Gevoel kwijt voor mijn man, en ook nog vreend gegaan

  1. Vrouw.nl
  2. Vrouw.nl forum
  3. Passie
  4. Gevoel kwijt voor mijn man, en ook nog vreend gegaan

Dit onderwerp heeft 94 reacties, en bestaat uit 4 pagina's. U bent momenteel op pagina 1 van 4.
De laatste reactie is geplaatst op 18-08-2010 01:07.

Pagina's:
1, 2, 3, 4, Laatste -
  • Voeg een notificatie toe
  • Zoek in dit onderwerp
  1. Hallo allemaal,

    Hier wil ik graag mijn hele verhaal plaatsen, vooral omdat ik alles voor mezelf niet op een rijtje kan krijgen en hoop dat jullie me misschien enigszins kunnen helpen.

    Ik ben een jonge vrouw van 31 jaar oud, ben getrouwd (we zijn 13 jaar samen waarvan ruim 9 jaar getrouwd) en samen hebben we 2 kinderen van 7 en 3 jaar oud.

    Na de geboortes van beide kids heb ik een lichte vorm van postnatale depressie gehad, waarbij ik de eerste keer angstig was (durfde bijna niks meer) en de 2e keer was ik erg onzeker. Had over allerlei dingen twijfels. In die tijd heeft mijn man mij altijd heel erg gesteund, hiervoor ben ik hem ook zeer dankbaar geweest (en dat ben ik nog steeds).

    Maar sinds een aantal maanden is mijn gevoel voor mijn man weg... Ik kan zelf niet zeggen wanneer en waardoor dat precies is begonnen, maar het is al wel een langere tijd gaande. Een aantal maanden geleden kwam ik erachter dat mijn man op porno-sites zat te kijken, hier ben ik best boos om geworden. Voelde me meteen weer onzeker... We hebben hier toen over gepraat en hij beloofde om het nooit meer te doen. Ik ga ervan uit dat hij dit dan ook niet meer heeft gedaan, ik heb hem daarin nooit gecontroleerd. Iets wat ik ook niet wilde, want hoe bouw je anders weer vertrouwen op??

    Vaker heb ik aangegeven en gevraagd of hij nog van mij hield, ik twijfelde hierover omdat ik het nooit merkte. Voelde me naarmate de tijd verstreek meer en meer alleen maar moeder en huisvrouw, niet meer een vrouw zoals vroeger.

    Ons seksleven is nooit geweldig geweest, afgezien van de eerste jaren. Dit komt voornamelijk door mij, ik heb er niet zoveel behoefte aan, ben meer van de knuffels dan van het vrijen met elkaar. Natuurlijk is dit voor mijn man niet leuk, hij is nou eenmaal een man, en die hebben daar wel behoefte aan. Maar sinds de kids er zijn is het voor mij helemaal niet meer belangrijk, vooral omdat ik me alleen maar moeder voelde en niet de aandacht kreeg die ik als vrouw nodig had.

    Nooit gingen we iets samen doen, zelfs niet uit eten. Sinds we kids hebben ben ik gestopt met werken (ook vanwege de postnatale depressies), dus het enige wat ik had waren de kids thuis en de contacten met enkele moeders van school. Beide zijn we druk in de sportvereniging waar we sporten, dus 's avonds waren we beide ook vaak weg. Met als gevolg dat we (voor mijn gevoel) langs elkaar heen zijn gaan leven. Nu ben ik sinds enkele maanden weer aan het werk en vind het heerlijk om weer andere contacten te hebben. Enig nadeel is dat ik op vrijdagmiddag/ avond en zondag werk, waardoor we elkaar nog minder zien. (We waren zelf allebei wel blij met deze dagen omdat we dan geen kinderopvang nodig hebben en dus het geld echt overhouden en we er zelf nog steeds voor de kids konden zijn).

    Mijn werk wil ik niet opgeven, ik heb het daarin erg naar mijn zin!!

