Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Lezerscolumn

'Mijn moeder geloofde mij niet
toen ik zei dat ik misbruikt was'

S

Soms lees je een verhaal dat je diep van binnen raakt, omdat je het zelf ook hebt meegemaakt. Anne* had dat bij het verhaal van Mellanie van Leeuwen, die afgelopen week op VROUW.nl vertelde over haar stiefvader die haar jarenlang seksueel misbruikte. Ook Anne wil graag haar verhaal doen, omdat zij uit de schaamte wil kruipen en het taboe op seksueel misbruik wil doorbreken. 

"Mijn ouders gingen scheiden toen ik 7 was. Ik besloot, zover je dat kunt op die leeftijd, bij mijn moeder en haar nieuwe Thaise vriend te gaan wonen. In het begin leek er niet zoveel aan de hand; hij was vriendelijk en geduldig in de omgang met mij. Dit veranderde al snel.

Na een paar maanden begon hij mij lichamelijk te mishandelen. Ik mocht niet duimen, maar dat bracht me juist tot rust. Als ik het toch deed, duwde hij hard op mijn borstbeen. Dit deed hij zo vaak dat mijn borstbeen donkerblauw kleurde. Uiteindelijk heb ik dit aan mijn moeder verteld en laten zien wat hij deed, waarop mijn moeder boos op hem is geworden en het mishandelen even stopte."

Misbruik

"Op een zondagochtend toen mijn moeder naar de kerk was, klopte hij op de aangrenzende muur van mijn slaapkamer. Voor mij als 8-jarige was het een spel; hij klopt eerst op de muur en ik klop terug."

"Ik ben toen naar de slaapkamer van hem en mijn moeder gegaan, waar hij nog op bed lag. Ik ben toen bij hem in bed gekropen. Hier werd ik voor de eerste keer misbruikt door de toenmalige vriend van mijn moeder. Het leek nog steeds allemaal een spel en ik vond het op dat moment niet vervelend, tot hij mij pijn deed en ik weg wilde. Hij maakte mij bang door te zeggen dat het misschien wat te vroeg was en we het maar op mijn 12e moesten proberen. Zodat ik klaar zou zijn voor als er een vriendje in mijn leven zou komen."

"Na die eerste keer is hij jarenlang op mijn kamer gekomen. Altijd in de vroege ochtend, nadat hij mijn moeder naar haar werk had gebracht. Hij heeft mij tot mijn 12e misbruikt."

Signalen

"Doordat hij mij het gevoel gaf dat ik het vieze kind was en het mijn schuld was, wilde ik absoluut niet dat iemand erachter zou komen. Op school was ik druk en afwezig in de les, maar ze leken niks aan mij te merken. Je loopt met een geheim rond en je creëert een soort tweede persoontje om jezelf heen, die vrolijk is en gek doet om maar niet te laten zien wat je werkelijk voelt."

"Omdat mijn moeder een drankprobleem had (en helaas nog steeds heeft), is er ook veel aan haar voorbij gegaan. Al zijn er zeker signalen geweest waarop alle alarmbellen hadden moeten afgaan. Ze heeft mij naakt uit hun slaapkamer zien wegrennen, hij nog in bed liggend. Ze heeft krasjes in mijn lies gezien, waarop ze op boze toon vroeg waar deze vandaan kwamen. Daar durfde ik geen antwoord op te geven, het was immers mijn schuld."

Opluchting

"Een paar jaar later gingen mijn moeder en haar toenmalige vriend uit elkaar. Hij had een ernstige gokverslaving en hierdoor torenhoge schulden gemaakt. Mijn moeder moest daar uiteindelijk voor op draaien, omdat hij met de noorderzon naar Thailand was vertrokken. 

Ik heb toen een paar maanden thuisgezeten met depressieve klachten. Ik was toen 14. Op een nacht kon ik niet slapen. Ik begon helemaal te trillen, kreeg mijn benen niet meer van elkaar af en was volledig in paniek. Mijn moeder was die nacht niet thuis; ze had nachtdienst. In de ochtend kwam ze bij me kijken. Ik heb haar toen verteld dat ik jaren misbruikt ben. Ze reageerde in eerste instantie bezorgd en lief, maar een aantal uren daarna vroeg ze mij: “Weet je wel zeker of het gebeurd is, want je bent opeens zo vrolijk?”"

"De blijdschap en opluchting die ik voelde toen ik het verteld had, de ruimte om weer adem te halen, was in één klap weg."

"Ze geloofde mij niet en dat werd, naast mijn schaamte en schuldgevoel al die jaren, een grote angst: ze geloven mij toch niet."

Praten en uiten

"Tot mijn 29e heb ik er altijd omheen gedraaid, eigenlijk was het er niet echt. Af en toe sprak ik erover, maar altijd met afstand, alsof het met mij niet gebeurd was. Ik voelde ook geen ruimte om er echt over te praten. Ik heb het een keer geuit en toen werd het niet serieus genomen. Het vertrouwen was er niet. Door vele angsten en psychische problemen ben ik uiteindelijk hard onderuit gegaan en stil gezet."

"Ik voelde zo'n verschrikkelijke schaamte en walging en begon de totale controle over mijn denken kwijt te raken. Ik heb toen met ondersteuning van mijn vriend hulp gezocht en volg nu al een aantal jaren therapie. Momenteel ben ik redelijk stabiel en begin ik mijn leven weer wat op de rit te krijgen."

"Ik wil Mellanie van Leeuwen bedanken voor haar verhaal en haar motiverende woorden om erover te praten. Juist door erover te spreken en je te uiten, kom je erachter dat het niet 'jouw schuld' is en kun je het uiteindelijk beter plaatsen."

*Anne is een gefingeerde naam 

JIJ OP VROUW.NL

Heb jij ook een verhaal dat je wilt vertellen?

Dat kan hier!