Vrouwen, jong, oud, carrièretijger of huisvrouw, dat maakt ons niet uit. Alle vrouwen zijn bijzonder, gewoon om wie ze zijn. Iedere maandag krijgt een van deze bijzondere vrouwen alle aandacht in onze rubriek 'Vrouw van de Week', waarin ze vertelt over haar passie, levensvisie en meer. Deze week: Luciana Barros uit Brazilië.

Mijn naam is Luciana Barros, (37). Ik ben Braziliaanse en werk als massagetherapeut. Ik woon samen met mijn lieve partner en twee prachtige dochters van 4 en 13 jaar in de buurt van Olinda (Brazilië).
Ik heb een enorme behoefte om te weten en om de wereld te ontdekken.
Ik ben opgegroeid in een extreem arm gedeelte van Brazilië. Een achterbuurt waar,-hoofdzakelijk de vrouwen- het zwaar te verduren hadden. Zij zorgden voor de kinderen, de dieren en onze kleren werden in de rivier gewassen. De mannen waren vaak afwezig, maar als ze er waren, meestal gewelddadig door het excessieve alcoholgebruik Wij hadden geen elektriciteit en weinig te eten. Ons huisje lag op 25 km van de zee die ik op mijn elfde voor het eerst heb mogen bewonderen. Ik heb altijd geweten, dat er, ver daar vandaan, een andere wereld bestond die ik heel graag wilde leren kennen...
Wij gingen in die tijd regelmatig naar de Katholieke kerk, waar ik leerde om bang te zijn voor God en voor de duivel. En waar de doden zich in mijn ogen transformeerden in spoken. Ik leefde in die tijd helemaal in mijn eigen wereldje, waardoor anderen mij vreemd en dromerig vonden.
Op mijn 12de ben ik het huis uitgegaan en zorgde ik voor mezelf. Vanaf dat moment kwam ik mooie mensen tegen op mijn pad. Mensen die gelukkig, gul en liefdevol waren. Daardoor begon ik mijn eigen familie ook meer te waarderen.
In die tijd , begon ik meer van het leven te genieten. Ik genoot van mijn uitstapjes naar het oerwoud en het zwemmen in de rivier.. Soms voelde ik mij verdrietig en alleen, maar meestal gebeurden er op die momenten iets waardoor het leven weer draagbaar werd...dat leken wel hemelse cadeautjes!
Mijn leven veranderde volledig toen ik mijn Nederlandse partner Laurens tegen kwam. Een fantastische man. Nog nooit had ik iemand ontmoet die mij zo goed begreep als hij. Dankzij hem leerde ik een nieuwe wereld kennen. En dankzij hem stak ik de oceaan over, beleefde nieuwe ervaringen en leerde nog meer prachtige mensen kennen. Hoe wonderlijk!
Mensen zijn mijn passie. Ik weet dat wij zonder anderen niets zijn. Zo kan ik er heel gelukkig van worden als het een ander goed gaat en als ik zie dat iemand zijn/haar droom waarmaakt. Laatst sprak ik met een dierbare vriendin. Ze vertelde dat zij was aangenomen voor haar droombaan . Een groot reclamebureau van Pernambuco, een van de beste in Brazilië. Daar word ik blij van.
De Braziliaanse opgewektheid en humor vind ik heerlijk. De mensen hier lachen altijd en hebben een hoop zelfspot. Ik denk dat wij op die manier altijd wel een creatieve oplossing vinden om uit een crisis te komen.
Ik houd van stilte. Ik zou het liefst 15 dagen alleen willen zijn.
Braziliaanse vrouwen zorgen uiterst goed voor hun lichaam. Deze manier schoonheid ervaren raakt mij, omdat ik geloof dat het zorgt voor een fijner en mooier leven. Vrouwen hebben hier onderling ware ‘schoonheidsrituelen’.
Ik wil mezelf graag verder ontwikkelen, zodat ik mijn gave om mensen te helpen verder kan ontplooien. Ik geloof in optimisme en de kracht van de liefde als middel voor genezing. Daarvoor zal ik eerst mijn angsten moeten overwinnen zodat ik mijn dochters een mooie toekomst kan geven.
Luciana Barros