Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Opgebiecht

'Mijn vriendin leert
mijn kinderen bedriegen'

D

“De persoon in kwestie is één van mijn beste ­vriendinnen, laten we haar voor de gelegenheid Judith noemen. We zijn al jaren vriendinnen en staan altijd voor elkaar klaar. Als de één in de put zit, trekt de ander haar eruit. Toen we jonger waren, hadden we een oogje op elkaar, en uiteindelijk ­hebben we daar een hechte vriendschap aan ­overgehouden. We gaan ook al jaren met elkaar op vakantie, want ook onze partners en kinderen kunnen het prima met elkaar vinden."

Judith en ik zijn gek op lekker eten, een goed glas wijn en spelletjes doen. Tijdens zo’n vakantie komen elke avond de kaarten, dobbelstenen, of Kolonisten van Catan en Monopoly op tafel. We hadden vroeger altijd de grootste lol, maar de laatste tijd zorgen met name die spelletjes voor flink wat irritaties van mijn kant.

Nare trekjes

Terwijl ik er in eerste instantie niets achter zocht, begint het mij steeds meer op te vallen dat Judith áltijd wint. Ik ben er nu achter gekomen dat ze vrijwel elke keer vals speelt. Sjoemelt ze niet met het schudden, dan moet ze ineens naar het toilet en kijkt ze stiekem in andermans kaarten. Altijd is er wel iets. Nu ben ik op zich helemaal niet super fanatiek, maar ik eis wel dat er eerlijk wordt gespeeld. Want kom op zeg, waar hebben we het in hemelsnaam over? Het zijn maar spelletjes! 

Die avonden dat de kinderen ook meedoen, zijn helemáál vreselijk, want in dat gezin fraudeert de één nog erger dan de ander. Ik vind dat eigenlijk best erg, want zo leren haar kinderen dat bedriegen oké is en daar ben ik het absoluut niet mee eens. Als ze denken dat liegen tijdens een spelletje mag, dan gaan ze dat ook doen op andere momenten. Onze kinderen trekken heel veel met elkaar op en ik merk dat mijn oudste ook wat van die nare trekjes begint over te nemen. Ik weet zelfs dat hij geld ‘leent’ uit mijn portemonnee, maar dat met een stalen gezicht ontkent. Terwijl hij vroeger nog niet eens stiekem een snoepje durfde te pakken.

Boeman

Het komt allemaal door die foute invloed van mijn vriendin’s gezin. Omdat het mij steeds meer begint dwars te zitten, wilde ik dit, voordat we weer op vakantie gaan, op een luchtige manier met haar bespreken. Maar ze ontkende alles en reageerde heel defensief. Ze beschuldigde mij er zelfs van een slechte vriendin te zijn, omdat ik haar blijkbaar niet vertrouw. Ik wil haar echt wel een tweede kans geven, maar als zij niets toegeeft, kunnen we er ook niets aan veranderen. 

Mijn partner zegt dat ik mij niet zo moet aanstellen en dat het maar om een spelletje gaat, maar voor mij gaat het om meer dan dat. Ik twijfel nu aan alles wat ze doet en aan elk woord dat uit haar mond komt. Eigenlijk heb ik dus helemaal geen zin meer om nog met haar op vakantie te gaan. Maar als ik dat hardop uitspreek, gaat de rest van mijn gezin ongetwijfeld enorm protesteren. Dan ben ik de ­boeman en dat wil ik ook weer niet. Eigenlijk hoop ik dat Judith dit stuk leest en ­doorheeft dat het over haar gaat. En dat ze vanzelf tot inkeer komt, want ik durf haar eigenlijk niet te ­vertellen dat ik anders niet meer met haar en haar gezin op vakantie wil.”

Gerelateerde onderwerpen