Vrouw.nl - Scheiden - Mooi

Weet je wat ik me afvraag nu.
Je bent 10 weken zwanger, anderhalf jaar een relatie.
Hij is niet de laatste 10 weken kritisch, maar dat duurt al langer als ik het goed begrijp.
Heb je je nooit afgevraagd of het wel verstandig is als je zo in je relatie staat een kind te krijgen?

Raad, flink je mond open trekken, grenzen aangeven en ultimatum. Kan hij daar niet mee omgaan? Das jammer...

mag ik even heel kort zijn,maar hopelijk wel heel duidelijk.
hij is gewoon een lul,en jij bent er blijkbaar 11 weken te laat achter gekomen.
het enige wat jou rest is een gesprke met hem aangaan,en daar je conclusies uit trekken.

quote:

MvdPasch schreef op 08 februari 2010 @ 22:56:
Maar ze houdt van hem.................................. toch?

Ik hield ook zes jaar van een man die een hobby had mij verbaal alle hoeken van de kamer te laten zien. Als je dan daadwerkelijk de stap neemt, blijkt achteraf dat houden van een woord was.

Daar sluit ik me helemaal bij aan. Bij de vorige sprekers. Ik wil wel zeggen praten en praten, maar volgens mij leef jij met angst voor hem, daarom zeg je het hem niet.

We voelen volgens mij allemaal ongeveer hetzelfde bij jouw verhaal ikbenmoe.
Onbegrip, plaatsvervangende woede, verontwaardiging en inpakken en wegwezen.
Dit wordt/is een lijdensweg.
De persoon waar jij je leven mee denkt te delen kan helemaal niet delen of ontvangen of jou zien met al je goede kanten.
Wie weet leert hij dat nog, eens, of is relatietherapie van toepassing, maar dat geloof ik niet echt.
En...denk aan je kind, die zal waarschijnlijk hetzelfde lot met je gaan delen.
Je denkt alle antwoorden al, je leest ze hier nog eens en dan...

Je bent nog jong en hebt je hele leven voor je, jouw leven en daar heb jij er maar één van. Vraag je niet alleen af waarom je van hem houdt, maar vooral waarom je van jezelf zou moeten houden, en waarom je voor jezelf moet kiezen en staan.
Knuffel van mij. En heel veel sterkte.