Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

man in de handboeien geslagen
Leven van een stewardess

Deel 42 : Binnen de kortste keren
was er een opstootje

S

Sebas was geschrokken van mijn uitbarsting. "Maar ik heb het niet gebruikt hè!", gooide hij nog maar eens op. "Nee schat, dat geloof ik ook, maar ik wil je het liefst uit de buurt houden van mensen die zich hiermee bezighouden. Hoe aardig zo iemand ook lijkt, het zijn criminelen."

Sebas wierp nog op dat hij niet gek was en ik me niet zo’n zorgen moest maken. "Ik ben geen 12 meer!" En daar kon ik het wat hem betreft mee doen.

Nooit eerder gezien

Maar ik wilde meer weten. "Wie was die man dan? Hadden jullie hem eerder gezien?" Dat bleek niet het geval. De jongens gingen veel vaker naar dat vage kroegje aan het einde van de stapavonden maar hadden die man nog nooit eerder gezien.

Hij kwam iets na hen binnen en ze raakten al snel aan de praat. Hij had jaren in Spanje gewoond en handelde een beetje in auto’s. Verder wist mijn zoon niet zoveel meer. Ach, ik liet het ook maar rusten. Maar ik drukte mijn kind nogmaals op ’t hart dat hij voorzichtig met dit soort mensen moest zijn.

Logeren

Die middag gingen de jongens nog even langs bij hun vader maar ze wilden graag bij mij logeren. Ik belde Dirk om onze afspraak die avond te verzetten. Ik had niet zo’n zin om de jongens nu al te confronteren met ‘mama’s nieuwste lover’.

Ook al waren we nu al een maand of vier aan het daten, mijn vriend aan mijn kinderen voorstellen, voelde nog niet goed. Dirk klonk geïrriteerd. "Maar we zouden Suriname vanavond toch goed bespreken? We moeten nog zoveel regelen eigenlijk." 

Praktische bezwaren

Als hij nou gezegd had dat hij me miste en baalde dat hij me nu niet kon zien. Maar nee, praktische bezwaren kreeg ik van hem. "We gaan al over drie weken weg. Zie ik je dan pas op het vliegveld op de dag van vertrek of zo?"

"Lieve Dirk, ik rijd van de week wel even bij je langs hoor. Het komt wel goed met die trip van ons." Maar hij stond erop om bij mij langs te komen. Ik stemde in en we spraken af dat hij na zijn vlucht overmorgen meteen hierheen zou komen. Dus dat was ook weer opgelost.

Alcoholverbod op luchthavens

Ondertussen had ik gewoon een leuke zaterdagavond met mijn zoons en twee van hun vrienden die nog wel in het dorp woonden. Ik genoot van alle verhalen en gesprekken aan tafel. Het ging ook over mijn werk.

"Ik las in de krant dat ze een alcoholverbod op luchthavens willen omdat er steeds meer incidenten met dronken passagiers zijn. Heb jij weleens iets meegemaakt?", vroeg een van de jongens.

Dronken passagier

"Ja, ik had recent nog te maken gehad met een agressieve dronken passagier. Toen hij aan boord kwam, had ik het niet echt in de gaten. Maar nadat hij mijn collega in haar billen had geknepen en vervolgens luidruchtig om bier riep ongeveer tien minuten voor take-off, was wel duidelijk dat meneer niet nuchter was."

"Terwijl het vliegtuig al taxiede naar de startbaan, stond hij ineens naast me bij de deur. Mijn collega belde direct met de purser die ondanks dat we bijna zouden opstijgen de cockpit waarschuwde."

Een opstootje

"De man wilde bier en wilde niet zitten. Andere passagiers begonnen zich met hem te bemoeien en binnen de kortste keren was er een opstootje. Uiteindelijk zijn we teruggekeerd naar de gate, is de man met zijn koffer van boord gehaald door de marechaussee."

"Zonder hem vervolgden we onze weg naar Nederland. Als dit tijdens de vlucht gebeurt, dan kun je dus geen kant op en weet je niet wat zo iemand gaat doen. Ik was blij dat hij van boord was."