Het concert zou om een uur of negen beginnen. Dat was nadat de Nederlandse Alain Clark eerst de zaal goed opgewarmd had. Uiteindelijk werd het tegen half tien, toen Amy Winehouse wat wankel - maar dat komt vooral door haar veel te hoge hakken - het podium op komt. Ze pakt je meteen in met haar mooie doorleefde stem, die door merg en been gaat. Moge één ding duidelijk zijn: op dit podium staat een dame met bijzonder veel talent. Jammer dat Amy Winehouse de laatste tijd meer in het nieuws is vanwege haar overmatig drank- en drugsgebruik dan om haar prachtige talent.
In de tot de nok gevulde Heineken Music Hall ontroert Amy met haar nachtclubliedjes in Motown-stijl. Op het podium wordt ze begeleid door een strak spelende band, die het rock 'n roll-, soul-, jazz- en ska-genre tot in de puntjes beheerst. Je waant je zo in de jaren vijftig en zestig, in een rokerige nachtclub waar een aantal donkere mensen gedreven staat te swingen. Amy heeft voor haar concert ook twee geweldige zangers/dansers meegenomen. Ze begeleiden haar op weergaloze wijze en ondersteunen haar met hun warme vocalen. Amy loopt tussen de nummers door wat onrustig af en aan naar de coulissen, waar ze een knuffel in ontvangst neemt van haar man, die op de rand van het podium zit. Het is alsof ze deze liefdevolle warmte tussendoor nodig heeft om het beste van zichzelf te kunnen laten zien.
Tussendoor neemt ze ook steeds een slokje uit een glas dat voor haar op de grond staat. Pinkpop en North Sea Jazz had ze dit jaar afgezegd, en deze avond doet ze haar uiterste best om dit voor haar fans goed te maken. Voor het publiek klinkt Amy Winehouse in ieder geval overtuigend genoeg voor een enthousiaste ovatie. Alhoewel ze al afscheid genomen heeft, komt ze toch nog terug voor een laatste liedje. Dan verdwijnt ze achter de coulissen, in de armen van haar echtgenoot die met smart op haar wacht. Toch laat Amy een goede indruk achter. Ze heeft het publiek precies datgene gegeven wat het van haar verwachtte: een geweldige avond met mooie muziek.
We hebben er lang op moeten wachten: een concert van Amy Winehouse. Pinkpop en North Sea Jazz zei ze af, maar in de Heineken Music Hall was ze er wél. Gelukkig maar, want bij Amy Winehouse weet je het maar nooit...Het concert zou om een uur of negen beginnen. Dat was nadat de Nederlandse Alain Clark eerst de zaal goed opgewarmd had. Uiteindelijk werd het tegen half tien, toen Amy Winehouse wat wankel - maar dat komt vooral door haar veel te hoge hakken - het podium op komt. Ze pakt je meteen in met haar mooie doorleefde stem, die door merg en been gaat. Moge één ding duidelijk zijn: op dit podium staat een dame met bijzonder veel talent. Jammer dat Amy Winehouse de laatste tijd meer in het nieuws is vanwege haar overmatig drank- en drugsgebruik dan om haar prachtige talent.
Dramaqueen
Jij
