Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Opvoeddilemma

Zo, Mama is klaar voor
een nieuw schooljaar!

journaliste

Hester Zitvast

V

Voor Midden-Nederland is de pret voorbij. De zomervakantie komt vandaag officieel ten einde en volgende week beginnen de lessen weer. VROUW-columnist Hester Zitvast heeft ervan genoten, van dat niets-hoeft-alles-mag, maar ze is ook blij dat er weer wat ritme in het leven komt. 'Die lamlendig hangende puberlijven op je bank ben je op een bepaald moment ook zat. Ik zwaai ze maandag met alle liefde uit!'
 

Niet weggeweest

Dat was het dan. Zes weken vakantie. Het is voorbij gevlogen, kan ik jullie vertellen.

We zijn deze keer niet weggeweest. Wij gebruiken al jaren de meivakantie om echt weg te gaan en in het voorjaar skiën we. Tel daarbij op dat ik een enorme hekel heb aan grote mensenmassa's en dat ik er emotioneel niet zo goed mee om kan gaan je mooie huis te verruilen voor een vervallen stacaravan waarvoor je dan rustig 1500 euro voor een weekje neer mag tellen en je begrijpt misschien waarom het nu een keer niet van boeken is gekomen.

De kinderen vonden het prima. Mijn oudste dochter (13) gaat liever in de meivakantie goed weg, dan in de zomer half, zegt ze. En mijn zoon zit een maand bij vrienden in Amerika. Die heeft dus echt niets te klagen.

Heel inspirerend…

De vakantie heeft voor mij vooral bestaan uit werken en het voorbereiden van de verbouwing van ons huis, waar we nu midden in zitten. Maar daarnaast ben ik ook in optima forma geconfronteerd met een puber die zes weken helemaal niks doet. En dát is inspirerend!

Nou: NOT! Ik heb misschien wel twintig keer aan haar gevraagd of ze wel echt gelukkig is. "Schat, je doet helemaal niets, gaat het wel goed met je?" Ze zat dan in haar hoogslaper, met een laptop op schoot of een telefoon in haar handen. "JAHA! Ik zit een vlog te kijken!", was dan bijvoorbeeld het antwoord. Want ze deed in mijn ogen dan misschien wel helemaal niets, in haar optiek was ze wel degelijk zinnig bezig.

Geen zin in

Vorige week nog. Mijn vriend en ik gingen een dagje met de jongste naar Limburg, naar opa en oma. Mijn puber wilde niet mee. "Wat moet ik daar nou… Geen zin in." Nou eeh… op je telefoon kijken? Daar heb je hier thuis ook geen moeite mee. Maar dat zei ik niet, dat dacht ik alleen. Ik liet mijn pinpas achter en zei dat ze die avond maar een pizza moest bestellen.

We zaten nog maar net op de A2 toen ik een appje kreeg. 'Mam, ik zit een mukbang te kijken, en nou wil ik ook sushi'. Een mukbang. Ik ging er vanuit dat het een autocorrectie-dingetje was en wachtte op het juiste woord, maar dat kwam niet. In plaats daarvan kreeg ik wat dwingende uitroeptekens doorgestuurd: of ik even wilde reageren. Dat deed ik. En ik voelde me HEEL dom.

'Wat is een mukbang?' Het bleek een eetfilmpje te zijn. Daarin kijk je dus naar mensen die eten. En dan kun je vanuit je eigen huis 'mee-eten' – wel zo gezellig.

Ze leven op internet

Ook met uitleg, kon ik me er niets bij voorstellen, wat mijn dochter be-la-che-lijk vond. Maar ze had helemaal geen tijd voor de dommigheden van mama, dus of ik even snel kon antwoorden. Of ze in plaats van pizza die avond ook sushi mocht bestellen, want daar had ze trek in.

Ik liet me overrulen door alle waanzin. En om een beetje hip te doen. Ze moest maar lekker sushi bestellen en dat gaan opeten terwijl ze een mukbang keek. Ik zou er de logica toch nooit in ontdekken.

Wat me de afgelopen zes weken weer eens extra duidelijk is geworden, nu ik er met mijn neus bovenop zit, is hoe belangrijk internet voor de kinderen van nu is. Het aller, allerbelangrijkste. Ze leven online, lijkt wel, en dat maakt het er niet veel gezelliger op.

Mijn ex overwoog nog even een huisje te huren deze vakantie. "Maar dan zitten ze daar dus 24/7 naar een scherm te kijken. Laat ze dat dan gewoon lekker thuis doen." Ik kon hem alleen maar groot gelijk geven. Je houdt het niet tegen!

Strak in het ritme

Volgende week zitten ze weer vijf dagen per week op school. Geen lamlendig gehang meer op de bank/in bed/of waar maar ook, niet meer uitslapen tot 12.00 uur, niet meer tot veel en veel te laat wakker blijven, maar gewoon weer strak in het ritme.

Ik vond het heerlijk om zes weken even geen broodtrommels te hoeven vullen, niet meer te worden geleefd door de klok van school, maar ik begin er nu weer naar te snakken dat er wat actie in de kinderen komt.

Dit weekend gaan we de eerste voorbereidingen treffen. Eerder naar bed, 's morgens 'vroeg' al dingen doen en weer keurig netjes eten volgens de schijf van vijf. Hello nieuw schooljaar, mama is er klaar voor!

Jij ook klaar voor een nieuw schooljaar?

En hoe is jouw vakantie geweest? Is ie ook voorbij gevlogen? Mag ie nog wel wat langer duren? En heb je misschien nog wat super goede tips om de kinderen weer een beetje in het gareel te krijgen? Praat met ons mee!

En, wat vind jij? Laat je horen!