Vrouw.nl - Derde kindje?

Derde kindje?

Dit onderwerp heeft 64 reacties, en bestaat uit 3 pagina's. U bent momenteel op pagina 1 van 3.
De laatste reactie is geplaatst op 08-03-2010 18:41.

Voeg een notificatie toe
Zoek in dit onderwerp
Trefwoorden
Soort zoekopdracht
Zoek

Hoi,

Ik ben op het moment erg bezig over wel of niet een derde kindje. Ben erg blij met de twee die we nu hebben. Zijn erg lieve, leuke, ondeugende jongetjes.

Ik zou best nog een derde kindje willen. Maar heb ook grote twijfels. Nog meer dan daarvoor ben ik bang voor de gezondheid van het kindje. En ik weet, de kans op een gezond kind is zo veel groter. Ik ben inmiddels 35, dus ook al wat ouder.

Mijn man neigt naar niet, en ik naar wel... Als een van beide liever niet wil, dan houdt het uiteraard op.

Wie heeft in dezelfde situatie gezeten en wat heb je (en waarom) besloten? Ik ben erg benieuwd.

Groet
Vonneke
Geplaatst op vrijdag 24 februari 2006 08:37
Vonneke

marlou
Ik wilde er ook drie, vond twee zo vreselijk standaard en gepland en drie meer een natuurlijk iets. Ik was een heel stuk jonger na de tweede, maar mij werd de keuze uit handen genomen vanwege zeer problematische zwangerschappen en bevallingen. Een derde zwangerschap zou onverantwoord zijn geweest.
Toen vond ik het vreselijk om te horen, maar het dubben en afwegen was niet meer aan de orde.
Nu ben ik er blij mee. Een huis vol kinderen heb je sowieso, ook met maar twee eigen kinderen en geloof me, ik heb mijn handen meer dan vol met die twee van mij
Geplaatst op vrijdag 24 februari 2006 09:15
Ook ik zit weleens te twijfelen over een derde. Heb nu 2 lieve jongetjes. Manlief wil graag een 3e. Vind hij zo gezellig.
Maar ik zie overal beren op de weg. Financiel, weer zwanger worden(daar zie ik echt tegenop, was voor mij geen pretje), wordt ook steeds ouder(ben nu 33). Vind 2 nu al best druk. Wordt volgens mij veel meer geregel dan. De oudste gaat over een maand naar school.
Ik weet het niet ik ben er niet over uit.
Ben benieuwd wie wel heeft besloten voor een 3e kind en waarom??
Geplaatst op vrijdag 24 februari 2006 09:56
sandy20
Angel
Ik heb er wel drie. Waarom die keuze? Tja, gewoon afgaan op gevoel. Ik had twee meiden en heb er een jongen bij gekregen. Dat mannetje is het zonnetje in huis, dus ik ben achteraf heel blij met de keuze om een derde te willen... Het zal met twee inderdaad net zo druk zijn als met drie, maar ik vind het vooral lastig om je aandacht te verdelen. De nadelen? In de auto past er echt niemand meer bij (tenzij een kind op schoot wordt genomen en hotels zijn over het algemeen berekend op maximaal 4 personen (probeer maar eens een reis met zijn vijven te boeken).
Geplaatst op vrijdag 24 februari 2006 10:08
Ik weet niet of dat heel anders is bij andere aantallen, maar waar je ook over kan nadenken is hoe de kinderen het zelf willen. Ik ben de oudste dochter, en heb twee zusjes. We kunnen het heel goed met elkaar vinden, maar ik merk toch dat het vaak gebeurd dat je maar met zijn tweeen optrekt. De jongste is het trekt meer naar mijn ouders, en mijn andere zus en ik trekken meer naar elkaar.

