Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Opinie

Jaja, borstvoeding is beter
Moeten we dat steeds weer te horen krijgen?

journaliste

Hester Zitvast

C

Consumentenorganisatie Foodwatch heeft weer iets gevonden om zich lekker in vast te bijten. Niet overal wordt even duidelijk aangegeven dat borstvoeding écht beter is dan flesvoeding. Onder meer Albert Heijn, Jumbo en Nutricia maakten zich hier schuldig aan en zijn venijnig op de vingers getikt. Maar hebben wij moeders die betutteling nou écht nodig? Kunnen we niet op eigen houtje een (voor ons verstandige) keuze maken?
 

Moeder-besluit-proces

De waarschuwing dat borstvoeding beter is dan kunstvoeding, wordt in ons land al sinds 1981 gegeven, onder meer op verpakkingen van poedermelk en in advertenties. Dit is, and I quote: “Om te voorkomen dat ouders door de voedingsindustrie worden verleid tot aankoop van hun producten ten koste van borstvoeding.” Ik wil Foodwatch graag en met liefde meenemen in zo’n moeder-besluit-proces. Want wij moeders laten ons met gemak verleiden tot de aankoop van een prachtige handtas of een mascara die niet klontert. Maar niet tot kunstvoeding, toch?

Broedproces in een weckfles

Ik heb alle drie mijn kinderen gevoed met de fles, vanaf dag één. Het idee van borstvoeding heeft mij nooit getrokken. Ik ben geen goede zwangere, voor mij geen roze wolk en trots paraderen met dikke buik. Ik ben zwanger geen sprankelende persoonlijkheid (om het mild uit te drukken) en klaag alsof uitdijen en rondwaggelen het állerergste op aarde is. Ik chargeer nu natuurlijk licht, want dwars door al die ellende heen, was ik steeds wel zielsgelukkig met het vooruitzicht op die baby, op dat nieuwe leven. Ik zou het alleen meer dan prima hebben gevonden als het hele broedproces zich in een weckfles op mijn nachtkastje had afgespeeld.

Egoïstisch

Ik keek iedere negen maanden weer uit naar het moment waarop ik de zorg kon delen. Waarop ik mij weer mezelf kon voelen. Eten wat ik wil, drinken wat ik wil, mijn drukke leven leiden zoals ik dat wil. En dan dus niet gebonden worden door een maniakaal voedingschema waarbij ik – en niemand anders -  als melkmachine moest worden ingezet. Dat klinkt heel egoïstisch en misschien is het dat ook wel, maar mijn werk is heel belangrijk voor me. Voor mij geen vier maanden verlof en alleen maar verliefd naar de kleine staren. Ik genoot ervan om enkele dagen na de bevalling alweer, met kind in mijn armen, voorzichtig aan de slag te gaan. En ik vond het ook geweldig om weer samen met mijn vriend een wijntje te drinken. En mijn favoriete pittige curry te eten.

Moeders zijn niet gek

Een blije moeder, is een blij kind, daar geloof ik heel sterk in. Daar geloof ik heel veel sterker in dan in de kracht van borstvoeding. Een onrustig persoon als ik heeft geen geduld voor tepelkloven, stuwingen, uren drinken, afkolven en honderd keer aanleggen. En die onrust voelt een kind. Ik besloot dus direct al naar de melkpoeder te grijpen. Mijn borstvoeding is een halt toegeroepen met een geweldig effectieve pil en vanaf de eerste dag voedden wij samen de kinderen. Het is alle keren méér dan perfect gegaan. Ik ben niet overgehaald door een flashy advertentie voor babymelk. En de waarschuwing van Foodwatch had mij ook niet anders doen besluiten. Moeders zijn niet gek; wij kunnen zulke beslissingen heel goed zelf nemen.

Enorm schuldgevoel

Borstvoeding is dan misschien wel het allerbest, maar het lukt niet bij iedereen. En dat mislukken gaat niet zelden gepaard met dikke tranen en een enorm schuldgevoel. Je zult de kersverse moeders de kost moeten geven die toch blijven proberen, omdat ze zo pro-borstvoeding en vooral anti-flesvoeding zijn. Ik begrijp dat wel, want het wordt er door verloskundigen, de bladen, de borstvoedingsmaffia en door waarschuwingen in supermarkten en webwinkels flink ingepeperd: borstvoeding is de bom, flesvoeding is verschrikkelijk.

Tenenkrommende keuze

Waarom moet het steeds zo prominent genoemd worden? Waarom moet het zwangere vrouwen en moeders zo worden ingewreven? Het kan best iets minder, als je het mij vraagt. Nog even en je krijgt de vraag van de caissière van je supermarkt of je het wel zeker weet, dat je melkpoeder koopt. Of een webwinkel vraagt je een verklaring te ondertekenen dat je echt zelf de verantwoording draagt voor je tenenkrommende keuze voor flesvoeding. Het is betutteling, Foodwatch! En wat mij betreft kun je borstvoeding helemaal niet klakkeloos boven flesvoeding plaatsen. Kijk naar de vrouw, de situatie, het kind. Laat ons zelf die keuze maken, zonder dat opgeheven vingertje.