Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Antje en Erika
VROUW magazine

Erika werkt voor Stichting Vlinders:
'Je leest de afschuwelijkste dingen in de dossiers'

journaliste

Eline Doldersum

E

Erika Aardoom (52) en haar man Antoine (46) zetten zich met Stichting Vlinders in voor kinderen die door omstandigheden niet meer thuis kunnen wonen. Antje Monteiro is ambassadrice van de stichting, die een thuis biedt aan zeven jongens en meisjes met een flinke rugzak.   

Erika: “Voordat Antoine en ik samen aan de stichting begonnen, hadden we een totaal ander leven. Antoine werkte als sales manager bij Marco Borsato en ik verdiende mijn geld als directiesecretaresse. We waren goed in ons vak en hadden succes, tóch kon het ons niet bekoren. We misten iets. Gek genoeg hebben we met dat gevoel nooit iets gedaan. Totdat Antoine met een zware burn-out thuis kwam te zitten. We dachten: als we het roer willen omgooien, is dit hét perfecte moment. Vlak daarna hebben we allebei ontslag genomen.”

Antje: “Ik leerde Antoine jaren geleden kennen via Marco Borsato. Er was meteen een enorme klik tussen ons. We zijn allebei mensenmensen waardoor je – júist in een wereld waarin het draait om glitter en glamour – snel naar elkaar toe trekt. Dat hij er uiteindelijk voor koos om zijn succesvolle carrière te beëindigen om met veel liefde voor zo’n kwetsbare groep kinderen te zorgen, blijf ik bewonderingswaardig vinden. Dat raakt mij nog steeds zó diep.”

Stichting Vlinders

Erika: “Het idee voor Stichting Vlinders kwam niet helemaal uit de lucht vallen. Al van jongs af aan was het mijn droom om ooit pleegmoeder te worden. Ik kom zelf uit een warm nest en het leek me fantastisch om een liefdevol thuis te creëren voor kinderen die dat niet kennen. Dat gevoel werd enorm versterkt na de geboorte van mijn tweede zoon. Hij was niet levensvatbaar en is bij de geboorte meteen overleden. Ik had nog zoveel liefde te geven. Liefde die ik hem niet meer kon schenken, maar misschien andere kinderen wel. Toen ik vlak na mijn scheiding Antoine tegen het lijf liep, bleek dat we deze wens deelden. Hij had al twee kinderen uit een eerder huwelijk, maar wilde ook iets betekenen voor kansarme kinderen.” 

Antje: “Ik ben oprecht trots dat ik ambassadrice mag zijn van deze prachtige stichting. Ik vind het zó bijzonder wat deze twee mensen doen voor deze kinderen, ook omdat ik als geen ander weet hoe belangrijk pleegouders zijn. Nadat mijn zus overleed, hebben mijn moeder en ik de zorg voor haar drie dochters op ons genomen. Maar stel je eens voor dat wij dat niet hadden gekund, dan was zo’n Villa Vlinders toch een prachtig geschenk geweest?”

Oergevoel

Erika: “Ik voel me nog elke dag gezegend dat ik dit werk mág doen. Dat ik zoveel kinderen de liefde en warmte mag geven die ze verdienen. We zijn ons Vlinderhuis in 2009 begonnen met één jongen. Al snel bleek dat hij ook nog een broertje en zusje had die in een instelling woonden. We hebben ze opgezocht en het was liefde op het eerste gezicht. Ik zat tegenover dat meisje, ze drukte haar voorhoofd tegen dat van mij en keek mij minutenlang diep in de ogen aan. Er kwam zo’n oergevoel naar boven. Ik dacht alleen maar: jullie gaan met ons mee, ik ga voor jullie vechten!”

Erika: “Inmiddels wonen er zeven kinderen tussen de zeven en veertien jaar bij ons. Kinderen die allemaal een flinke rugzak hebben. Van seksueel misbruik, mishandeling tot verwaarlozing; je leest de afschuwelijkste dingen in de dossiers. Er zijn weleens dagen geweest waarop ik huilend in mijn bed lag, omdat het mij zo raakte wat zij hebben moeten doorstaan. Toch kun je daar niet in blijven hangen. Als je alleen maar medelijden met ze hebt, kun je ze uiteindelijk ook niet helpen. Dat is weleens moeilijk, maar we hebben professionals in huis die de kinderen én ons ondersteunen zodat wij vooral papa en mama kunnen zijn.”

Lees verder in VROUW magazine: Erika: 'Voorheen ging ik naar mijn werk, omdat er geld in het laatje moest komen, nu doe ik alles vanuit mijn hart.'