Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Hollandse Hoogte
Marjolein kookt over

'Vreselijk dat varkensfilmpje,
maar om nou nooit meer vlees te eten...'

journaliste

Marjolein Hurkmans

J

Jongens, hebben we nou allemaal boter op ons hoofd? Ja, ik heb het over dat vermaledijde varkensfilmpje. Dat ik dus niet heb bekeken. Valt voor mij in de categorie: seksfilmpje van Patricia Paay. Ik geloof zo ook wel dat het hartverscheurend, dieronterend en vernederend is. Daarvoor heb ik niet per se die beelden nodig. Maar ik kan me niet voorstellen dat het voor iemand nieuws is.

Net zo goed als dat vrouwen van in de 60 seks hebben, worden dieren in onze maatschappij beroerd behandeld. Honden worden tot bloedens toe geslagen, kippen creperen in legbatterijen, proefdieren zitten met akelige uitstulpingen en ontstoken oogjes in te kleine hokjes, manegepaarden worden na jaren trouwe dienst met dikbillen op hun rug simpelweg afgemaakt en waar dat prachtige zachte lams- of kalfsleer van je nieuwe laarzen of jas vandaan komt; we willen het niet weten.

Mascararoller

Want we willen die jas, dat eitje bij het ontbijt, die nieuwe kleur lippenstift en een pilletje tegen de hoofdpijn (waarbij ik niet voorbij wil gaan aan het feit dat er ook proefdieren ingezet worden om levensreddende medicijnen te testen. Nog steeds sneu, maar net iets begrijpelijker dan zo’n lot te moeten ondergaan voor een mascararoller). Het is verschrikkelijk, maar het is niet nieuw. Doen alsof je het voor het eerst hoort, vind ik persoonlijk toch ietwat ongeloofwaardig.

Ik denk dat het meer dan tien jaar geleden is dat ik Mijn jaar van het vlees las van de Amerikaanse Ruth Ozeki (aanrader, het is nog te krijgen tweedehands). Een Japanse krijgt de opdracht om een film te maken die Amerikaans vlees moet promoten in Japan. Man, man, man…

Boer zoekt vrouw

Zie ik in Boer zoekt vrouw Olke met zijn twee logees aan de steak, dan denk ik alleen maar: 'Kijk uit. Dat ding is veel te groot om goed voor je te zijn. Daar zitten heel erg veel hormonen in. Zoveel dat een 5-jarig meisje er borstgroei van krijgt.' (Serieus: Ozeki, ook documentairemaakster, putte uit ervaring voor haar boek en kwam bij een boerengezin waarvan de kleuter rondliep met een goed ontwikkelde cup D).

Toch ben ik er geen vegetariër door geworden. De mens is een omnivoor. Ik zou dolgraag willen dat het anders was en dat ik diepgelukkig werd van taugé gebakken in lijnzaadolie met een handje rauwe noten, maar dat is nou eenmaal niet zo. Ik word blij van een tajine van lamsvlees en stooflappen en gerookt spek.

Benen als een ooievaar

Als culinair gezicht van VROUW word ik de laatste tijd doodgegooid met veganistische kookboeken. Het ene ziet er nog mooier uit dan het andere. Kijk, een taart van kokosvet met avocado en rauwe cacao. Doe even normaal. Een taartje van bladerdeeg gevuld met frambozen en bosbessen afgetopt met kaneelschuim is pas lekker.

Klei eten is weer niet lekker trouwens. En ik geloof er geen barst van dat ik van een dagelijks portie klei uiteindelijk een beeldige blondine word a la Doutzen Kroes met benen als een ooievaar.

Doorslaan

Of dat ik een goddelijk lijf krijg zoals Fajah Lourens als ik vanaf nu de rest van mijn leven dagelijks teer op 1350 kcal. Misschien ga ik er niet dood aan. Maar ik word er geheid diepongelukkig van. Gelukkig hoef ik haar lijf niet. Ik heb al een lijf.

Het punt is dat we aan alle kanten doorslaan. Een varkensboer die zijn dieren mishandelt, hup alle karbonaadjes in de ban. Leuk voor al die varkensboeren die wel goed voor hun beesten zorgen.

Palmolie

Een ranke hinde die beweert dat ze haar goede looks niet aan de juiste genen heeft te danken, maar aan het dagelijks de mond spoelen met kokosvet en we stouwen onze keukenkastjes vol met potten met een toch ietwat omstreden vetsoort. Want kokosvet is een harde vetsoort en dus niet bepaald bevorderlijk voor het cholesterol.

En dan hebben we het nog niet over palmolie gehad. Voor je besluit per direct veganist te worden; in heel veel veganproducten is palmolie verwerkt. Dat wordt dus gewonnen in het leefgebied van de orang-oetan die daardoor steeds minder leefruimte krijgt en langzaam uitsterft.

Leven van de lucht

Suiker is gif, van het wit van een sinaasappel krijg je kanker en van pindakaas trouwens ook. In vis zit plastic en voor dat stukje rauwe tonijn op je sushi zijn ook ontelbare onschuldige andere vissen omgekomen en in vlees worden hormonen gespoten (en water, maar dat kun je ook als een voordeel zien: zit je sneller aan die 2 liter per dag) en dieren worden mishandeld voordat ze als filetje op ons bord belanden.

Ik vermoed dat er niks anders op zit. Ik denk dat we met z’n allen maar gewoon alsnog moeten leren leven van de lucht.

De vrije koe

Tegenover die ene slachter die zo slecht voor zijn varkens is dat ie eigenlijk zelf eens aan zijn oren uit een vrachtwagen moet worden gesleurd, staan natuurlijk heel veel mensen die wel fatsoenlijk met dieren omgaan. Je zou er zomaar voor kunnen kiezen minder vlees te eten, maar dan wel van goede kwaliteit en herleidbare herkomst.

Ik woon zelf naast de initiatiefneemster van Devrijekoe. Zij handelt in vlees van koeien die ze zelf in de wei heeft zien lopen. Je betaalt wat meer, maar dan heb je wel een tartaartje op je bord dat bij leven tussen de klavertjes dartelde. En zo zijn er tal van initiatieven. Kijk maar op hetkanwel.net

Geniet, maar eet met mate

En ja, dat prijskaartje. Ik had het er net al over. Voor alcoholische dranken geldt al jaren het motto: Geniet, maar drink met mate. Misschien moeten we dat ook voortaan op pakken suiker en potten pindakaas plakken. En op de verpakkingen vlees dus: Geniet, maar eet met mate.

Vandaag een biefstuk waarvan je weet waar ie vandaan komt, morgen gestoofde aubergine. Houd gewoon op met het kopen van kiloknallers, gebruik de viswijzer (die hebben ze niet voor niks in het leven geroepen) en controleer hoe dierproefvrij jouw cosmetica is. En eet gerust een boterham met pindakaas. Voor je kanker krijgt van pindakaas, moet je zoveel potten leegeten dat een middelgrote stad voor jaren zonder zit.