    Maar zoals ik al zei, het gevoel voor mijn man ben ik al langere tijd kwijt. Wanneer hij mij aanraakt of een kus geeft, doet het me niks meer. Terwijl ik dat eerder altijd wel als prettig ervaarde. Ik heb nu meer een broer- zus gevoel.

    Nu ben ik via internet een andere man tegengekomen tijdens een chat, en op hem ben ik langzamerhand verliefd geworden. We hebben enkele keren afgesproken, waarbij we niet "all the way" zijn gegaan, maar het wel redelijk ver hebben laten komen. Ik heb nog steeds gevoelens voor deze man, en krijg hem niet uit mijn hoofd. De gevoelens zijn ook wederzijds, deze man is ook verliefd op mij. Ook hij is getrouwd en heeft precies hetzelfde "probleem" als ik, hij is ook al langere tijd zijn gevoel voor zijn vrouw kwijt.

    Mijn man is hier zelf achter gekomen door mijn laptop te checken, en heeft nu natuurlijk veel verdriet en pijn. Hij voelt zich boos en teleurgesteld, wat ik kan begrijpen. Toch wil hij wel met me verder, ook omdat we samen kinderen hebben. Als we geen kinderen hadden gehad was hij al weggeweest, heeft hij gezegd. Ik heb er veel moeite mee dat ik hem pijn heb gedaan, maar kan het niet meer veranderen. Nog steeds word ik nu gecontroleerd, wat ik ergens kan begrijpen. Mijn man kan vanaf diverse plekken mijn pc "lezen", en hierdoor voel ik me behoorlijk "opgesloten".

    Alleen weet ik nu gewoon niet meer wat te doen.... Mijn man wil graag antwoorden, maar die heb ik niet... En daar komt bij dat ik de andere man ook nog steeds niet uit mijn hoofd krijg...

    Kan iemand mij helpen om alles op een rijtje te krijgen??
    Liselotje wijzigde dit bericht op 27-01-2010 13:13 met 1%
    Geplaatst op woensdag 27 januari 2010 13:07
    Afbeelding van LiselotjeLiselotje
  1. Afbeelding van ellybellyellybelly
    dit is ook een zeer moeilijke kwestie
    ik als leek zou zeggen je kan wel bij elkaar blijven vanwege de kinderen!maar dat lost jullie probleem niet op.
    Jou man heeft ook al aangegeven dat hij al eerder zou zijn opgestapt als er geen kinderen in het spel waren.
    vergeet niet dat kinderen feilloos aanvoelen dat de harmonie/liefde tussen hun ouders er niet meer is,dus heeft dat zijn weerschijn op de kinderen.
    ik zou denk ik in jouw situatie toch gaan scheiden.
    als je eenmaal op je zelf woont met je kids en een eventuele gezonde/goede regeling zou kunnen treffen tussen jou en je dan ex, heb ik een donkerbruin vermoeden, dat jij voor je zelf ook meer rust heb, je kan je dan weer vrijer voelen
    meer ontplooien , genieten van je werk
    en eventueel van je nwe liefde

    nu loop je op je tenen,nu voel je je gevangen,gecontroleerd, in een harnas geduwd.!
    de vraag blijft dan over, wil jij dit de rest van jouw leven blijven doen.??!! niet beandwoorde energie steken in deze relatie ! alleen maar omdat er kinderen in het spel zijn.???????????????
    een relatie moet liefde vol zijn of er nou veel of weinig sex beleefd wordt.
    je moet wederzijds nog steeds dat verliefdheidsgevoel in je onderbuik blijven voelen.
    je gaf zelf al aan,dat je er achter ben gekomen, geen liefdesgevoel meer te hebben voor je partner .
    en ja scheiden doet zeer, heeft een boel romslomp, kost een boel centen.
    maar uiteindelijk zal je sterker en evenwichtiger uit de strijd komen.
    Geplaatst op woensdag 27 januari 2010 15:19
  2. daar ben ik weer
    ik kan natuurlijk makkelijk praten, ik ben al 28jaar zeer gelukkig getrouwd
    waarom??? omdat wij eerst verliefd waren,daarna groeide de liefde in onze relatie,wij kregen kinderen, voedde ze met zn 2en op.
    wij maakten fijne dingen mee,maar ook onplezierige dingen, dat maakte ons sterker
    naar elkaar toe de liefde groeide .
    in onze relatie is er plaats voor ieder zn eigen ding om te doen.want we zijn immers niet het zelfde en dat respecteren we van elkaar.
    en wij laten aan elkaar merken dat we van elkaar houden al is het maar door hele kleine dingen.
    en ja als die basis is verdwenen....................
    Geplaatst op woensdag 27 januari 2010 15:29
    Afbeelding van ellybellyellybelly
  3. Afbeelding van cabrio_babecabrio_babe
    mag ik even zeggen dat ik het behoorlijk egoistisch vind dat je je man wel beschuldigd als die op die sites zit en dat jezelf via de chat een man ontmoet?..

