Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

eigen foto
Marjolein kookt over

'Koken en emancipatie
gaan prima samen'

journaliste

Marjolein Hurkmans

D

Dat microbioloog Rosanne Hertzberger vindt dat vrouwen massaal het keukenschort aan de wilgen moeten hangen omdat zelf koken slecht zou zijn voor de emancipatie, gaat culinair redacteur Marjolein Hurkmans toch echt te ver. Daarom schreef ze Rosanne een open brief.

Beste Rosanne,

Ik denk: ik schrijf je even een brief. Van vrouw tot vrouw. Ik heb er nu de tijd voor. De was zit in de machine, de afwasmachine draait en het interview is uitgewerkt. Doe ik er nog even dit episteltje uit en dan ga ik daarna lekker flink in een pompoen hakken. Fijn de agressie eruit.

Een stevig mes

Het was een dag van lastige mailtjes en hinderlijke obstakels. Je kent het wel. Ik kan wel wat afleiding gebruiken in de vorm van een fijne grote oranje pompoen en een stevig mes. En dan heerlijk zen de aardappels jassen en de boel in een tajine met veel fijne kruiden laten stoven.

Kan ik ondertussen mooi een paar toeren haken aan mijn zomerse vest. De boog kan niet altijd gespannen zijn. Een mens moet af en toe ook eens even lekker de handen laten wapperen in plaats van altijd maar het hoofd aan het werk te zetten. Daar word je rustig van. Het leven is al hysterisch genoeg.

Huh, liever een cursus Japans?

O, wat zegt je? Slecht plan? Ik kan beter mijn tijd verbeiden met een cursus boekhouden voor beginners? Of Japanse conversatiekunst? Gewoon een zakje instant aardappelpuree in het kokend water en een pot sperziebonen opendraaien? 

Daar is nog nooit iemand slechter van geworden. Sterker nog: van regelmatig een blikopener ter hand nemen in plaats van een groentemes, worden we uiteindelijk alleen maar beter volgens jou. Ik citeer even uit een interview dat je gaf aan de Volkskrant:

Uit pakjes en zakjes

'Het zijn meestal vrouwen die zich moreel verplicht voelen om zelf te koken, omdat ze hun kinderen geen eten uit pakjes en zakjes willen voorschotelen. Die drang om zelf te koken, aangewakkerd door voedingsgoeroes, tv-chefs en zelfs beroemdheden als Michelle Obama met haar groentetuintje, kost enorm veel tijd. En dat terwijl vrouwen nu al twee keer zoveel tijd aan het huishouden besteden als de man.'

'Kijk, van mannen hoeven we echt geen hulp te verwachten bij de emancipatie van vrouwen. Technische doorbraken bleken in het verleden belangrijker om vrouwen meer vrijheid te geven. We omarmden de pil, de wasmachine, de afwasmachine. Laten we nu ook de kant-en-klaarmaaltijd en de magnetron omarmen.'

Gebrei en gehaak

Holy Cannoli. Sta ik dan met mijn goede bedoelingen en mijn gietijzeren wok. Ik heb niet eens een magnetron. Lekker dan. Roep ik al jaren dat ik feminist ben, val ik dan uiteindelijk toch nog door de mand bij gebrek aan het juiste keukenmaterieel.

En omdat ik van koken houd. Ik wist het wel hoor, stiekem in mijn achterhoofd: een bosuitje fijnhakken en strijden voor gelijke rechten tussen mannen en vrouwen; het gaat gewoon niet samen. Net zomin als dat heimelijke gebrei en gehaak van mij. Dat moet ik niet meer doen, dat is fnuikend voor mijn ontwikkeling.

Lesbisch

En die rode lippenstift moet zo langzamerhand ook maar eens definitief in de vuilnisbak. Daar liep ik als puber al tegenaan. Een beetje feminist gaat make-uploos door het leven, draagt een tuinbroek en platte schoenen en is op zijn minst lesbisch.

Anders tel je niet mee. Ik heb ooit mijn abonnement op een zeer geëngageerd vrouwenblad opgezegd omdat het me maar niet lukte verliefd te worden op een vrouw. En dan ben je al afgeserveerd als voorvechter voor vrouwenrechten; dan kun je meteen wel stoppen.

