wel."

Jouw taboe op VROUW.nl

Leef jij met een taboe en wil je dat op VROUW.nl doorbreken?

Dan kan dat hier!