    Jullie zitten in een behoorlijke crisis..een beetje traditioneel verhaal. Bij elkaar blijven om de kids is ook niet de goede oplossing. Als jullie niet meer willen of kunnen werken aan de relatie kun je er beter mee stoppen. Als er van beiden nog hoop en de wil is zal ik er zeker voor gaan. Je kunt er alleen maar sterker uitkomen! Maar datmoet je wel samen doen! Als eerste moet je de relatie en het contact met die getrouwde man volledig opzeggen. Als je daarin blijft hangen dan kun je nooit de juiste beslissing nemen...

    Succes!
    Geplaatst op woensdag 27 januari 2010 16:41
  4. Voor mij is het vergelijk van chatten met het bekijken van pornosites iets te kort door de bocht.

    Maar er samen uit willen komen, wat de uitkomst ook zal zijn, doe je inderdaad beter zonder contact te onderhouden met die andere man. Door de verliefdheid en de aandacht je bij hem wel krijgt lijkt het niet krijgen van aandacht van je man nóg groter wat hem nog minder aantrekkelijk maakt.

    Eens samen met je man een weekendje weg zónder kids? (een 3jarige Uk kan een enorme hoeveelheid aandacht opeisen ;-) ) Iets ondernemen samen waardoor de verliefdheid weer kan opborrelen? Ieder geval samen uitvinden of de basis die er ooit was nog terug te vinden is of opnieuw te maken is.

    Blijven praten is heel belangrijk. Niets zeggen om maar niet te kwetsen is uiteindelijk nog kwetsender. Laten weten wat je nodig hebt om je beter te voelen, gewaardeerd te voelen etc, geeft je man de kans om van zijn kant iets te kunnen investeren in jullie relatie én vise versa.

    Dat je je hier zo kwetsbaar opstelt vind ik heel dapper.
    Heel veel succes!
    Geplaatst op woensdag 27 januari 2010 18:26
    Afbeelding van silversilver
  5. Afbeelding van LiselotjeLiselotje
    Al heel erg bedankt voor jullie reacties!!

    We zijn vorige week een paar daagjes weggeweest met zijn 2-tjes, en tijdens dit tripje heb ik mijn man wel duidelijk kunnen maken dat mijn gevoel voor hem weg is. Ook vroeg hij of we weggingen omdat ik dat wilde of omdat de buitenwereld dit wil. Ik moet zeggen dat de druk van de familie en vrienden ook niet makkelijk is (al begrijp ik ze allemaal wel, iedereen wil natuurlijk dat het goedkomt). Maar ik wilde zelf ook weten of het gevoel terug zou komen. Maar dat is niet zo, tot nu toe nog niet.

    Mijn man vraagt nu ook wat ik van hem verwacht, wat ik wil en wat hij moet doen. En dat is juist het moeilijke, dat weet ik dus niet. Heb wel aangegeven dat ik meer genegenheid zou willen zien, maar wil niet dat het "te opdringerig" wordt. En heb aangegeven dat ik geen ruzies wil, vooral ook omdat dat niks oplost.