Ontspannend

En nu komt daar het niet meer mogen koken en hartstochtelijk omarmen van magnetronmaaltijden ook nog eens bij. Faal, faal, driedubbel faal. Met mijn pompoen… Het punt is dat ik koken leuk vind. Je hoort mij niet zeggen dat iedereen dat leuk moet vinden. Er zijn vast heel veel mensen die veel liever die cursus Japanse conversatie volgen, maar ik houd ervan om een beetje te hakken en te snijden in mijn vrije tijd.

Ik vind het leuk om een tafel vol mensen te hebben en daar dan allerlei heerlijks op te zetten dat ik eigenhandig heb bereid. Ik vind het ontspannend. Dan spreek ik maar geen Japans. Het spijt me als ik daardoor in jouw ogen een ongeëmancipeerde doos ben, maar het is niet anders.

Eigen salaris

Ondertussen verdien ik wel al mijn hele leven mijn eigen salaris, werk ik ruimschoots 40 uur per week, kan ik de meest ingewikkelde ajourpatronen breien en draai ik mijn hand niet om voor het leggen van een tegelvloertje.

Ik heb de nodige kennis paraat: sauteren, au bain-marie, en papillotte; ik weet precies wat er van me wordt verwacht. Ik heb geen seconde het gevoel dat als ik de kaas stond te raspen of worteltjes in julienne sneed, dat ik daarbij mijn eigen ontwikkeling in de weg zat.

Carrière 

Sterker nog: ik ben er uiteindelijk culinair redacteur door geworden en dat is toch ook een soort van toegepast carrière maken. En dan hebben we nog de Jamie Olivers (ja, die anti-pakjesgoeroe), Nigella Lawsons, Gordon Ramsay’s en tal van andere kookgekken die niets anders doen dan hakken, snijden en pureren en waarvan je toch echt niet kan zeggen dat het hun carrière in de weg heeft gezeten.

Dus meid, ik vind het prima. Kook jij lekker niet en stop fijn iedere avond een kant- en klare lasagne in de magnetron. Je zult er niet dood aangaan. Althans, niet volgens jouw theorie dat we op moeten houden zo bang te zijn voor E-nummers en andere toevoegingen. Mijn zegen heb je.

De dood in de pot

Maar laat mij dan lekker kokkerellen zonder meteen te roepen dat het mijn emancipatie in de weg zit. Want weet je wat pas echt de dood in de pot is als het om feminisme gaat? Dat de ene vrouw de andere gaat bekritiseren om wat zij graag doet en roept dat dat de verkeerde keuzes zijn gezien het maatschappelijk belang. Niet doen dus.

Ik heb wel een recept voor je trouwens. Een lekker sloom gevalletje uit Stoven met Janneke, momenteel mijn favoriete boek. Wat mij betreft laat je de slager alvast het vlees voor je in stukjes snijden en koop je de gesnipperde uien en preien in een bakje. Het hele zootje moet vier uur stoven. Kun je mooi leren stenograferen. Of macrameeën.

Recept uit Stoven bij Janneke thuis

Ossenstaart met abdijbier en tomaat

Nodig: 3 el olijfolie, 1 ossenstaart van anderhalve kilo (in stukken), 2 uien (gesnipperd), 1 prei in ringen, 2/3 tenen knoflook (fijngehakt), 1 blikje tomatenpuree, 1 flesje donker abdijbier, 1 blik tomatenblokjes, 250 ml vleesbouillon, 2 takjes rozemarijn, handvol geraspte Parmezaanse kaas

Bereiden: Verhit de olijfolie in een stoofpan, Braad de ossenhaas bruin aan alle kanten en neem 'm uit de pan. Fruit in het bakvet ui, prei en knoflook 3 minuten, roer de tomatenpuree er doorheen en bak 1 minuut mee.

Schenk het bier in de pan, roer de aanbaksels los en voeg de tomatenblokjes en de bouillon toe. Breng tegen de kook. Leg de ossenhaas terug in de pan met de takjes rozemarijn en laat afgedekt minstens 4 uur stoven op laag vuur. Roer er op het laatst de kaas doorheen.