Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Undercover: Hoe een afvalcoach mij wilde helpen in ruil voor seks
Foto: Hollandse Hoogte | Andrew Brookes
Verhalen achter het nieuws

Undercover: Hoe een afvalcoach
mij wilde helpen in ruil voor seks

A

Afvalcoaches die misbruik maken van minderjarige meisjes met een eetstoornis: je hoort er steeds vaker over in de media. Isaura van den Hurk maakte voor COMMEN. een undercover verhaal waarin ze zich voordeed als 'Anna', een vijftienjarig meisje met een eetstoornis.  Ze krijgt contact met een 'anorexia-coach'. Helpen met afvallen wil hij best doen, maar dan wel in ruil voor seksuele diensten. 

Een eerder onderzoek liet zien dat veel van deze ‘begeleiders’ in werkelijkheid volwassen mannen zijn, die op deze manier naaktfoto’s van minderjarige meisjes in handen krijgen, en eventueel meer. De onderzoekers maakten hiervoor gebruik van lokprofielen op zogenoemde 'pro-ana-websites'. 

Het onderzoek toonde vooral statistieken aan, maar ging niet in op de manier waarop de gesprekken met zo’n anorexia-coach verlopen. Dit is jammer, want deze gesprekken zijn in mijn ogen juist heel belangrijk. Om aan het licht te brengen hoe schimmig en schadelijk deze wereld is, besloot ik mezelf onder te dompelen in de wereld van afvalcoaches, met alle gevolgen van dien.

 

Pro-ana 

Pro-ana, ook wel ‘professioneel anorexia’ genoemd, is een stroming die opkwam in de jaren ‘90 in Amerika. De beweging sloot haarloos aan bij de ‘heroin chic’-look, die destijds helemaal in was. Nu, jaren later, zie je een duidelijk onderscheid op internet tussen de hardcore pro-ana-stroming aan de ene kant, die vaak afgesloten is van de buitenwereld, en de publieke vorm, oftewel openbare blogs.

De opvatting onder pro-ana-aanhangers is echter vrijwel altijd dezelfde: mager zijn is het streven en je moet alles over hebben voor dit doel. Het behoeft geen uitleg dat deze mening in combinatie met een eetstoornis, zoals anorexia, levensgevaarlijk is. Dit, samen met de vaak jonge leeftijd van pro-ana-aanhangers, maakt een kind kwetsbaar. Hier weten 'afvalcoaches' haarfijn gebruik van te maken.

Een lastige start

Om met eigen ogen te zien hoe het er op deze plek van het internet aan toegaat meldde ik me bij een ‘hardcore’ pro-ana-site aan met een lokprofiel. Ik deed mezelf voor als een vijftienjarig meisje. Hierbij zette ik het taalgebruik van een vijftienjarige, geveinsde wanhoop en mijn eigen ervaringen met een eetstoornis in, maar het mocht niet baten. De beheer van de website prikte al snel door mijn aanmelding heen.

De inschrijving werd zelfs zo serieus opgenomen dat mijn IP-adres werd genoteerd, en geblokkeerd. Erg jammer voor mijn onderzoek natuurlijk, maar de actie zegt ook iets over de drang tot geheimhouding binnen deze community. Ze doen er alles aan om buitenstaanders te weren en de gevaarlijke eetstoornis juist te isoleren onder leden.

Jammer genoeg kon ik dus niet meer toetreden tot de harde kern van de pro-ana-wereld, maar de undercoveropdracht ging verder. Ik verzette mijn pijlen naar de tweede, meer openbare wereld van eetstoornissen.

Aanhouder wint

Na niet al te lang zoeken kwam ik zo terecht op meerdere openbare blogs voor aanhangers van de pro-ana-stroming. Hier vond ik talloze oproepen op van meisjes in de leeftijd van 12 tot en met 16 jaar die claimden er alles, maar dan ook alles voor over te hebben om 'weer mooi' te zijn.

Na eventjes scrollen kwam ik ook flink veel oproepjes van zogenoemde ‘afvalcoaches’ en ‘meesters’ tegen. Zij lieten weten deze wanhopige meisjes met liefde te willen helpen, maar dan alleen als je er echt alles voor over had.

