Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Ramon Beuk (r.) op zijn boekpresentatie
Marjolein kookt over

'Mag eten alsjeblieft
gewoon weer lekker zijn?'

journaliste

Marjolein Hurkmans

I

Ik word er gillend gek van. Echt, er gaat tegenwoordig geen week voorbij of er valt een veganistisch-rechtsdraaiende-yoghurt-met-quinoacrackers-boek op de mat. 

Ik word doodgegooid met blije schrijfsels van groene zusjes, fitte gezondheidsfreaks, vrolijke vegans en guitige geitenwollensokkenmutsen die bij hoog en laag beweren dat chocolademousse van avocado en rauwe cacao echt heel lekker is (En nee, dat is het niet!). En dat ik superslank, megafit en minstens 150 word als ik net als zij van spinazie pureren mijn levenstaak maak.

Op de gezonde toer

Zelfs Jamie Oliver, toch ooit de man van ‘doe er een flinke scheut olijfolie bij en bak de aardappels krokant in de boter’, doet er aan mee. Ik sloeg er een van zijn boeken op na: verse worst met salie, romige puree en uienjus... Kom daar nou nog maar eens voor bij de Britse superkok. Bulgursalades met peultjes, dat kun je krijgen. Niks puree en jus.

En ook mijn all-time favourite bakgodin Nigella (die zo heerlijk sensueel haar vinger door de slagroom kon halen), is helemaal op de gezonde toer. Simply Nigella staat bomvol recepten van ingrediënten waar zowel je geest als lichaam gelukkig van wordt. Dit verzin ik niet; dit citeer ik. Staat op de achterflap. En wat krijg je dan? Zwarte rijstnoedels met gember, Thaise noedels met kaneel en garnalen en inktvis met orzo.

Afgetrokken bekkie

Het zal best zo zijn dat mijn lijf daar wel bij vaart, wat betreft mijn hoofd vraag ik het me af. Ik word zo dieptreurig van woorden als orzo en rijstnoedels. Ik hoef ze alleen maar te horen en ik schiet al in een depressie. En eerlijk gezegd: ik vind dat Nigella zelf ook een beetje een afgetrokken bekkie heeft op de coverfoto. Kan de belichting zijn natuurlijk, maar ze straalt toch minder dan op haar kerstboek (aanrader overigens, ook buiten de kerstperiode!)

Ik hield deze week dan ook mijn hart vast toen de uitnodiging voor de boekpresentatie van Ramon Beuk op de mat viel. Alleen de titel al: Lekker beter, daar krijg je toch vreselijke voorgevoelens van? En dat zijn co-auteur, Rutger Verhoeff, huisarts is, maakt het niet bepaald geruststellender. Nee Ramon, nee… Ook gij, Brutus? Ik kreeg bij voorbaat de meest afschuwelijke vormen van uitslag.

Mijn Ramon

Ik ging toch. Want ik heb een crush op Ramon. Ooit maakte hij iedere week de recepten voor de Telegraaf. Hij kookte vijf gerechten op een ochtend en ik zat dan in adoratie in zijn keuken mee te kijken (want ik schreef de stukjes). Die vaardige vingers die de vis in piepkleine stukjes sneden voor de tonijntartaar, die brede grijns, die twinkelende ogen…

En als dan de klus was geklaard, gingen we aan tafel. Want in tegenstelling tot veel koks die voor fotografie koken, deed mijn Ramon niet aan kunstgrepen voor een beeldig plaatje. Er ging geen haarlak over de lamsrack om hem mooier te laten glanzen, geen was over de wortels. Ik heb de heerlijkste dingen gegeten in de keuken van Ramon. Zijn tonijntartaar staat nog steeds regelmatig op het menu bij feestetentjes.

Avocado met chocolade?

Afijn. Mijn Ramon dus, ging ook al op de gezonde toer. En ik dacht meteen: 'Als ie ook maar één keer de combinatie van cacao met avocado aanprijst, dan is het echt over met de liefde'. Klaar! Avocado in de sushi prima, gevuld met Hollandse garnaaltjes en een prettig dressinkje, helemaal oké, maar in de chocolademousse? Nee, driewerf nee. Niet te hachelen!

Ruth Jacott, John Williams en René Froger kregen de eerste exemplaren. Hij weet wel zijn vrienden te kiezen, onze Beuk. En hij herkende me. Mijn dag was weer goed. Ondanks de recepten als Spierballenshake (met kidneybonen en lijnzaad. Is de wereld gek geworden?) en Frisse sobanoedelsalade (au). Ik bladerde een tikkeltje moedeloos het boek door.

Koffie en karamel

En toen kwam ik op pagina 145: Het comfortfoodgedeelte. Cassavefrietjes met pikamayonaise (yes!), Moeders pom, Crème Brûlée en nog een dessert van mascarpone, stroopwafels, koffie en karamel (drie keer yes!)

"Ramon, is het heel erg als ik me gewoon bij het laatste deel van het boek houd?", vroeg ik toch een beetje bescheten. "Welnee" antwoordde hij met een brede grijns. "Jij mag dat. Lekker relaxen is ook gezond."

En nou ben ik nog verliefder.

Ps: Het eerstvolgende rechtsdraaiende gezondheidsfreakenboek dat door mijn brievenbus valt, bak ik met veel roomboter en voer ik dan aan de meeuwen. Mag eten asjeblieft gewoon weer lekker zijn?