We doen ook heel veel leuke dingen met zijn drieen, maar misschien is dit ook iets om over na te denken. Ik kan me voor stellen dat als je met twee kinderen bent dat het dan heel anders is.
Geplaatst op vrijdag 24 februari 2006 12:00
Mimi
sandy20
Wat Mimi zegt merk ik ook bij mijn man. Hij heeft nog 2 broers een oudere en een jongere.
Hij trekt veel meer met zijn jongere broer op(ze hebben dezelfde raakvlakken ook). Maar komt misschien ook door het grote leeftijdsverschil tussen hem en zijn oudere broer dat is 7 jaar. Hij scheelt met zijn jongste broer 4 jaar..
Geplaatst op vrijdag 24 februari 2006 12:18
Een kennis van mij wilde van jongs af aan graag 4 kinderen. Toen ze voor het 4e kindje gingen, bleek het een tweeling te zijn. Nu zijn ze heel gelukkig met 5 kinderen
Geplaatst op vrijdag 24 februari 2006 12:38
Suzanna
Anitra
Ik wou dolgraag een groot gezin. Al snel bleek dat zwangerschap bij mij niet makkelijk zou gaan ivm een baarmoeder met een schot er in. Mijn zwangerschap van mijn dochter was darr door ook iet wat onverwacht 12 jaar geleden Het duurde wel 9,5 jaar voor ik zwanger werd van mijn zoon. Nu is hij 1,5 jaar en rammel ik aan alle kanten voor een 3e. Maar lichamelijk i het momenteel voor mij erg onverstandig om te gaan oefenen voor een 3e en dat doet best wel pijn. De beslissing is dus voor ons genomen.
Ik zou vooral veel praten met je man en samen een beslissing nemen, aar het hoeft niet allemaal vandaag (dat is de fout die ik maak, als ik iets wil, wil ik het nu )
Geplaatst op vrijdag 24 februari 2006 19:05
eigenlijk maakt het voor mij (denk ik) niets uit wat iemand anders zegt... mijn gevoel blijft. Als ik probeer terug te denken, heb ik altijd al in mijn hoofd gehad dat ik 3 kindjes wilde. Waarop dat gebaseerd is... ik heb geen idee.
Misschien moet ik me er niet zo druk maken, of gewoon zien hoe het loopt.
En in ieder geval blij zijn met die 2 kleintjes die ik heb.
Geplaatst op maandag 27 februari 2006 20:34
Vonneke
lisette
Hoi Vonneke,

Helaas hebben wij hetzelfde probleem, alleen gaat bij ons de discussie overhet krijgen van een 5e kindje wel of niet!! Maar mijn man wil niet, en ik wel. Ja dit is een gevoelig onderwep bij ons thuis op dit moment. Maar tot nu tot ziet er het naar uit dat het bij vier blijft. Ik ben ook niet iemand die kost wat het kost toch perse een vijfde wil. Mijn relatie gaat boven alles.

Maar je wilt niet weten wat voor een reacties wij krijgen.......(ja sommige vrienden/familieleden weten er helaas van) Dat we een stelletje 'egoisten' zijn etc. Want we hebben tenslotte toch 4 gezonde? Maar zo werkt het helaas niet volgens mij, het gaat wat je zegt over een bepaald GEVOEL.

Alleen mijn man zegt dat ik dat GEVOEL na vijf kinderen ook nog heb.........voor een zesde. En daar moet ik hem denk ik gelijk in geven, ik had ook gehoopt dat het GEVOEL na vier kinderen weg zou zijn. Dat ik het kinderen krijgen af kon sluiten, maar helaas. Die ene bepaalde kriebel blijft er voorlopig nog. IK kan je dan ook helaas geen advies geven. Je moet je gevoel VOLGEN zul je mij ook niet horen zeggen, want dan zat ik nu met 5,6 koters en een gebroken relatie en daarvoor hou ik teveel van mijn lief.

Ik wens je veel suc6, met jullie beslissing.
Geplaatst op maandag 06 maart 2006 17:09
Hoi Vonneke,

De afgelopen jaren heb ik ook steeds gedacht aan een derde kindje. Een hele tijd hebben we er niet over gesproken maar dan komt dat gevoel (of uhh.... de hormonen), een onbeschrijflijk verlangen naar een nieuwe zwangerschap. Ook wij hebben genoeg redenen om er niet voor te kiezen maar ja dan komt toch weer dat intense verlangen naar boven. Begin februari hebben we de knoop doorgehakt, WIJ WILLEN een derde!!! Woensdag kan ik mijn eerste test gaan doen! maar ik kan eigenlijk niet wachten. Zou een dag eerder ook al kunnen?
Ik ben er in elk geval van overtuigd dat je je gevoel moet naleven..en dan komt het toch zo als het komen moet.
Groetjes Fredrique
Geplaatst op maandag 06 maart 2006 20:33
fredrique
Madelon
Ha, en ik ben nog steeds aan het dubben over een 2e, laat staan een 3e. Mn dochter is inmiddels ruim 5 jaar en ik geniet intens van haar. En hoe lief ik babietjes ook vind en anderen mij zeggen dat dochterlief een broertje of zusje wel fijn zou vinden, ben ik er nog steeds niet aan toe. Helemaal niet als dochter zegt dat ze het zo gezellig met ons 3-tjes vindt. En het is wel makkelijk, 1 kindje dat ook nog eens heel goed luistert
Geplaatst op dinsdag 07 maart 2006 14:25
De beslissing voor een 2e/3e/4e/5e is heel persoonlijk vind ik en iedereen heeft er weer argumenten voor zijn of haar keuze.
Maar ik heb er vier en die luisteren ook goed hoor. Makkelijk is het zeker 1 kind. Mijn zus heeftjuist voor een tweede gekozen omdat haar kind makkelijk was (qua slapen en luisteren etc). Dus een makkelijk kind kan ook bij iemand juist een argument zijn voor wel een tweede!!