    Praten met elkaar is juist altijd een groot probleem geweest. Ik ben wel een prater (ook heel gemakkelijk met wie dan ook), maar mijn man is dat totaal niet. Dat is zijn karakter en misschien heb ik altijd wel gehoopt dat daar verandering in zou komen. Gekke is dat ik het nu moeilijk vind om te praten, bang om hem iedere keer opnieuw te moeten kwetsen. Maar hij heeft zelf ook aangegeven dat hij al op de ergste manier gekwetst is en dat het niet erger kan worden dan het nu al is... Dus ben ik nu ook telkens heel eerlijk.

    @Cabrio-babe: ik heb ook nooit gezegd dat wat ik heb gedaan goed is. Alleen begon het bij mij gewoon met een spelletje spelen waar je toevallig ook kunt chatten, ik heb het niet bewust opgezocht. Ik klets daar met meerdere mensen (mannen en vrouwen), waar ik verder helemaal geen gevoelens bij heb.
    Geplaatst op woensdag 27 januari 2010 19:09
  6. @ Silver... chatten en pornosites vergelijk ik ook helemaal niet... het ging meer om dat liselotje bewust contact heeft gezocht en gehouden met die man.. Dat is mijn ogen nog erger dan thuis achter je bureau pornosites bezoeken....

    @ Liselotje.. Je moet wel heel goed nadenken wat je volgende stap is. Het is niet eerlijk tegenover je man en je kinderen om het voort te laten slepen. Je hebt keuzes gemaakt en moet nu daarmee verder. Je moet of keihard op de blaren gaan zitten en alles ervoor over hebben om de relatie te redden en te herstellen. Of Werken aan een toekomst zonder je man. Ik kan daar niet over oordelen..je familie ook niet..alleen jij moet en kan dat doen. Dat je "toevallig'" kunt chatten is geen probleem..maar dat je ervoor open staat om de man ook te ontmoeten, meerdere keren, en dat ook daadwerkelijk doet zegt inderdaad veel over de verhouding tot je man. Weet wel dat het veel tijd, moeite en pijn kost om hier bovenop te komen..wat je keuze ook zal zijn....
    Geplaatst op woensdag 27 januari 2010 20:47
    Afbeelding van cabrio_babecabrio_babe
  7. Afbeelding van LiselotjeLiselotje
    Nadenken over de volgende stap is ook het enige wat ik nu nog ongeveer doe de laatste tijd... Alleen kom ik er niet uit...

    Het grootste probleem in de relatie met mijn man was/ is het praten, of beter gezegd: het NIET praten. Verscheidene keren heb ik aangegeven dat ik het praten met elkaar mis, dat ik niet weet hoe hij zich voelt, wat er in hem omgaat en hoe hij over mij denkt. Eigenlijk praten we nergens echt over. Vaak heb ik geprobeerd een gesprek los te peuteren, maar meestal kwam er niet veel reactie terug. Mijn man is van nature geen prater, en ik weet ook wel dat dat niet zomaar te veranderen is. Maar waarschijnlijk heb ik toch altijd de hoop gehad dat dit misschien zou kunnen veranderen.

    Wat nu een grote twijfel van mij is, is of dit wel gaat veranderen in de toekomst. Misschien gaat het de eerste tijd goed, maar ik ben bang dat we in het oude "liedje" terug zullen vallen. Pas nu er iets heftigs is gebeurd, wordt er gepraat en heeft mijn man zijn gevoel voor mij duidelijk gemaakt, iets wat ik de afgelopen jaren gemist heb.

    Daarnaast is zijn vertrouwen in mij nu weg (dat is ook logisch), en ik vraag me af of dat ooit weer helemaal goed gaat komen. Voor mijn gevoel zal dit altijd tussen ons in blijven staan, want vergeten doe je zoiets nooit.

    En dan nog mijn gevoel dat weg is voor mijn man. Dit was al zo voordat ik de andere man leerde kennen. En ik vraag me af waarom ik dan zo maar op iemand anders verliefd kan worden.

