Vrouw.nl - Interview: Juliëtte van Bavel over kunst (I). - Werk & Hobby

Ben je altijd al zo creatief geweest?
"Al op jonge leeftijd was ik altijd met m'n handen in de weer. Ik kon uren met een tekening bezig zijn. Als ik iets had gezien wat ik mooi vond, trok ik me terug op mijn kamer en ging tekenen, net zo lang tot ik het juiste resultaat had. Maar als je me vroeg wat ik wilde worden, dan was het antwoord steevast en vol overtuiging: balletdanseres. Ik stam uit een generatie waar kinderen op muziek- en dansles gingen, dat hoorde bij de opvoeding. Ik schijn na een paar lessen al tegen mijn moeder te hebben gezegd dat ik danser wilde worden en daar ben ik nooit meer vanaf gestapt". Van haar dertiende tot haar zeventiende volgde je de vooropleiding conservatorium voor klassiek ballet. Was je erg teleurgesteld toen je niet werd toegelaten bij de dagopleiding? Of was het een kwestie van even slikken en weer doorgaan?

Even slikken en weer doorgaan?
"Het was een enorme klap dat het ineens ophield. Mijn moeder schreef me in op de modevakschool en ik koos daarna voor de kunstacademie. Ik was al die tijd op amateurniveau blijven trainen. Ik denk dat de droom om danser te worden nog altijd ergens smeulde in mijn systeem. De leraren op de academie ontdekten in mijn derde jaar dat ik op de vooropleiding conservatorium had gezeten en sinds die dag was er geen houden meer aan. Mijn schilderijen en andere werk werden smalend veroordeeld tot 'zwanenmeergehuppel'. Ik werd ermee getreiterd. Vreemd genoeg bracht dit mijn oude droom weer in focus en besloot ik - om er voor eens en voor altijd vanaf te zijn - auditie te doen op alle dansacademies in Nederland. Ik wilde bevestigd zien dat ik niet voor danser in de wieg gelegd was, overal afgewezen worden en me daarna echt de volledig met beeldende kunst gaan bezighouden."

Tot haar enorme verbazing werd ze op alle scholen aangenomen. Een nieuw dilemma diende zich aan.
"Ik was al wat ouder, maar hier opende zich een scala aan mogelijkheden om toch nog het dansvak in te gaan. Ondanks mijn grote en immer groeiende liefde voor de beeldende kunst heb ik toen gekozen voor het, leeftijdsgebonden, dansvak. Met de belofte aan mezelf de kunst later weer op te pakken! Maar net zo goed als ik ballet niet kon laten tijdens de jaren op de modevakschool en de kunstacademie, kon ik het tekenen en creëren van dingen met m'n handen niet laten tijdens mijn dansjaren."


Uitgedanst, en toen?
"Tot 1998 heb ik gedanst, daarna begon de jarenlange training z'n tol te eisen. Toen de groep waar ik in dienst was failliet ging, was voor mij het moment daar om een punt achter deze carrière te zetten. Zonder tranen, want er wachtte iets heel moois op me, namelijk het kunstenaarsvak: beeldhouwen, schilderen en tekenen. Om te voorzien in een vast inkomen rolde ik in een parttime job in de IT, maar buiten dat had ik mijn handen vrij om aan het werk te gaan. Ik heb twee jaar bijgeschaafd en geëxperimenteerd en toen gekozen voor olieverf en steen. Fotografie kwam er pas in 2006 bij. In het vak kunstenaar voel ik me beter dan in het vak ballet. Dit past meer bij me. De rust alleen te werken, de vrijheid te kiezen zonder overleg zonder invloed van anderen. Doen en maken wat je ziel ingeeft. Heerlijk!"

Hoe ontdekte je je liefde voor beeldhouwen?
"In het eerste jaar van de kunstacademie werk je gestaag alle disciplines door. Het duurde niet lang voordat ik wist dat driedimensionaal mijn richting zou worden. Ik was binnengekomen op mode en wilde doorstromen naar beeldhouwen, ook al was dat tegen de wil van de leraren in. Ik kreeg aan alle kanten te horen dat ik dit wel kon vergeten."


Wel of niet specialiseren
Je tekent, schildert, beeldhouwt en fotografeert, je kan wel stellen dat je een multi-talent bent... .
"Wat kunst betreft heb ik aanleg voor bijna alles. En dat stelt je continu voor keuzes. Je kunt je niet tegelijk specialiseren in alles. Maar kiezen voor één ding kan, wil en hoef ik niet. Waarom zou ik? Er zijn genoeg kunstenaars die multidisciplinair zijn. Toch is het in de kunstwereld min of meer not done om meerdere disciplines te beheersen. De meeste galeries vragen je eigenlijk om je te specialiseren in één ding en dat maakt het moeilijk. Ze zijn wat huiverig voor multi en nemen je dan ook niet snel op met meerdere disciplines."

Nieuwsgierig naar het werk van Juliëtte van Bavel? Haar atelier in Rijswijk is op afspraak te bezoeken. Kijk ook op www.juliettevanbavel.nl of laat je inspireren door een workshop van Juliëtte. Lees binnenkort op Vrouw.nl deel twee van het interview.