Het begint al met de titel van dit boek. Als je niet goed oplet, lees je de titel als
De kok en de dichter, terwijl het
De kokende dichter is. Maar daar gaat het natuurlijk niet om. Het gaat om de inhoud. En in dit geval om de bijzondere keuze om gedichten en recepten met elkaar te combineren. Dat dit helemaal niet zo'n vreemde keuze is, leggen de schrijvers zelf uit in
Het recht op genieten. Van beide moet je natuurlijk leren genieten. Het gaat ook om het leerproces, want beide moeten we leren. En als je dan de kennis over koken en dichten combineert, komt er iets moois uit. "Poëzie is mooi, maar je moet er wel iets te eten bij hebben."
Na deze inleiding gaan de schrijvers met elkaar in gesprek over het onderwerp. De liefhebber zal dit leuk vinden om te lezen, maar wat mij betreft had die ruimte ook benut kunnen worden voor een extra recept en gedicht. Want vervolgens worden we wel getrakteerd op tips voor heerlijke wijnen, lekkere recepten en prachtige gedichten. De gerechten zijn heel divers; van een zalmsalade tot aardappelkoekjes met quenelles van makreel met chardonnay of een Ollekebolleke (knol) soufflé.
De gedichten passen echt perfect bij de gerechten. Je geeft de avond dan ook extra glans door na het opdienen van de gerechten even het bijbehorende gedicht aan je gasten voor te lezen. Dit boekje is niet alleen leuk om je gasten te imponeren, maar ook heel fijn om op de bank met een lekker wijntje door te nemen. Je zult veel inspiratie op doen.
De kok en de dichter
Ingmar Heytze & Nijnatten, J. van
De diversiteit aan kookboeken is groot. Zoek je een boekje over éénpansgerechten of verdiep je je liever in de Mexicaanse keuken? Overal is wel een boek over geschreven. En dat doet iedere kookboekenschrijver eigenlijk op dezelfde manier. De ruimte om te experimenteren lijkt men alleen in de keuken te gebruiken. Daarom is 'De kokende dichter' van Jeroen van Nijnatten (kok) en Ingmar Heytze (dichter) echt een verademing.
Het begint al met de titel van dit boek. Als je niet goed oplet, lees je de titel als De kok en de dichter, terwijl het De kokende dichter is. Maar daar gaat het natuurlijk niet om. Het gaat om de inhoud. En in dit geval om de bijzondere keuze om gedichten en recepten met elkaar te combineren. Dat dit helemaal niet zo'n vreemde keuze is, leggen de schrijvers zelf uit in Het recht op genieten. Van beide moet je natuurlijk leren genieten. Het gaat ook om het leerproces, want beide moeten we leren. En als je dan de kennis over koken en dichten combineert, komt er iets moois uit. "Poëzie is mooi, maar je moet er wel iets te eten bij hebben."
Claudia Hofman
pam
Anton
Jij