Mijn hart brak bij het lezen van alle berichtjes. Uit ervaring weet ik hoe wanhopig je bent met deze ziekte en hoe kwetsbaar het je maakt. Je hebt er op dat moment namelijk alles voor over om te vermageren, en je zelfbeeld is dan zo laag dat alle grenzen die je normaal gesproken zou stellen, er niet langer toe doen. En hoe ziek dan ook, daar komen natuurlijk mensen met verkeerde intenties op af.

Ik stuurde tien van deze afvalcoaches een bericht waarbij ik mij voordeed als 'Anna'. Ik verplaatste me in de mindset van een vijftienjarige met een serieuze eetstoornis: 'Hoi, ik zag je oproepje op *****! Kun je me alsjeblieft helpen, ik ben zo dik? Ik ben 15 jaar, 1.63, 53 kilo en ik wil naar 45 kilo… kun je me helpen? :('

Gesprekken met 'afvalcoaches' | Screenshots Isaura van den Hurk

Naaktfoto

Al snel kreeg ik van iedereen een berichtje terug: natuurlijk wilden ze me helpen! Bijna allemaal vroegen ze na wat kletsen om een naaktfoto voor een bodycheck. Ze moesten natuurlijk wel kunnen zien wat voor lichaam ze gingen ‘coachen’.

Als ik deze niet zou doorsturen, moest ik maar gewoon dik blijven. De coaches verschilden in aanpak, maar over één ding waren ze het allemaal eens: 53 kilo voor een meisje van 1.63 was véél en véél te zwaar.

Nadat ik door alle coaches was afgewezen omdat ik weigerde een naaktfoto te sturen (ik was dus blijkbaar niet gemotiveerd genoeg om af te vallen) raakte ik in gesprek met een man die zichzelf 'Kees' noemde. Net zoals de anderen drong hij aan op een naaktfoto, maar na enigszins onderhandelen, mocht ik ook een bikinifoto sturen.

Filmpje

Ik googelde 'bikiniselfie teen', maakte het gezicht onherkenbaar en stuurde deze foto op. Ook moest ik een filmpje opnemen, waarin ik een gegeven aantal squats en push-ups moest doen, zodat hij zou zien dat ik het echt was. Met mijn gezicht uit beeld zweette ik me kapot, maar hij trapte erin. Na deze bevestiging legde hij de regels van het coachen uit.

Nadat ik hem vertelde dat ik een koekje had gegeten op de verjaardag van mijn oma, kwam ik erachter wat 'Kees' met straf bedoelde. Ik moest mezelf namelijk tien keer op mijn billen slaan en dit filmen. Daarnaast moest ik beloven dat dit ons geheimpje bleef en dat ik dit gewoon zou doen zonder te zeuren, want anders zou ik ‘dik’ blijven.

Wanneer een man van 36 jaar dit soort verzoeken naar vijftienjarige meisjes stuurt, weet je genoeg. Met een misselijk gevoel in mijn buik besloot ik het contact met 'Kees' af te breken. Ik ging bij mezelf na of ik tot dezelfde beslissing zou komen wanneer ik écht vijftien jaar was en met een eetstoornis kampte.

Het contact met deze ‘anorexia-coach’ deed me inzien dat er vaak een seksuele motivatie zit achter het coachen van de minderjarige meisjes. De mannen werden daarom door media als ‘predators’ neergezet. Roofdieren die de eetstoornis van een kwetsbaar meisje proberen uit te buiten.

De regels van 'Kees' | Screenshots Isaura van den Hurk

'Jaap'

Toch wilde ik meer weten en was ik benieuwd hoe ver het zou kunnen gaan. Waren alle afvalcoaches zo seksueel? Of zou het bij de rest wel meevallen? Met enige tegenzin ging ik in op de vragen van een andere anorexia-coach, die zich voorstelde als 'Jaap'. Hij viel op omdat hij tussen alle oproepjes door werd aangeprezen als coach door een ander meisje. En als iemand van ‘mijn leeftijd’ hem aanprijst zit het wel goed, toch?

