Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Sonja Groot Obbink
Doorbroken taboe

Sonja was 5 jaar dakloos:
Ik heb hele erge dingen gedaan

Marjolein Geels

A

Als je aan een dakloze denkt, is de kans groot dat je meteen een man op je netvlies ziet. En dat is niet zo gek, want in 2016 publiceerde het CBS dat er 24.100 mannen tegenover 6.400 vrouwen dakloos zijn. Sonja Groot Obbink (51) was vijf jaar lang dakloos, jaren waaraan heel wat ellende vooraf ging. 

Zo was Sonja vijfentwintig jaar verslaafd. Om die verslaving te kunnen bekostigen smokkelde ze over de hele wereld drugs en belandde uiteindelijk op De Wallen in de prostitutie. Tegenwoordig doet ze haar verhaal tijdens de stadswandelingen van Amsterdam Underground.

Rotkind

Sonja: "Ik groeide op in een verscheurd gezin. Wie mijn vader is weet ik tot op de dag van vandaag niet en mijn moeder was verslaafd aan drugs. Thuis was het dan ook nooit leuk. Mijn moeder gaf mij nooit de aandacht die ik nodig had en dat heeft mij veel pijn gedaan. Ze schreeuwde dag in dag uit dat ik een rotkind was, gevolgd met de uitspraak dat ze had gewild dat ik nooit geboren was."

"Mijn moeder beviel in de jaren ‘60 van mij. Het was in die tijd echt not done om met een dikke buik te lopen, zonder dat je wist wie de vader was. Mijn hele jeugd heb ik moeten aanhoren hoe ik haar leven heb verpest, omdat ze met die dikke buik nergens meer bij hoorde."

Nagellak

"Ik heb nooit een compliment van mijn moeder gekregen en wist daardoor niet was liefde was. Hierdoor werd ik geen leuker kind. Rond mijn veertiende werd ik rebels en begon ik met spijbelen. Op straat vond ik mensen die mij wel leuk vonden, maar daar moest ik dan wel dingen voor doen. Zo vonden ze mij bijvoorbeeld alleen leuk als ik nagellak ging stelen, dus deed ik dat. Ik ging vanaf nu alleen nog maar pleasen om gezien te worden."

"Het hangen op straat duurde zo'n drie jaar. Ik werd toen aangenomen als barvrouw en vanaf dat punt is het eigenlijk pas echt mis gegaan. Het werken ging tot diep in de nacht door en na drie uur slaap moest ik er alweer staan. Al na twee weken braken de slapeloze nachten mij op. Ik nam toen voor de eerste keer drugs en oh, wat voelde ik mij daardoor goed…"

Gevangenisstraf

"De drugs kreeg ik 'van het huis'. Het werken werd hierdoor een stuk makkelijker, ik kon nu veel meer aan. Maar toen een collega vroeg of ik met hem mee naar huis ging, reageerde ik heel fel: 'Ben je helemaal gek geworden?! Dat dacht ik even niet!' Aan de gratis drugsvoorziening kwam hierdoor meteen een einde."

"Toen ik op een avond aan het werk was, kwam de politie binnenvallen. Ze hadden een tip gekregen dat er gedeald zou worden. De hele bar werd overhoop gehaald en er werden uiteraard drugs gevonden. De bar moest per direct sluiten. Het personeel werd opgepakt en ik kreeg gevangenisstraf."

Lichamelijke verslaving

"Dat was de eerste keer dat ik in de gevangenis belandde. Toen ik er weer uit kwam, was ik verslaafd aan zowel heroïne als cocaïne. Dus het eerste wat ik deed toen ik vrij kwam was op zoek gaan naar drugs. De momenten dat de heroïne en cocaïne door mijn aderen schoten, voelden zo goed."

"Vooral het scoren van heroïne was noodzakelijk, omdat dit een lichamelijke verslaving is. Zodra dit is uitgewerkt, breekt het zweet je uit en word je ziek. Cocaïne daarentegen is een geestelijke verslaving, waarbij je dus 'alleen maar' dénkt dat je het nodig hebt."

