Vrouw.nl - Droombaan: teen-chicklit-schrijfster - Werk & Hobby

Wat brengt een jonge meid als jij ertoe om boeken te gaan schrijven?
Tja, dat is niet zo heel voor de hand liggend. Ik deed de HEAO richting communicatie, maar dat vond ik vreselijk. Het duurde maar en duurde maar, tot een vriendinnetje van me voor een heel andere opleiding een project over kindercommunicatie deed. Mijn interesse was meteen gewekt. Die kant wilde ik op! Ik zocht als de wiedeweerga een stage en kwam terecht bij Kidwise, daar stortte ik me op een onderzoek over kinderen en internet. Eigenlijk het eerste serieuze wat ik tot dan toe ooit had gedaan. En ik kreeg de smaak te pakken. Ik studeerde eindelijk af en via een omweg kwam ik als hoofdredacteur terecht bij Kaboem, de grootste jongerensite van Nederland. Omdat ik toch wel wat meer wilde weten over hoe ik voor kinderen moet schrijven, besloot ik een cursus te volgen. Maar in plaats van te leren hoe ik mijn doelgroep algemeen moest bereiken, bleken we aan een boek te werken. Een hele verrassing, maar zo leuk dat ik wel volhield. Die cursus duurde vier jaar en vanaf het derde jaar was het duidelijk. Het echte boek kreeg vorm en mijn ambitie om het daadwerkelijk te publiceren was geboren.

Je eerste boek heet 100% Nina, werkte je daar vanaf het begin al aan?
Nee, je krijgt eerst opdrachten over het schrijven over gevoelens en puur schrijftechniek. Pas in het derde jaar begon ik aan Nina.
Hoe bepaalde je eigenlijk je genre?
Ik merkte dat ik op een manier schreef die ik nog niet in Nederland terugvond. Wel in Engeland. Daar is de teen-chicklit enorm populair. In Nederland schrijven Francine Oomen en Carry Slee ook voor deze jongeren, maar met een heel andere insteek. Door mijn 'Kaboem'ervaring weet ik wat ze willen horen. En dat zijn zaken die voor ons heel vanzelfsprekend zijn, maar die voor die meiden van levensbelang zijn. Dat vergeet je als je ouder wordt. Door mijn continue contact met de doelgroep via de website, zie ik op heel interactieve wijze wat hen bezighoudt. En ze zijn bijzonder open op de fora, het is per slot van rekening ook anoniem. Veel ouders weten niet eens dat hun kind om kus-advies vraagt op internet!

Je stuurde je boek op naar uitgevers, had je meteen succes?
Meteen succes? Nee, je moet maanden wachten op antwoord! Ik heb Nina naar vier uitgevers gestuurd en kreeg van twee van hen meteen een afwijzing. Gewoon omdat mijn soort boek niet bij hen paste. Ik kreeg trouwens nooit een standaardafwijzing, dat vond ik wel prettig. Er was echt wel over nagedacht. Bij twee anderen was het wel raak, maar dat hoorde ik pas drie of vier maanden later.


Je haalt je inspiratie uit Kaboem, maar zijn je boeken ook niet een klein beetje autobiografisch?
Nina is maar voor een heel klein beetje autobiografisch. Zij moet op een bepaald moment in een papegaaienpak een commercial opnemen. Ikzelf heb ooit als papegaai meegedaan met een toneelstuk. Niet helemaal hetzelfde, maar ik put wel uit eigen ervaring. En die van vriendjes en vriendinnetjes. De belangrijkste bron is echter toch internet. In Nina zat een klein stukje Niki. 100% Lola is daarentegen helemaal niet gebaseerd op mijn eigen leven, maar ik leef me wel in. Ik moet me kunnen voorstellen hoe het is, anders kan ik het niet opschrijven. Vooral omdat ik heel erg vanuit de persoon schrijf, de motivatie voor de acties van mijn personages moet duidelijk zijn.