'Jaap' was een 49-jarige man met een hoge functie in de ICT-sector. Hij deed het goed op werk en hielp mensen graag. Mijn vraag voor hulp bij het afvallen, was dan ook een smeekbede waar hij wel gehoor aan wilde geven. Hij had immers al meerdere mensen geholpen en ondanks dat hij 'schrok' van mijn leeftijd, maakte hij voor mij een uitzondering.

In het eerste contact kwam hij rustig en deskundig over. Door de overvloed aan informatie leek het alsof hij wist waar hij het over had. Hij stelde me vragen en concludeerde dat het afvallen zo moeilijk ging omdat mijn hormonen niet in balans waren. Het hebben van veel én de juiste seks was naar zijn mening voor mij de enige optie om op streefgewicht te komen.

Hij stuurde me ellenlange artikelen over de voordelen van seks en daarbij ook een linkje van een vrouw genaamd “Joke”, die op een bekend vrouwenforum haar verhaal deelde. “Joke” prees in haar topic haar sekscoach om zijn hulp en hij raadde me dan ook aan om met haar in gesprek te gaan.

Gesprekken met 'Jaap' | Screenshots Isaura van den Hurk

Good cop/bad cop

Zo gezegd, zo gedaan. Ik stuurde 'Joke' een berichtje met de vraag of ik hiermee door moest gaan, aangezien de anorexia-coach bijna vijftig was en ik nog maar vijftien. In meerdere berichtjes op het VIVA-forum gaf ze aan dat ik dit gewoon moest doen en zo mijn 'innerlijke slet' moest gaan ontdekken. Ik schrok van de uitspraken, ook al ben ik 25 in plaats van vijftien. Hoe kan het dat een vrouw van in de dertig dit naar een vijftienjarig meisje stuurt? 

Uiteraard koos ik ervoor zijn spelletje mee te spelen en hield ik me van de domme. 'Joke' werd nu de persoon bij wie ik mijn twijfels en vragen uitte over 'Jaap', waardoor hij me begon te vertrouwen. 'Jaap' speelde dus good cop/bad cop, maar dan in z’n eentje. Na elkaar wat vragen over en weer te hebben gesteld, kreeg ik een paar foto’s van hem door.

Hij zag eruit als een normale man, iemand naar wie je glimlacht in de supermarkt terwijl hij je helpt de boodschappen in de auto te zetten. Een man uit een doodnormaal gezin zo het schijnt, maar wel een man met een stiekeme drang naar minderjarige meisjes. Hij eiste een foto van mij terug en opnieuw googelde ik een openbare foto en nam ik met mijn camera een opname van mijn laptopscherm. Hij trapte er weer in en begon zijn plannetje uit te leggen.

Mailcontact met 'Joke' | Screenshots Isaura van den Hurk

Hotelsessies met een afvalcoach

Nu ik te weten kwam wat zijn coaching precies inhield werd al mijn naïviteit omtrent dit onderwerp in één keer weggeveegd. We zouden maandelijks afspreken in een hotel, waar hij mijn maten zou opnemen, foto’s zou maken en hij op die manier een dossier zou aanleggen met al mijn gegevens erin. Daarbij moest ik een geheimhoudingscontract tekenen zodat het 'ons geheimpje' zou blijven. Wat er precies met de foto’s ging gebeuren, bleef onduidelijk. Hij deed het in ieder geval voor mij, niet voor zichzelf, zo verzekerde hij. Immers: ik wilde toch zelf ook zien wat al die seks voor wonderen zou doen met mijn lichaam?

Als de vijftienjarige 'Anna' gaf ik meerdere malen aan hoe eng ik dit vond en ik niet wist of ik dit wel wilde. Hier speelde hij op een rustige en bijna vaderlijke manier op in. Hij zou er voor me zijn, me steunen en als ik 'nee' zou zeggen, zou hij stoppen. Toch dramde hij op een slinkse manier door op de hotelsessies.

Ik probeerde op zijn gevoel in te spelen door te zeggen dat ik ('Anna', dus) vroeger seksueel misbruikt was, maar dit was blijkbaar juist een reden om met hem af te spreken. Hij zou mij namelijk kunnen begeleiden in de ontdekkingstocht naar wat mijn lichaam écht nodig heeft. Om mij gerust te stellen, stuurde hij mij een planning door van de komende hotelsessie samen met foto’s van het hotel dat hij voor die woensdag had geboekt.

