Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Opvoeddilemma

'In het leven van mijn dochter (16)
draait alles om haar telefoon'

journaliste

Hester Zitvast

M

Margreet (43) is moeder van puber Jolie (16) en zoontje Boaz (8). Ze maakt zich zorgen over het telefoongedrag van haar dochter. 'Alles draait om dat ding. Ze raakt volledig in paniek als ie bijna leeg is en we niet in de buurt van een oplader zijn en als ze 'm een paar minuten kwijt is, is het huis te klein. Ik heb het er wel eens over met vriendinnen en ze schijnt geen uitzondering te zijn. Er iets van zeggen is lastig. Ik ben namelijk zelf al net zo'n slaaf van mijn telefoon.'

Schuldig

"Een jaar of vier, vijf geleden kon mijn dochter nog wel eens op mij mopperen. 'Jij zit ook altijd op je telefoon mam!' Daar voelde ik me dan heel erg schuldig over. De helft van de tijd was ik er voor mijn werk mee bezig, maar ik besteedde ook net zoveel tijd aan het doelloos rondsurfen op Facebook. Tegenwoordig moppert ze nooit meer op me. Dat zou ook echt nergens op slaan, want als iemand niet meer van haar telefoon weg is te slaan, is zij het wel."
 

Schaamrood op de kaken

Jolie kreeg haar eerste smartphone toen ze elf was, een oude iPhone van mijn man. Ze kon alleen via wifi online, dus zodra ze buiten was, speelde ze ook echt alleen buiten – zonder schermpjes. Ergens in de brugklas kreeg ze haar eerste abonnement. Steeds vaker ging de telefoon ook mee tijdens het buitenspelen of als we ergens met het gezin naartoe gingen. Ik weet nog dat we een keer naar een pretpark waren met z'n viertjes en mijn man, Jolie en ik in de wachtrij alle drie verzonken waren in onze telefoon. Boaz stond er een beetje verloren bij. Ik heb mijn telefoon maar snel, met het schaamrood op mijn kaken, opgeborgen."

Eerst een foto…

"Inmiddels is ze zestien en gaat ze helemaal nergens meer naartoe zonder haar telefoon. Als ze 'm even kwijt is, is het huis te klein. Ze zit in minimaal zes groepsapps. Hockey, haar klas, een vriendinnen-app, een sub-vriendinnen-app; ik weet het niet precies, maar haar scherm licht non-stop op. Ze is ook heel actief op Snapchat. Als we uit eten zijn, maakt ze eerst een foto van haar bord, voordat ze een hap neemt. Die foto voegt ze dan toe aan haar 'verhaal', een soort fotodagboek dat al je vrienden kunnen zien. Verder heeft ze wel Facebook, maar daar doet ze vrij weinig mee en ze is druk met Instagram."

Niet zo consequent

"Het zijn vooral de groeps-apps die de meeste tijd vreten. Vrijwel altijd als ik rond een uur of elf 's avonds nog even check of ze al slaapt, zie ik het licht van haar telefoon nog door het raampje boven haar deur schijnen. Dat blauwe licht schijnt hartstikke slecht te zijn voor de nachtrust, maar daar heeft ze nu weer een nachtmodus voor ingeschakeld. Ik heb al talloze keren geroepen dat ze 'm niet meer mee mag nemen naar bed, maar ja… het is haar wekker. En hoe weet ze anders als ze wakker wordt of het eerste uur misschien uitvalt? Dan moet ze eerst 'helemaal' naar beneden… Het is met pubers vrij lastig communiceren. Alles wordt direct tot in het dramatische getrokken en daarbij komt ook nog eens dat ik niet zo'n consequente, strenge moeder ben. Als zij zegt dat ik echt de enige ben die zo lastig doet, dan zwicht ik weer."

Appen op de fiets

"Ik maak me zorgen. Ik zie dat haar telefoon haar zo in beslag neemt, dat ze nog weinig oog heeft voor andere dingen. Als ze met haar vriendinnen bij ons thuis afspreekt, zitten ze allemaal naast elkaar met een telefoon in hun handen. Ze praten ook zeker wel, maar meer half/half. Van een echt goed gesprek is geen sprake. Ik ben ook als de dood dat ze een keer een ongeluk krijgt tijdens het appen op de fiets. Ik heb het haar ten strengste verboden, maar ik weet zeker dat ze het toch doet. Iedere puber doet het namelijk, kijk maar eens om je heen."

Ideaalbeeld

"Wat me nog het meeste zorgen baart, is de wereld waar ze aan wordt blootgesteld. Dat is namelijk niet de echte wereld. Ze laat mij wel eens plaatjes zien van Instagrammeisjes of video's van vlogsters, die een beeld van de wereld schetsen die totaal niet realistisch is. Alles wordt getoond met een filter eroverheen, lijkt wel. En alles is mooier dan in het echt. Ze wil alles; ze wil ook die make-up, ook die kamer, ook dat jurkje. Het maakt haar ontevreden. Ik kan me heel goed voorstellen dat er meisjes zijn die een complex aan al die fraaie plaatjes overhouden. Het is een ideaalbeeld waar ze nooit aan kunnen voldoen, hoe graag ze ook willen."

Hoort het erbij

"Ik heb al meerdere keren geprobeerd het gedrag aan banden te leggen. Tijdelijke telefoonstops, inleveren voor het slapengaan, een goed gesprek over de gevolgen: het werkt allemaal niet. Ze kaatst de bal direct terug: 'Jij zit er ook de hele dag op!' Ze heeft gelijk. Weliswaar voornamelijk voor mijn werk, maar ik kan de verleiding ook niet weerstaan om ieder vrij moment dat ik heb in mijn telefoon te duiken. Ik kan me niet heugen dat ik voor het laatst een boek las. Of lekker met een tijdschrift even tot rust kwam."

"Misschien moet ik wel gewoon accepteren dat dit er nou eenmaal bij hoort, in deze tijd. Ik vraag me alleen steeds vaker af wat de effecten op lange termijn zijn. Zou het haar op den duur niet ongelukkig maken?"

"Boaz vraagt de laatste tijd ook steeds wanneer hij zijn eerste telefoon krijgt. Nou, nog niet. Als ik hem buiten zie spelen en nog echt zie opgaan in een spel als verstoppertje, dan ben ik zo blij dat hij dat nog kan. Jolie zou haar verstopte vrienden ongetwijfeld met een app lokaliseren…"

Praat mee

Maak jij je ook zorgen over het telefoongedrag van je kinderen? Of misschien wel over je eigen verslaving? Hebben jullie er thuis afspraken over gemaakt? Of laat je het maar gaan omdat je weet dat er toch vrij weinig tegen te doen valt? Praat met ons mee!

En, wat vind jij? Laat je horen!