Het is maar goed dat iedereen er weer anders over denkt, anders zou het maar saai zijn op deze aardbol.

groetjes Lisette
Geplaatst op dinsdag 07 maart 2006 16:57
lisette
Puck
Moeilijk he?!

Wij hebben twee leuke kindjes. Ze zijn gezond, vrolijk, redelijk en verder gewoon lekker peuter & kleuter. Nog zo eentje alstublieft?

Leuk! Weer een babietje! Alles nog eens meemaken! Dat lekkere babyhuidje (alleen die zwangerschapkwalen..), de verrassing van jongetje/meisje (maar straks is het niet gezond, wat doen we dan ons gezin aan?), vrolijke baby-badjes en gebrabbel (het slaaaaapgebrek van de eerste babytijd), het relatief bijzondere van het hebben van 3 kindjes (maar gaat dat in combinatie met ons werk, sporten, leuke dingen doen?).

Moeilijk hoor!

Wij hebben gekozen voor ons gevoel.

De predictor is sinds gister weer in huis. Over anderhalve week hoop ik 'm te gebruiken.....
Geplaatst op dinsdag 07 maart 2006 17:16
Hoi allemaal,

Ik heb ook altijd gedroomd/gezegd dat ik 3 kinderen wilde.
En dat wil ik nog steeds, echter mijn mam wil er absoluut geen meer.

Wij hebben een dochter van 3,5 en zoontje van 15 mnd. Maar een kleintje erbij zou ik erg leuk vinden.
Al zegt iedereen je moet blij zijn dat je van allebei 1 hebt en dat ze gezond zijn.
Ja dat klopt maar zo'n gevoel heb je nou eenmaal en gaat niet van de een op de ander dag weg en trouwens is dit niet prive wat wij als gezin horen te beslissen !!

Zeker zal het een stuk drukker zijn en meer geregeld maar of het er nu 2 of 3 zijn. Dit zal toch allemaal wel lukken. We hebben een leuk huisje en financieel kunnen we het ook wel rond krijgen.

Dus hoop ik nog steeds op het woordje JA we gaan er nog een keertje voor.

Gr. Jill
Geplaatst op zondag 22 maart 2009 21:26
Jill mama van 2
gridje
Hallo Allemaal

Ook bij ons staat nummertje 3 in de wachtrij.
Ik heb 2 geweldige kids.
Een dochter van 5 en een zoon van 3.
Na 2 miskramen voor de eerste en nu een niet geplande zwangerschap die geeïndigd is in weer een miskraam, kriebelt het weer aan alle kanten.
Na lang nadenken willen we er volgende maand eigenlijk wel weer voor gaan, maar toch blijft er die twijfel.
Trekken we dat allemaal wel.
2 kids die naar school gaan, een baby en allebei een baan met wisseldiensten.
Maar nog 1 kindje erbij? daarop zeggen we allebei ja

Maar hoe komen we van die twijfel af?
Onze liefde voor een derde moet toch eigenlijk meer dan genoeg zijn?
zucht........
droom........
en nog maar een zucht.........
Geplaatst op zaterdag 04 april 2009 21:54
Ik vind het heel verstandig dat je naast je gevoel óók je verstand laat spreken en de voor- en nadelen van gezinsuitbreiding tegen elkaar afweegt. Het klinkt misschien niet zo romantisch, maar een derde kind zal je leven natuurlijk ook beinvloeden op allerlei gebieden. En of dat haalbaar en wenselijk is, is aan jullie.
Geplaatst op zondag 05 april 2009 12:29
Monique
nathalie34
Hoi

