Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Lege schoolklas
Lezerscolumn

'Ouders even dimmen?
Juist niet!'

Lisette de Bruijn

O

"Och, het schooljaar is weer begonnen, en wij gaan er weer vol tegenaan. En dan bedoel ik wij, de ouders van hoogbegaafde kinderen. Want dit jaar gaat het ons echt lukken: meer uitdaging voor ons kind eisen, het onderpresteren aanpakken, eindelijk serieus genomen worden. Passend onderwijs, daar hebben we recht op! De messen zijn geslepen, we staan in de startblokken, klaar voor de aanval. Tja, zo zijn wij." Aan het woord is Lisette (31), moeder van drie kinderen, echoscopiste en tuindersvrouw. 

En nu verzoekt Hester om even te dimmen. Wat? We hadden er net zo’n zin in! Nieuwe juf, nieuwe kansen! Vers van de PABO, die kunnen we helemaal kneden naar ons zin. Dimmen? Juist niet!

Hetzelfde schuitje

Ik overdrijf natuurlijk. Maar toch werd ik een beetje verdrietig van Hesters artikel. En met mij een groepje moeders in hetzelfde schuitje. Want wij hebben van die hoogbegaafde, hooggevoelige kinderen zoals 'Fleur' en 'Mees' in het artikel.

Daar hebben wij niet om gevraagd, nee. Die hebben wij gewoon gekregen. En door dit uit te spreken staan wij al met 1-0 achter. Want 'Daar heb je weer zo’n moeder'.

Een dipje

Wij zitten in die eerste week al bij de juf op gesprek. Als wij met pijn en moeite, en met behulp van (door ons) duurbetaalde kindercoaches en kinderpsychologen een dossier hebben opgebouwd, kunnen wij wel gillen als de leerkracht zegt 'Dat ze het dossier niet leest omdat ze eerst zelf een beeld wil vormen van het kind'.

Als we langer wachten weten we dat er weer andere excuses zijn: voor de herfstvakantie hebben alle kinderen een dipje, de Sinterklaastijd is een drukke tijd, en na de kerst gaat het tempo omhoog. Er is zo weer een schooljaar voorbij zonder daadwerkelijke stappen.

Extra begeleiding

En onze kinderen hebben die extra begeleiding zo hard nodig! Tegen een kind met een IQ van 60 zegt niemand dat het zich 'gewoon maar moet aanpassen'. En terecht, dat zou bizar zijn. Waarom moet een kind met een IQ van 140 dat dan wel?

Mogen zijn/haar ouders niet vragen om extra begeleiding en aanpassing van het werk? Moeten deze ouders allerlei financiële middelen aanwenden om zelf onderzoeken te laten doen en begeleiding te laten komen? Ja, in de praktijk wel.

Compleet depressief

Ouders als ik lopen vaak tegen een muur op. Wij proberen fatsoenlijk te blijven, terwijl we zelf als kleuters behandeld worden. Als een kind van 6 compleet depressief is terwijl de juf blijft zeggen dat 'elk kind wel eens een dipje heeft', is dat frustrerend, uitputtend en deprimerend. En ja, dan worden ouders uiteindelijk boos.

Overigens gaat het met mijn kinderen nu supergoed en zitten ze lekker in hun vel. Dat is pas sinds ik er bovenop zit. De eerste jaren was ik veel te afwachtend en dacht ik dat het vanzelf goed zou komen.

Op het dak van de school

Dat kwam het niet. Pas toen de kids na mijn bemoeienis klassen oversloegen, begeleiding kregen en in de plusklas mochten, knapten ze zienderogen op. Ik zou het liefst op het dak van de school gaan staan en schreeuwen: 'Zie je wel! Zie je wel! Dat komt allemaal omdat IK heb doorgezet!'

Maar dat doe ik natuurlijk niet, daarvoor ben ik veel te beschaafd.