Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Opinie

Jongens, genderneutraal zijn
doet toch geen pijn?

journaliste

Marjolein Hurkmans

P

Paniek in de tent. De NS heeft besloten ons voortaan aan te spreken met ‘beste reiziger’, in plaats van met ‘dames en heren’. Dat is fijner voor de mensen die genderneutraal zijn. Dat zijn er niet veel, maar ze bestaan wel; een piepkleine groep mensen die zichzelf geen man of vrouw wil noemen. We leven in een tolerant land dus dat kan hier. 

Krankzinnig, vindt een groot deel van Nederland. Immers, voor zo’n piepkleine minderheid ga je toch geen aanpassingen doen. Het moet niet gekker worden. ‘Ik ben vrouw en daar ben ik trots op’, las ik. En: ‘Dat tere zieltjesgedoe om maar niemand te beledigen’, ‘we zijn in dit land finaal van het pad als we rekening gaan houden met die paar dozijn mensen die zich beledigd voelen als er dames en heren wordt gezegd.’ Tjonge…

Ik ben ook een vrouw en daar trots op. Maar als de NS me aanspreekt met beste reiziger, lig ik daar geen seconde wakker van. Want als ik op een station op de trein sta te wachten, dan ben ik dat ook; een reiziger. En als ik een brief van de gemeente krijg waarin ik word aangesproken met ‘inwoner’, is daar geen woord gelogen aan. Ik ben ook een inwoner. Daar beledigd over zijn, zou ik ronduit belachelijk vinden. Hoezo?

Beste ouder, verzorger

Al jaren krijg ik brieven van school met de aanhef ‘beste ouder, verzorger’. Nooit over nagedacht, bij vergaderingen, word je aangesproken met ‘geachte aanwezigen’ en tijdens toespraken op feestjes met ‘dierbare vrienden en familieleden’. Ik heb enorm verdriet gehad toen ik werd aangesproken met ‘lieve nabestaanden’, maar dat had niks te maken met het genderneutrale van deze aanspreektitel.

Een kleine minderheid voelt zich gekwetst als ze worden aangesproken met ‘dames en heren’. En mij maakt het niks uit. Zoals een collega al zei: ík luister desnoods ook naar ‘hey jij daar’. Ik word niet ongelukkiger van ‘beste reiziger’ of ‘lieve mensen’, zij worden het wel van ‘dames en heren’. Voor hen is dit een wereld van verschil en zeg nou eerlijk: maakt het echt iets uit of we voortaan als ‘vrienden’, ‘nabestaanden’, ‘familieleden’ of gewoon ‘mensen’ door het leven gaan? We zijn toch ook mensen?

Mens

Ja, dat geldt ook voor de transgenders waarvan een deel nu ook om het hardst roept dat ze zo hard hebben gestreden om man/vrouw te mogen zijn en dat hun strijd nu voor niks zou zijn geweest. Maar mensen toch… Jullie zijn toch nog steeds man of vrouw. Jullie zien eruit als mannen of vrouwen en in een op een contact zal echt niemand met een genderneutrale tekst komen. ‘Wilt u een kopje koffie, mens?’ Echt geen serveerster haalt dat in het hoofd op een terras. Maar is het echt zo erg dat we het in groepsverband wat algemener gaan houden? Juist jullie zouden de strijd en de pijn toch moeten herkennen en begrijpen.

Dus: zullen we ons nou weer over andere dingen druk gaan maken? Over vluchtelingen? Oorlogen? Hongersnood? Dat soort dingen?

En, wat vind jij? Laat je horen!