Hoe leef je je in?
Schrijven is net als toneelspelen. Als ik zielige stukjes moet maken, zet ik meestal ook zielige muziek op. Zo kom ik in de stemming. Schrijven is gewoon acteren!

Je hebt een eigen web-log waar je heel veel reacties krijgt van jonge lezers. Word je al als de nieuwe Mona gebruikt?
Ik ben nog geen echte drama's op mijn log tegen gekomen, maar ik ben ook gestopt met het geven van adviezen. Je loopt toch het risico dat de meiden precies doen wat je zegt en dat het helemaal verkeerd uitpakt. Ze moeten het uiteindelijk toch zelf ondervinden. Daar gaat mijn boek ook over. 100% jezelf zijn. Dat is telkens de strekking van het verhaal.

Door je web-log heb je eigenlijk je eigen marktonderzoek onder handbereik. Gebruik je de reacties om je boeken te verfijnen?
Ja, ik weet namelijk door hun open reacties wat ze leuk vinden. Het personage Beverly bleek in 100% Nina zeer populair te zijn. Daarom heb ik haar terug laten komen in 100% Lola. Kinderen zijn zo ontzettend veel online, dat kun je je niet voorstellen. Daarom moet ik dat ook zijn. Toevallig ben ik in de internetbusiness terecht gekomen, maar het is volledig mijn ding. Internet is leuk en een zeer leerzaam medium. We weten nog niet half hoeveel inpact het in de toekomst gaat hebben.

Je hebt onlangs een prijs gewonnen. Vertel eens...
Ongelooflijk! Ik heb de Hotze de Roosprijs gewonnen! Dat is de publieksprijs van de Zaanstreek. Ik was samen met Simone van der Vlugt en Francine Oomen genomineerd. En omdat ik zeker was dat ik met mijn debuut nooit van deze diehards zou kunnen winnen, had ik het tegen niemand verteld. Ik had wel een nieuwe jurk gekocht en ben met mijn vader naar de uitreiking gegaan. Francine heeft hem al vier jaar achter elkaar gewonnen, maar ze had de hoop uitgesproken dat nu iemand anders het stokje mocht overnemen. Toen de presentator vertelde dat ze inderdaad niet had gewonnen, begonnen alle kinderen die aanwezig waren mijn naam te roepen. En ik werd het nog ook! Een bijzonder grote eer als de kinderjury je de beste vindt. Ik won een geldprijs, maar had pas de volgende dag door wat er eigenlijk was gebeurd!


Wat doet het succes van je boeken en de prijs voor de rest van je carrière?
Heel veel. Als het geflopt was, had ik een probleem gehad. Ik adviseer namelijk over communicatie richting deze doelgroep. Als mijn eigen boek dan niet was aangeslagen, had ik echt iets verkeerd gedaan. Dat was niet goed aangekomen bij mijn opdrachtgevers.

Heb je ambities om andere genres te gaan schrijven? Of is dit onuitputtelijk voor je?
Andere genres begin ik niet aan. Hier ben ik goed in. Humor is ook het belangrijkste ingredient. Ik ben niet diepgravend, geef mij maar de oppervlakkigheid. Elk kind heeft namelijk recht op een oppervlakkige jeugd waar het alleen gaat om blunders en dramaverhalen. Je hebt later nog genoeg tijd om je druk te maken. Daarom denk ik dat ik door kan blijven schrijven. Er komt telkens weer een nieuwe groep die met dezelfde vragen worstelt.

Wat is de kernboodschap in je boeken?
Vriendschap! Vriendschap staat centraal en is absoluut het belangrijkste in je leven. De tijd van de middelbare school is zo vormend, soms zou ik willen dat ik vrienden van toen nog zag. Je hebt zoveel gedeeld. En ik wil meegeven dat je slaagt als je jezelf bent. Je kunt je anders voordoen of mee gaan lopen, daar word je alleen maar ongelukkig van. Ben je 100% jezelf, dan kun je alles realiseren wat je wilt!

Niki heeft een eigen web-log!