    Ik zit dus met veel twijfels en vragen, waar ik nu zelf nog even geen antwoord op heb... Ik heb een afspraak gemaakt bij een psycholoog, maar kan er pas half februari terecht. Heb vele andere psychologen gebeld, maar iedereen blijkt pas half februari of nog later plaats te hebben...

    Ik zou graag een keuze willen maken, maar weet nu gewoon even niet wat de juiste is...
    Geplaatst op woensdag 27 januari 2010 21:24
  8. ik adviseer scheiden en opnieuw beginnen
    dit is bij voorbaat al gedoemd te mislukken
    en ja niet bij elkaar blijven omdat de familie dat graag ziet of de buitenwereld.
    je man is geen prater dus zal hij waarschijnlijk nooit gaan praten.
    je gevoel is weg voor je man. dat zegt eigenlijk al genoeg.
    succes
    Geplaatst op woensdag 27 januari 2010 22:52
    Afbeelding van ellybellyellybelly
  9. Afbeelding van cabrio_babecabrio_babe
    inderdaad..jammer dat het zover heeft moeten komen..jaren en twee kids later..maar goed.. ik ga met elly mee. Kies voor jezelf en hang je huwelijk in de wilgen. Het is niet anders als het niet meer werkt. Daar kun je heel lang omheen blijven draaien maar als jij niet gelukkig bent..worden jouw kids het ook niet...
    Geplaatst op donderdag 28 januari 2010 09:35
  10. Je schrijft je seksleven is nooit geweldig geweest jij hebt er niet zo een behoefte aan. Niet alleen een man heeft behoefte aan het vrijen zoals je zegt maar in een gezonde verhouding een vrouw net zo goed. Jij hebt genoeg aan knuffelen waardoor ik denk dat je man zich daardoor via de pornosites probeert te uiten. Nooit iets samen doen zeg je als dat altijd al zo is geweest groeit de verwijdering vanzelf. Het vreemde is dat je het voorheen wel prettig hebt gevonden als hij je aanraakte. Was dat voor of na de pornosite? Anders moet er toch meer aan de hand zijn. Om alleen verder samen verder te gaan omdat er kinderen zijn is geen basis. Dan bouw je op drijfzand en dat hou je op een gegeven moment ook niet meer vol. Mits je genoegen neemt zoals je zegt met die broer/zus verhouding. Aan de andere kant ligt het feit dat je wel degelijk meer behoefte hebt dan knuffelen alleen gezien je gevoelens voor die andere man. Dit geeft toch wel aan dat je gewoon niet meer van deze man houdt. Hij ook niet van jou omdat hij aangeeft al lang weg te zijn geweest als er geen kinderen waren. Wat Ellybelly al zegt hij is geen prater en zal dat ook nooit worden. Belangrijk is dat jij dat wel bent en jullie eigenlijk op een andere golflengte zitten. Twee mensen die hun gevoelens niet meer kunnen delen. Uit gemak bij elkaar blijven is geen optie. Het antwoord is duidelijk lijkt me. Er is alleen heel veel moed voor nodig om de eerste stap te zetten.
    Geplaatst op donderdag 28 januari 2010 09:56
    Afbeelding van MvdPaschMvdPasch
  11. Afbeelding van EliJosEliJos
    Hoi Liselotje, ik ga even tegen de dames in want het wordt wel heel makkelijk neergezet dus; WACHT aub met scheiden, dit kan altijd nog. Natuurlijk moet je niet alleen voor de kids bij elkaar blijven want dat werkt ook niet maar waarom die haast??!?!?! Die andere man moet je qua overweging er helemaal buiten houden. Dit gaat om jouw relatie met je man en dat je verliefd bent geworden op een ander..nou meid dat kan je altijd gebeuren,hoe gek je ook bent op je eigen kerel. Het is mij namelijk ook al eens gebeurt alleen heb ik er niks mee gedaan. Hij was nooit een prater maar de laatste tijd gaat het beter heb ik gelezen.. dat zegt al heel wat want moet je nagaan hoe je hem hebt gekwetst.. hoe onzettend veel makkelijk zou het voor hem als niet-prater zijn om nu helemaal dicht te klappen!!?! Kijk ik zit niet in jouw situatie en de andere dames ook niet maar je bent het denk ik aan je kinderen verplicht om in eerste instantie je uiterste best te doen om je relatie/gezin te redden. Wacht op je gesprek met een psycholoog.. die weet waarschijnlijk precies die dingen te zeggen/vragen wat jij nodig hebt om tot een goed inzicht te komen. Ik vind het trouwens echt reuze goed van je dat jullie al een keertje weg zijn geweest met zijn 2-en!!!
    Geef het niet op totdat je er absoluut zeker van bent want je kinderen zullen de dupe zijn! En.. half februari is echt niet zo ver weg!!!
    Geplaatst op donderdag 28 januari 2010 11:06
  12. Hallo dames,