'Jaap' legt zijn hotelsessies uit | Screenshots Isaura van den Hurk

Ontmaskering

Door het intensieve contact lag mijn hele privéleven stil. Elke tien minuten stuurde hij een berichtje en ik stond op het punt om de handdoek in de ring te gooien. Eén ding weerhield mij hier echter van. Ik moest erachter komen wie deze man was.

Met een smoesje dat mijn telefoon was afgepakt, kreeg ik hem zover dat we verder gingen via de mail. Het mailadres bevatte een andere naam dan 'Jaap', maar hij gaf aan dat hij dit deed om anoniem te blijven. Opnieuw bleef hij me ellenlange mailtjes sturen met opdrachten. Hij wilde dat ik begon met masturberen en hem alle details zou vertellen als voorbereiding op de aankomende hotelsessies. Ook moest ik naar extreme genres kijken op pornosites en bijhouden wanneer ik opgewonden werd.

Tevreden klant

Wat hij niet doorhad, was dat ik inmiddels precies wist waar hij woonde en werkte door de tijdstippen te linken aan het IP-adres uit zijn berichten. Alle adressen kwamen overeen en het werd me allemaal duidelijk.. Hij was drie personen tegelijk: het 'meisje' van de oproep, tevreden 'klant Joke' en 'afvalcoach Jaap'.

Inmiddels had ik aardig wat informatie over deze persoon verzameld en hij was tot nog toe redelijk onzorgvuldig geweest voor iemand die zegt in de IT te werken. Ik waagde daarom de gok en begon te googelen alsof m’n leven er vanaf hing. Uiteindelijk kwam ik erachter wat zijn echte identiteit was. Ik wist zijn naam, werkgever, adres en alle andere dingen die hij zo mooi op zijn LinkedIn-pagina had verzameld.

Na een korte, maar zeer intensieve periode vond ik het genoeg geweest en besloot ik hem te confronteren en het hele dossier door te geven aan de politie. Ook tijdens het onderzoek hield ik contact met de zedenafdeling. Zij gaven van tevoren al aan dat het een lastige zaak is.

Grooming

Ook al kon ik zijn identiteit bevestigen, 'Jaap' was nog niet strafbaar. Zijn intentie was duidelijk, maar doordat ik 25 jaar ben en niet écht vijftien, was er geen sprake van online grooming. De geplande hotelsessies waren eveneens geen belastend bewijs. Wat als hij helemaal niets zou doen?

Het is natuurlijk te gek voor woorden dat een man hier zomaar mee weg komt, maar het enige wat de politie voor nu kon doen, was zijn gegevens noteren voor een mogelijke aangifte in de toekomst. Dat was dat. De zaak was afgedaan.

Het was genoeg geweest. Ik typte mijn laatste woorden aan Jaap en sloeg met gemengde gevoelens mijn laptop dicht. Eindelijk was ik van deze man af, maar zou hij nu echt stoppen nu hij wist wat ik wist? Hoe was het mogelijk dat na een stortvloed aan bewijs hij voor de wet niets verkeerds had gedaan? Hoe was het mogelijk dat deze man überhaupt misbruik wilde maken van een meisje met een serieuze stoornis en donker verleden?

Het onderzoek is afgesloten en er valt vanuit mij wettelijk niets meer te doen. 'Jaap' is natuurlijk maar één van de velen, en zolang er volgens de wet niets aan de hand is valt er niet tegenop te boksen. Zijn naam is nu in ieder geval genoteerd bij de politie en het enige wat ik nog kan doen, is hopen dat deze man dit nooit, maar dan ook nooit meer doet.

Mail naar 'Jaap' | Screenshots Isaura van den Hurk

Namen zijn omwille van privacy en veiligheidsredenen gefingeerd

Tekst: Isaura van den Hurk voor COMMEN.

Jij op VROUW.nl

Heeft jouw zoon of dochter te maken gekregen met zo'n afvalcoach? Of wil je een ander verhaal delen met de redactie?

Stuur dan een berichtje