Prachtige Colombiaan

"In de jaren ‘90 werd ik smoorverliefd op een prachtige Colombiaan. Ik was helemaal weg van hem en zou echt alles voor hem doen. Toen hij mij vroeg of ik drugs wilde smokkelen vanuit Colombia, deed ik dat dus ook."

"Ik moest een korset aan waarin de drugs zat verstopt. Op die manier kwam ik onder andere de Amerikaanse grens over. Het smokkelen ging me goed af, tot ik werd opgepakt in Frankrijk. Ik werd veroordeeld tot vijf jaar gevangenisstraf. Op het moment van de veroordeling was ik zwanger dus ik ben in de Franse gevangenis bevallen. Uit respect voor mijn kind wil ik hier verder niet over uitweiden. "

Een keuze

"Ik kwam uiteindelijk al na tweeënhalf jaar vrij. Op dat moment was ik clean, niet omdat ik dat wilde maar omdat er geen drugs in de buurt waren. Toen ben ik ook gaan beseffen dat clean zijn een keuze is."

"Maar ik wilde helemaal niet clean zijn, dus ging ik verder waar ik gebleven was; ik pakte het smokkelen weer op, maar nu via een andere organisatie. Ik vloog naar Venezuela en dat ging goed. Daarna moest ik naar Duitsland. Deze keer stopte ik de drugs in een koffer, maar de drugshonden roken het. Opnieuw werd ik opgepakt."

Prostituee

"Na 20 maanden kwam ik weer vrij. Ik had niets en niemand om mij heen en werd dakloos. Ik sliep overal en nergens en mijn drugsgebruik werd groter dan ooit. Ik had daarom veel geld nodig. Hoewel het ernstig tegen mijn principe in ging, besloot ik mijn lichaam te verkopen; ik werd prostituee."

"De Wallen werd mijn werkgebied. Al het geld dat er binnen kwam, ging er net zo snel weer uit. Ik moest en zou gebruiken. Ik heb hele erge dingen gedaan om aan geld te komen, waar ik mij nu voor schaam. Vooral Amerikaanse klanten waren een makkelijk doelwit: die zijn doodsbang om betrapt te worden. Als ze mij veel geld zouden geven, zou niemand er achter komen dat ze naar een prostituee waren geweest."

Een groep mannen

"In 2007 stapte ik bij een groep mannen in de auto. Die mannen hebben mij verkracht. Alhoewel seks toen nog mijn werk was, heeft deze verkrachting een ontzettend grote impact op mijn leven gehad. Dit was pas het punt waarop ik eindelijk zeker wist dat ik niet verder wilde met het leven dat ik leidde."

"Ik werd een jaar lang opgenomen op een psychiatrische afdeling en ging keihard werken aan mezelf. Met vallen en opstaan kickte ik af van de drugs. Ik kwam in contact met De Regenboog Groep, een Amsterdamse organisatie die zich inzet voor dak,- en thuislozen. Via die groep ging ik voorlichting geven op scholen."

Vrouwelijke daklozen

"Nu heb ik eindelijk een eigen huis en ook nog eens een vaste baan! Tijdens 'mijn' stadswandelingen loop ik letterlijk door mijn verleden heen en vertel ik over wat ik daar heb meegemaakt. De meest gehoorde opmerking die ik van de wandelaars krijg? Hoe goed het is dat ik eruit ben gekomen!"

"Vooral voor vrouwelijke daklozen is hun situatie een groot taboe. Als je op straat leeft voel je je alles behalve vrouwelijk. Vrouwen weten het vaak lang te verbloemen door op verschillende adressen te verblijven."

"Als je een dakloze tegenkomt op straat, laat deze zich dan alsjeblieft gewoon mens voelen. Het is mensonterend als mensen je aanstaren. Doe dit dan ook niet, tenzij je een hele grote glimlach geeft. Dat doet zoveel goeds!"

Jij op VROUW.nl

Heb jij ook een heftige levensfase gekend? En wil je daarover vertellen?

Dan kan dat hier!