Ik ben een moeder van een zoontje van 7 en een dochter van 5, ben bijna 35 jaar en we willen proberen om nog voor een derde te gaan, maar dr is bij mij nog wel een beetje twijfel...zal de zwangerschap goed gaan...?en de bevalling..? mag ik het lot tarten..heb nou twee gezonde kids...
Allebei de bevallingen zijn zeer moeizaam gegaan, tweede zelfs kantje boord(voor mn dochter)uiteindelijk spoedkeizersnee..
Als we voor een derde zouden gaan, wil ik dat alleen nog als ik een geplande keizersnee mag....wil niet weer het risico lopen dat het dit keer fataal word...
Heeft iemand hier ervaring mee? Mag ik een keizersnee "eisen" ?

Groetjes Nathalie
Geplaatst op maandag 20 april 2009 09:16
Ook hier speelt de afweging wel of niet een derde kindje. We hebben 2 gezonde kinderen. Een jongen van 4,5 en een dochter van 2. Ze zijn allebei ontzettend druk. Heel lief, maar heel erg ondernemend. Ik heb er een hele kluif aan. Maar toch, ik blijf met het gevoel zitten dat ons gezinnetje nog niet helemaal compleet is. Ik had dit al heel snel na de geboorte van ons dochtertje, maar toen heb ik het weg kunnen stoppen. Intussen begint dat gevoel weer flink aan me te klagen. Ik probeer mijn verstand boven mijn gevoel te laten staan. Er zijn genoeg redenen om het niet te doen: we hebben 2 gezonde kinderen, financieel, praktisch (auto, extra slaapkamer in gebruik etc, vakanties, etc...), maar ondanks al deze "bezwaren" kom ik niet van het gevoel af. Als mijn man nou niet nog een kindje zou willen dan was de keuze uiteraard makkelijk gemaakt, maar hij zou er ook best nog een kindje bij willen. Het zijn vooral de financiele en praktische dingen die de keuze voor ons moeilijk maken.

Dus, ik lees hier graag mee.

Groetjes
Geplaatst op maandag 20 april 2009 17:42
Thelmama
Lentekind
Hallo dames,

Jaaaa! Ook wij hebben de knoop doorgehakt, we gaan voor een derde! We hebben al twee gezonde jongens van 4 en 1,2 jaar en zouden graag een derde willen krijgen. Ik hoop dat het dit jaar nog gaat lukken, ik heb namelijk een erg onregelmatige menstruatie die ook nog eens heeel lang is (gemiddeld 45-50 dagen), dus ik kan niet echt uitrekenen wanneer ik vruchtbaar zou zijn. Ik heb er wel eens aan gedacht om zo'n ovulatietest te kopen, maar dan zou ik er twee moeten hebben, omdat ik er anders te kort kom denk ik. Maar bij de vorige twee heb ik de eisprong toevallig gevoeld en was het gelukkig meteen raak, maar nu gaat het wat langer duren ben ik bang. Maar ja, we zien wel waar het schip strandt en hebben geen haast ofzo.

En we hebben in huis nog een kamer over en toevallig heb ik een megane scenic gekocht vorig jaar. Dus in de auto een plaatsje over, en financieel moet het ook haalbaar zijn, je leeft naar wat je hebt zeg ik altijd maar. Ik ben part-time gaan werken en een kleine aanpassing in het inkopen doen en opgelost is het weer.

Ik lees benieuwd mee hoe het hier gaat verlopen! Groetjes.
Geplaatst op maandag 27 april 2009 16:12
@ Nathalie34: ik weet niet of het mogelijk is een keizersnee te eisen. Toen ik beviel van mijn zoon en een spoedkeizersnee moest ondergaan, stond ik bij de 2e zwangerschap onder controle in het ziekenhuis. Daar werd de reden van de 1e keizersnee bekeken en toen kreeg ik de keuze: eerst zelf beginnen (met verdoving en tijdsafspraken over de duur van de poging om natuurlijk te bevallen) of een keizersnee. Nu zijn in mijn geval mijn bekken erg smal, dus kan daar moeilijk een kindje door. Ik heb gekozen voor een geplande keizersnee. Dat bleek achteraf gezien maar goed ook, want zelfs met de keizersnee was het lastig mijn dochter uit mijn buik te halen.