    wat fijn dat er zoveel gereageerd wordt, ook al zijn de reacties heel verschillend. Uit iedere reactie kan ik weer iets gebruiken!!

    Ik wil het niet meteen opgeven en heb daarom ook een afspraak gemaakt bij een psycholoog. Ik wil daar eerst alleen naar toe, om alles voor mezelf op een rij te krijgen. En dan daarna misschien samen. Dit is ook afhankelijk van het resultaat van mijn eerste bezoek.

    Helaas heeft ons tripje niet dat gebracht wat we misschien hadden gehoopt, maar ik heb deze dagen wel kunnen gebruiken om mijn gevoel aan mijn man duidelijk te maken. En ja, dat komt hard aan, bij mijn man, maar toch ook bij mezelf. Ik zie dat ik hem pijn doe en dat is niet leuk. En natuurlijk hou ik wel van hem, maar niet meer zoals voorheen. Het gevoel is weg en het "houden van" is voor mij meer een broer-zus relatie geworden.

    Enkele weken geleden heb ik ook al bij mijn man aangegeven dat mijn gevoel weg is. We hebben er toen 1 avond over gepraat, en dat was het dan ook. Pas sinds mijn vreemdgaan aan het licht is gekomen, wordt er meer gepraat. Dat is natuurlijk logisch, maar ik vind het jammer dat er niet eerder al meer kon worden gepraat.

    We praten nu wel wat meer over wat er anders zou moeten (meer dingen opgeven in onze sportactiviteiten bijvoorbeeld om elkaar meer te kunnen zien), maar nog steeds mis ik de gesprekken over hoe het met mijn man en mij gaat, over wat er door hem heen gaat momenteel, waar hij mee bezig is op zijn werk of waar dan ook.

    Daarom heb ik er zelf niet veel vertrouwen in dat dit bij mijn man ooit zal gaan veranderen (hoe zeer ik het de afgelopen jaren ook heb gehoopt).

    Pfff... het blijft lastig om een keuze te kunnen maken...
    Geplaatst op donderdag 28 januari 2010 23:07
    Afbeelding van LiselotjeLiselotje
  13. Afbeelding van Anita71Anita71
    hij geeft dus aan,dat als de kinderen er niet waren geweest,hij allang weg was geweest.
    en jij geeft aan niet meer van hem te houden.
    rest mij één vraag.

