Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Leven van een stewardess

Deel 60: 'Ik was nog nooit
in een gevangenis geweest'

E

Ergens hoorde ik een irritant geluid maar ik wist niet waar het vandaan kwam. Ik liep over een boulevard en keek uit over de zee. Geen branding en er lagen amper mensen op de bedjes onder de parasolletjes. Lag daar Dirk nou? Daar was dat geluid weer. Ik keek om me heen wie er zo’n vervelende ringtone had. 

"Veer! Doe even open!"

Huh, wat was dat nou? Ik lag in bed. Niets geen strand. Geen zon en water. De bel ging en ik zat meteen rechtop in mijn bed. 18:00 uur, zag ik op de klok van mijn telefoon. Daar baalde ik van. Ik had de wekker toch gezet? 

Niet bevorderlijk

"Veer!", hoorde ik dwingend in mijn hal. Ik sprong uit bed en schoot mijn kimono aan. Sandra stond gebukt voor mijn voordeur door de brievenbus te roepen. "Jezus hee, dat duurde lang. Lag je in je bed?"

Terwijl ik de deur opende en mijn vriendin binnen liet, raapte ik de post van de mat. Die had ik vanmorgen gemist toen ik groggy van de nachtvlucht thuiskwam. Achteloos legde ik het stapeltje op tafel en wreef de slaap uit mijn ogen.

Glas rosé

Ik had eigenlijk veel eerder wakker willen worden. Zo lang slapen na een nachtvlucht met ook nog eens zoveel tijdverschil in mijn lijf is niet bevorderlijk voor mijn gezondheid. Naarmate ik ouder word krijg ik echt steeds meer last van jetlag.

"Ik ben blij dat ik met je afgesproken had. Anders had ik misschien nog liggen tukken", zei ik, terwijl ik theewater opzette. "Geef mij maar een glas rosé; het is weekend en na zessen."

Middelbare leeftijd

"En spring jij maar even onder de douche want je ziet er niet uit." Zo, daar kon ik het mee doen. Ik schonk Sandra haar glas in en verdween in de badkamer. Terwijl het water opwarmde, keek ik naar mezelf in de spiegel.

'Dag vrouw van middelbare leeftijd, je hebt flink wat werk nodig als je er een beetje beter uit wilt zien', begroette ik mijn spiegelbeeld. De uitgelopen mascara kleurde mijn wallen nog donkerder.

Een uitdaging

Mijn lichtbruine haar hing sliertig om mijn gezicht. Soms kon ik er nog wel wat van maken, maar vandaag zou dat een uitdaging worden. En dat terwijl we naar een feestje moesten.

"Wat doe je aan?", hoorde ik vanuit de keuken. Ik wist het nog niet. Recent had ik een leuk rood jurkje gekocht, misschien dat de felle kleur me een beetje 'zou optrekken'.

Gevangenismaaltijd

Het warme water voelde heerlijk op mijn vermoeide rug. Terwijl ik met mijn ogen dicht onder de straal stond dacht ik aan Irma. Arme Irma. Die zat nu waarschijnlijk achter haar gevangenismaaltijd. Al had ik geen idee hoe die eruitziet.

Ik was nog nooit in een gevangenis geweest. Kende het eigenlijk alleen maar van Celblok H en Orange Is the New Black. Zouden ze langs een gaarkeuken moeten lopen om een vieze prak op te halen iedere avond? 

Nieuwsgierigheid

Of bestelde je gewoon wat en bracht men het net als een ziekenhuis in je cel? Geen idee. Misschien zou ik haar eens moeten bezoeken? Al was het alleen om mijn nieuwsgierigheid te stillen.

"Hee, schatje! Kom je eruit, we worden over twintig minuten opgehaald." Weer haalde San me uit dromenland. Ik draaide de douche dicht en terwijl ik me afdroogde ging de bel opnieuw.

"Jeezus, is dat onze taxi al? Doe jij even open?", gilde ik naar mijn vriendin. Maar Sandra deed de voordeur niet open, in plaats daarvan dook ze bij mij de badkamer in. "Dirk staat voor de deur..."