Vrouw.nl - De triomftocht van de herboren Dolly Dots - Vrije tijd

Ooit waren de Dolly Dots de populairste meidengroep van Nederland. Dat was in de jaren zeventig en tachtig toen de Dots een ongelooflijke succesperiode meemaakten met binnen- en buitenlandse hits. Dat duurde op de kop af tien jaar toen Esther, Angéla, Patty, Angela, Anita en Ria definitief besloten om er een punt achter te zetten. Angéla: "Het was mooi geweest. Het werd hoog tijd voor een 'normaal' leven na een huwelijk van tien jaar, waarin we álles hadden beleefd. We hebben 24 hits gehad, een film gemaakt, optredens gedaan in het buitenland, we hebben onze eigen poppen, strips en nog veel meer... Als je dat allemaal beleefd hebt, dan heb je niets te klagen. Ik weet één ding zeker: Als ik opnieuw geboren werd dan zou ik het weer zo doen."

Patty: "Toch was het goed dat we met z’n allen besloten te stoppen. Toen we uit elkaar gingen hadden we al een derde van ons leven met elkaar doorgebracht. Wel een heerlijke tijd hoor!" Esther beaamt dat graag: "Met de Dolly Dots had je je hoogtepunten, maar het was ook niet altijd leuk. Ik kan zelf niet tegen al die hectiek en die opdringerige mensenmassa's. Na een optreden zat ik ook altijd als eerste met m'n tas in de auto. Ik kreeg het gewoon benauwd van al die fans die allemaal wat van je wilden." Angéla: "Het is natuurlijk fantastisch als fans zo gek op je zijn. Toch was je het op een bepaald ogenblik helemaal zat om publiek bezit te zijn. Een privé-leven had je niet meer en je kon nooit meer anoniem zijn." Esther:"En al dat wachten... Ik denk dat we driekwart van onze carrière gewacht hebben... In de kleedkamer, in de auto, in de televisiestudio…Voor een Showbizz Quiz was je vaak twee tot drie dagen bezig. Aan de andere kant leer je elkaar natuurlijk goed kennen als je zoveel samen bent."


De Dolly Dots hebben met hun vrolijke, onbezorgde klanken een duidelijk stempel gedrukt op de Nederlandse popmuziek. Met hun lekker luchtige muziek die precies paste in de jaren zeventig en tachtig ontketenden ze in tien jaar tijd een ware gekte. Patty: "Het was ook vreselijk leuk om te doen. We hadden zóveel pret met z’n vijven. Op het podium, maar ook daarbuiten waren we een echte eenheid, een vriendinnenclub die alles samen deed. Toen we uit elkaar gingen was dat best even moeilijk. We hebben dan ook altijd contact gehouden. Niet dat we iedere dag bij elkaar de deur plat lopen, maar we spreken regelmatig af voor een etentje. Even bijkletsen en weten waar we allemaal mee bezig zijn. Het is dan ook altijd weer gezellig!" Esther: "Het is voor alle zes natuurlijk een hele belangrijke periode uit ons leven geweest, iets dat er altijd zal zijn. Je kunt het ook niet wegdenken, gelukkig niet! Zoiets vergeet je nooit meer."

De Dots hebben zeker veel geleerd van hun tienjarige carrière. Angéla: "Je leert dat het allemaal geven en nemen is en dat je elkaar moet respecteren. Dat is erg belangrijk." Esther: "Het was ook belangrijk om af en toe op jezelf te zijn. Je hebt tenslotte met zes personen te maken met allemaal verschillende karakters. We hebben goed geleerd om te geven en te nemen. Ik denk dat we allemaal heel erg democratisch en sociaal zijn geworden met de Dolly Dots."


Ondanks het succes van toen hebben de Dots er toch lang over gedacht om weer bij elkaar te komen. Angéla: "Toen we voor Vrienden van Amstel Live gevraagd werden moesten we daar eerst heel goed over nadenken. We moesten het wel allemaal willen en er helemaal achter staan. Op een dag hebben we de knoop doorgehakt en déden het. Toevallig kón het ook, want we zaten toevallig net alle zes zonder vaste baan. Toen het ook nog eens een groot succes bleek te zijn, durfden we de stap naar een eigen concert ook wel te wagen." Patty: "We zeiden tegen elkaar: leuk, laten we een reünie doen. Toen het eenmaal rond was en de kaartverkoop ook écht begon, zaten we 'm wel flink te knijpen. Je weet het tenslotte nooit! Misschien kwam er wel geen kip op de concerten af." Esther: "Ik dacht nog: er komt vast niemand naar die concerten. Daarom hadden we in gedachten al een Plan B opgesteld. Als we die Ahoy niet vol kregen dan zouden we wel bussen uit België halen, vol met mensen die vast wel naar onze concerten wilden. Maar vól zouden we die Ahoy krijgen! Gelukkig kwam het zover niet. Toen we hoorden dat ons eerste concert in een paar uur uitverkocht was, werden we wel even emotioneel. Ria begon zelfs spontaan te huilen toen ze het goede nieuws hoorde!" Patty: "Het is heerlijk geweest allemaal, we hadden dit niet willen missen. Het voelde echt als terugkomen, alsof we nooit weggeweest waren. Al die warmte, dat enthousiaste publiek... Geweldig!"

Angéla: "Of het hiermee ook weer definitief afgelopen is? Ik denk het wel, eerlijk gezegd. We hebben weer een hele mooie periode beleefd, die ook weer aan z’n einde is gekomen. Het was heerlijk, onvergetelijk en niemand kan ons dit meer afnemen. Dat is in ieder geval zeker!"