    waarom zijn jullie nu nog steeds bij elkaar en waarom blijven proberen om tot elkaar te komen?
    :?:
    Geplaatst op donderdag 28 januari 2010 23:17
  14. Als jij verandert, verandert je man met je mee. Het klinkt zo simpel , maar toch werkt het wel. Iedereen heeft periodes dat het wat minder gezellig is in een relatie. Sterkte Liselotje!!!!!
    Geplaatst op vrijdag 29 januari 2010 02:44
    Afbeelding van AviolaAviola
  15. Afbeelding van Anita71Anita71
    hoe kan je veranderen als je niet meer van iemand houd?
    je kan het niet bij jezelf en bij de ander afdwingen.
    zou leuk zijn als gevoel een lichtknopje zou zijn,*knip* aan,*knip* uit.
    Geplaatst op vrijdag 29 januari 2010 10:52
  16. Precies Anita. Gevoel is geen lichtknopje, en wij zijn geen machines. Het kan best zijn dat je soms iets minder voor de ander voelt en dat het na een tijdje weer terug komt:)
    Geplaatst op vrijdag 29 januari 2010 12:34
    Afbeelding van AviolaAviola
  17. Afbeelding van anjaaanjaa
    Aviola, ik denk dat als iemand zegt dat het gevoel weg is, het stadium van het iets minder voor de ander voelen al voorbij is.
    Ik spreek uit ervaring, dan is er geen gevoel meer voor de ander en komt, bij mij in ieder geval, dat ook niet meer terug, hoe erg je je best er ook voor doet.
    Ook ben ik het niet met je eens als je zegt dat als jij verandert je man met je mee verandert.
    Natuurlijk kan dat, maar is geen gegeven.
    De 1 kan stil blijven staan in zijn of haar ontwikkeling en beleving en de ander "groeit".
    Op die manier krijg je steeds minder raakvlakken met elkaar.
    Geplaatst op vrijdag 29 januari 2010 12:50
  18. Ik lees dit met veel belangstelling, ook omdat ik zelf in bepaalde toestand zit momenteel.. Ikzelf zou denk ik het bijltje er wel bij neergooien als gevoel aan beide kanten niet meer daar is.. Dan blijf je feitelijk voor de materie bij elkaar.. want ook de kids voelen echt wel aan dat er iets niet in de haak is.. Ikzelf zou nooit voor de kids bij elkaar blijven!!! Ben zelf een kind van gescheiden ouders en heb wel wat ervaring op dat gebied. Echter kan ik me ook in sommige opmerkingen vinden.. Als je weer naar elkaar weet te groeien kan het nog.. dan is het niet verloren. Enkel moeten jullie er beiden voor open staan, alleen werkt niet.. Een relatie therapeut kan goed werken, voor jullie apart maar zeker voor jullie samen,, weer leren praten. Inderdaan kun je niet verwachten dat een ander verandert, maar als jij jezelf weet te veranderen, dan komt het je ten goede, want door de manier van jouw reageren, zal je partner reageren.. Aktie = reactie.. De meeste mensen (incl, mezelf) verwacht gewoon dat de ander alles begrijpt zoals jezelf doet.. da's dus niet zo... sommige mensen (lees mannen) zijn minder gevoelsmens en die moet je idd gewoon dingen vertellen... succes!
    Geplaatst op vrijdag 29 januari 2010 13:21
    Afbeelding van Dibah67Dibah67
  19. Afbeelding van LiselotjeLiselotje
    Hallo dames,

    Hoe zeer ik het ook probeer, het gevoel komt inderdaad (nog) niet terug....

    We proberen nu regelmatig te praten, het lastige is alleen dat we ieder een eigen beeld hebben van wat er gebeurt (is), en komen we wat dat betreft niet dichter bij elkaar. Voor mijn gevoel lijkt het alsof we door het praten nu juist steeds verder uit elkaar komen te staan (maar dat is dan ook mijn gevoel), en dat maakt het ook niet makkelijker.

    Het duurt inderdaad niet lang meer tot het half februari is, maar het lijkt nu nog zover weg.

    Alles blijft maar door mijn hoofd rondgaan... en de andere man krijg ik ook niet uit mijn hoofd.... zou zo graag alles duidelijk hebben!!
    Liselotje wijzigde dit bericht op 30-01-2010 14:44 met 1%
    Geplaatst op zaterdag 30 januari 2010 14:43
  20. Het is ook moeilijk waar je voor staat.
    Je gedachten kun je niet stop zetten.
    Verwacht niet dat na half februari opeens alles duidelijk zal zijn, zie dat als ruggensteun.
    Je zal zelf uiteindelijk een beslissing moeten nemen.
    Geplaatst op zaterdag 30 januari 2010 16:01
    Afbeelding van anjaaanjaa
  21. Afbeelding van ellybellyellybelly
    liselotje
    leg dan eens uit waar jij duidelijkheid in wil krijgen.
    wil je eigenlijk dat hij zegt;"laten we maar uit elkaar gaan?
    gevoel is iets wat je niet aan of uit kan zetten.
    al zouden jullie een romantisch week-endje plannen.
    als de vlam gedoofd is komt dat gevoel niet meer terug.