Maar een keizersnee is niet zonder risico. Dus ze zullen het niet zomaar doen, terwijl alles in orde lijkt te zijn voor een natuurlijke bevalling.
Monique wijzigde dit bericht op 27-04-2009 16:27 met 5%
Geplaatst op maandag 27 april 2009 16:27
Monique
nathalie34
Ik ben vandaag naar de verloskundige geweest, om over een geplande keizersnee te praten,ze doen inderdaad niet zomaar een keizersnee, ze vonden mijn bevallingen niet "ernstig" genoeg om het maar ff bot te zeggen...
Maar ze zei dat ik wel met de gynaecoloog kon overleggen voor evt. pijnbestrijding, maar daar gaat het mij niet om, de angst dat het deze keer echt mis gaat, gaat zo ver dat ik dan niet voor een derde meer durf te gaan..
Ga morgen een afspraak maken voor een gesprek met de gyn...en dan maar afwachten...

Groetjes Nathalie
Geplaatst op dinsdag 28 april 2009 21:03
@Nathalie: jee wat een verhaal over je bevallingen zeg! Waarom moest je een spoedkeizersnede? Stopte het hartje van het kindje? Ik hoop dat je iets hebt aan het gesprek met je gynaecoloog. Elke bevalling is anders. Ik begrijp uit je verhaal dat je bij de eerste wel een natuurlijke bevalling hebt gehad? Als dan de tweede een keizersnede is, dan wil dat nog niet zeggen dat je derde weer zo dramatisch zal verlopen zoals je tweede bevalling. Ik begrijp helemaal je onzekerheid over je bevalling. Hoeveel weken ben je nu zwanger dan?

Ik hoop echt van harte dat je kunt genieten van je zwangerschap en de zorgen over de bevalling niet de overhand laat nemen. Geniet toch lekker van je gezinnetje, dat is de beste afleiding!

Succes meid!
Lentekind wijzigde dit bericht op 29-04-2009 20:49 met 0%
Geplaatst op woensdag 29 april 2009 20:48
Lentekind
nathalie34
Bij mijn eerste bevalling moest ik met spoed naar het ziekenhuis, mn zoontje had het benauwd en het hartslagje ging niet goed,water was op een gegeven moment ook groen, dit ook zo met mijn dochtertje alleen met mijn dochtertje ging de ontsluiting veeeel sneller, had binnen een half uur van 2 naar 10 cm, het water was net erwtensoep en ging helemaal niet goed met mn dochtertje, een gyn is toen van de gang getrokken en heeft het geprobeerd met een vacuum, wilde niet, toen met alle spoed na de O.K(dat minstens 5 min rennen is) eenmaal daar hebben ze wel snel gehandeld en is ze gezond uit mn buik gekomen..maar de zusters hadden tegen elkaar gezegt dat ze bang waren dat mn dochtertje het niet zou redden(gelukkig heb ik dat niet gehoord, maar mn man wel )
Ben ik heel erg van geschrokken, ik had in eerste instantie niet in de gaten dat het zo ernstig was(gelukkig maar, anders was ik helemaal in paniek geraakt)
Ik ben op dit moment nog niet zwanger, ik ben net gestopt met de pil, en ik had dus eigenlijk wel verwacht dat de VK zou zeggen dat het wel goed zou komen als de tijd daar was, maar helaas dat heeft ze dus niet gezegt
26 mei moet ik naar de gyn, ben erg benieuwd wat ze gaat zeggen...
Groetjes Nathalie
Geplaatst op woensdag 29 april 2009 23:38
Ik ben momenteel ook erg aan het twijfelen. We hebben een meisje van bijna 5 en een jongen die dit jaar 3 wordt....Mijn man heeft altijd al gezegd dat ie nog wel een 3e zou willen. Maar ik wilde absoluut niet. Ik heb inmiddels 2 keizersnedes achter de rug en kan je wel vertellen dat dat ook geen pretje is....
Dat is ook een van de redenen waarom ik twijfel, buiten het feit of we het wel financieel kunnen trekken, hoe we het in huis in passen. De plannen die we nu hebben nu de kids wat ouder worden moeten dan weer op de lange baan...
Ik vind het erg moeilijk, denk ook dat ik eerst met de huisarts ga overleggen...Ik word dit jaar 35 en de vorige 2 zwangerschappen had ik zwangerschapssuiker, dus tja... Mijn gevoel zegt...eeeehhh ja en mijn verstand zegt nog steeds nee!!
Geplaatst op woensdag 13 mei 2009 10:02
Polly
Jij
Maak snel een account aan en discussieer mee!