Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Nadja Hüpscher
VROUW magazine

'Ik ben hartstikke ijdel ­geworden
door het acteren'

journaliste

Hanna Gillissen

A

Actrice Nadja Hüpscher (45) is veranderd, zegt ze. Ze is sterker en liever geworden, rustiger ook. Dankzij het ouder worden, het moederschap... en yoga.

Ze komt aanfietsen op haar bakfiets “waar een heleboel kinderen in passen”. Onder meer haar zoons van 4 en 5. We hebben afgesproken bij een Amsterdams café, precies tussen haar huis, kantoortje en school in. Oppas regelen en al dat andere “praktische gedoe”? Daar windt ze zich niet meer over op. 

 

 

“Dat komt met de jaren. En yoga heeft me daarbij geholpen.” Net nog riep een man “stomme trut” tegen haar, toen ze met haar bakbeest het fietspad opkwam. Maar ze lachte erom: “Gast, kom naast me fietsen, dan hoor ik je effe aan...”

Waarom ben je met yoga begonnen? “Voor mijn rug. Ik heb tien jaar op les gezeten, nu doe ik thuis de oefeningen die ik heb geleerd. Vanaf zes uur is er leven bij ons in huis. Elke dag. En mammie gaat dan eerst oefeningen doen, dat moet, dat helpt. Ik heb rugklachten; als ik niet beweeg of sport, krijg ik pijn, kan ik niet meer zitten.”  

Ben je ook een beetje zweverig? “Helemaal niet! Ik ben niet van het yogaleven, van de smoothies en huggings. Van al die filosofische spreuken word ik kriebelig. Ik doe oefeningen voor mijn lijf omdat ik sterk wil zijn. Dankzij yoga doe ik elke dag iets aan beweging. Ik ga ook naar de sportschool; niet om slank te blijven. Ik moet bodybuilderoefeningen doen, anders zak ik in elkaar. En door yoga blijf ik soepel. Dus nu zit ik lekkerder in mijn vel, voel ik me een Michelin-mannetje. Dat heb ik nodig bij mijn werk. Hier een rolletje, daar een rolletje, iedereen wil iets anders van je. Dan moet je stevig in je schoenen staan.”  

Ook als het gaat om ouder worden? “Nou, ik vind niet dat ik er lelijker op word. Eigenlijk zie ik alleen maar verbeteringen. Doordat ik opener ben geworden, heb ik ook een opener uitstraling. Natuurlijk ben ik niet meer dat jonge welpje, maar ik kan een gesprek voeren en nogal lachen om mezelf. Dat is toch ook aantrekkelijk?”

Is je uiterlijk nog net zo belangrijk voor je? “Helaas wel. Ik ben hartstikke ijdel ­geworden door het acteren. In series ­spelen altijd aantrekkelijke mensen. Logisch, daar kijken mensen graag naar. Ik zou het stoer vinden als ik kon zeggen dat ik het niet belangrijk vind, maar zover ben ik nog niet. Met een leuk uiterlijk krijg je bij mijn werk gewoon voorrang. Ik heb er ook veel voordeel van gehad.”  

Is het moeilijk om als veertiger nog acteerklussen te krijgen? “Ja. Tien jaar ­geleden was ik altijd het vriendinnetje, het meisje, het vruchtbare bloemetje in series of films. Nu word ik een wijze tak en daar zijn minder rollen voor. Natuurlijk zijn er ook moeders nodig. En gelukkig gaan steeds meer vrouwen scriptschrijven, waardoor er meer rollen voor vrouwen komen omdat mensen vaak vanuit zichzelf schrijven. Maar het lastige is dat ik nog een jonge uitstraling heb en geen doorsnee uiterlijk. Ik ben niet die ‘blonde moeder’.”

Frustrerend? “Ik kijk liever naar de kansen, die moet ik pakken. Soms ervaar ik wel momenten van totale mislukking, dan ­verschijn ik even nergens. Maar daar kom ik altijd weer uit. Dan tel ik mijn zegeningen. Het leven is kort, het is zo voorbij.” 

In 1999 won je een Gouden Kalf, had je toen andere verwachtingen? “Daardoor kon ik tegen mijn familie zeggen: ‘Ik ben actrice.’ Maar geen enkele waardering was in die tijd goed genoeg. Ik was ook kritisch in wat ik wel en niet deed. Alles moest goed onderbouwd zijn, ik wilde alleen werken met mensen van het hoogste niveau. ‘Commercieel’ was een vloekwoord. Daar heb ik me erg op verkeken. Nu ben ik meer van ‘pluk de dag.’ Kan ik er geld aan verdienen en heb ik een leuke dag? Let’s do it, in vredesnaam.” 

Ben je een ander mens geworden? “Ja, veel liefdevoller, vergevingsgezinder en dankbaarder voor alles wat ik heb. Amen. Het gevoel ‘ik tel niet mee’, heb ik helemaal niet meer. Ik ontwikkel me als een speer, kan wel constateren dat ik steeds mooier en aantrekkelijker word als mens. Of andere mensen mij nou geweldig vinden of niet. Maar ik kan moeilijk gaan kicken op mijn eigen fantastischheid, haha! Ik moet wel aan het werk blijven.” 

Je schrijft zelf theatervoorstellingen, maar je hebt ook in GTST gespeeld. Waar ligt je hart?  “In een tv-serie spelen die helemaal is bedacht, is ook heerlijk. En minder zenuwslopend. Ik ben nu aan het repeteren voor Gouwe pinda’s. Dat theaterstuk is speciaal voor mij en de twee andere actrices geschreven. Ik kan me niets beters voorstellen. Maar ik ben ook een nieuwe weg ingeslagen, zit op de scriptacademie waar ik leer scenarioschrijven. De eerste weken voelde ik me verliefd door alle inzichten en inspiratie. Ik ben wel een twijfelaar en hoe meer ik weet, hoe meer ik ga twijfelen. Maar ik hou mezelf voor: ik moet gewoon dóen, geld verdienen. Het helpt dat ik ­kinderen heb.” 

Lees verder in VROUW magazine: 'Wij zijn nog net op tijd spontaan zwanger geraakt.'