    misschien moet je het eens anders bekijken. metaforisch.

    vroeger was je gek op bruinbrood, in de loop der jaren is dat bruine brood niet meer
    de kik , je probeert een nw soort brood .He laat ik eens witbrood gaan eten.
    en jaaaaaaaaa helemaal geweldig, je wordt er weer vrolijk van je eetlust komt weer terug.
    totdat iemand tegen je zegt, Joh wil je lekker een sneetje bruinbrood, afijn jij neemt dat sneetje bruinbrood enn het geeft je niet dat opwindende gevoel van het witte brood.
    en dan moet je kunnen zeggen sorry bruin brood is niet mijn ding
    ik prefereer liever witbrood.
    Geplaatst op zondag 31 januari 2010 12:37
  22. Ik denk eerlijk gezegd dat de wittebroodsweken nu wel wat uitgedroogd zijn. Als het gevoel weg is kun je dat moeilijk dwingen terug te halen. Ook heeft niemand het recht om elkaar te willen veranderen. Als jij verandert verandert je man ook wel lijkt mij van niet. We kunnen ons wezen namelijk niet veranderen en zijn wie we zijn. Als deze man al geen prater is geweest zal hij dat nooit worden. Als dit een stille Harry is dan blijft hij dat. Daarbij komt dat hij al heeft aangegeven alleen om de kinderen te blijven. Hiermee geeft hij heel duidelijk aan dat als hij blijft niet om haar gevoelens te koesteren maar meer uit gemak ook financieel. Haar gevoelens bloeien op bij iemand anders. Iets wat hij haar niet meer zal kunnen geven. De vlam is uitgedoofd en dat kan gebeuren. Waarschijnlijk is dit al een hele tijd zo aan de gang. Het moeilijke hiervan is dat niemand eigenlijk kan zegggen wat ze moet doen. Als buitenstaander kun je het objectief bekijken. Je bent er gevoelsmatig niet bij betrokken. Ze zal zelf de stap moeten nemen en dat valt neem van mij aan absoluut niet mee. :{
    Geplaatst op zondag 31 januari 2010 15:44
    Afbeelding van MvdPaschMvdPasch
  23. Afbeelding van LiselotjeLiselotje
    Het lijkt nu net alsof mijn man al voor mijn vreemdgaan weg zou zijn geweest, dit is niet zo. Hij heeft dit gezegd nadat ik vreemd ben gegaan. Hij gaf toen aan dat als we geen kinderen hadden, hij dan wel weg was geweest.

    Daarnaast zegt hij nu ook voor mij hier te blijven, hij wil het nog wel proberen.

    Toch heeft mijn man ook het gevoel dat ik alleen maar aan de andere man denk, en dit is ook wel gedeeltelijk zo, ik krijg hem niet (zomaar) uit mijn hoofd....

    Het blijft moeilijk...
    Liselotje wijzigde dit bericht op 31-01-2010 18:24 met 1%
    Geplaatst op zondag 31 januari 2010 18:17
  24. sorry liselot, maar dat schreef je wel! als er geen kinderen waren,was hij al weg!!maar als jij het toch wil proberen,zijn er wel degelijk nog gevoelens.
    en dat is niet het gene wat jij schrijft.
    en misschien is het gevoel van jouw man naar die andere man niet on te recht.
    maar wat wil je nou zelf!!!!
    dat is de vraag.
    ik denk dat wij verder niets bij kunnen dragen aan wat jij nou uit eindelijk wil.
    maar ik wens je wel veel succes met je uiteindelijke beslissing.
    Geplaatst op zondag 31 januari 2010 23:41
    Afbeelding van ellybellyellybelly
  25. Gebruiker iconJij
    Maak snel een account aan en discussieer mee!