1. Vrouwen, jong, oud, carrièretijger of huisvrouw, dat maakt ons niet uit. Alle vrouwen zijn bijzonder, gewoon om wie ze zijn. Iedere maandag krijgt een van deze bijzondere vrouwen alle aandacht in onze rubriek 'Vrouw van de Week', waarin ze vertelt over haar passie, levensvisie en meer. Deze week: Angela van Bebber.
    Angela


    WIE?

    Ik ben Angela van Bebber, 57 jaar en sinds 11 juli 2006 eindelijk vrouw. Inderdaad, ik ben transseksueel en heb hierover een boek geschreven dat vanaf 16 november verkrijgbaar is. Eindelijk kan ik van dit leven genieten. Ben ik mezelf.

    PASSIE

    Ik mag heel graag winkelen en dan met name uiteraard dameskleding aanschaffen. Rokken, want broeken draag ik absoluut niet meer. Ook de omgang met vrouwen vind ik heerlijk.

    BELANGRIJK

    Dat iedereen eindelijk eens zichzelf durft te zijn. Voor mezelf: het uitdragen van hetgeen ik heb meegemaakt om daarmee het bewustzijn over dit onderwerp intact te houden. Men moet nog steeds worden wakker geschud.

    BALANS

    De balans heb ik gevonden doordat ik nu mezelf ben. Ik heb rust gevonden en ben milder geworden.

    OVERTUIGING

    Dat ik toch nog de ware ga tegenkomen. In mijn geval: een vrouw.

    DOEL

    Door middel van mijn boek de wereld laten ervaren wat het betekent om meer dan 50 jaar een verborgen leven te leiden. Dat ik meer dan 50 jaar ongelukkig ben geweest.
    Ook wil ik anderen die hetzelfde in zich hebben, proberen te stimuleren ook die belangrijke, zware stap te zetten naar volledige zelfontplooiing, om ook te kunnen gaan genieten.

    In haar boek 'Eindelijk, ik leef!' vertelt Angela over haar ervaringen die de overgang van man naar 'vrouw zijn' met zich meebrengen. Haar zoektocht naar zichzelf.

    www.angelavanbebber.nl
    Angela van Bebber

  1. Vreselijk lijkt me dat om op gesloten te zitten in het verkeerde lijf.
    Dapper dat je dit zo naar buiten brengt.
    Hoop dat veel mensen er iets aan hebben.
    Veel geluk!!
  2. Dank je voor je reactie Anjaa.
    Ik heb al heel vaak gehoord dat ik lef en moed heb om mezelf te zijn.
    Ik kan er nu vol voor gaan. Geen remmingen meer.
    Het is geweldig als je jezelf kunt zijn, durft te zijn.
    Hoeveel mensen op deze aardbol durven dat? De meesten zijn bang om uit de pas te lopen, maar vergeten daarbij wie ze zijn en dat gaat op den duur opbreken. Voor je gevoel kun je nooit weglopen. Niemand.
    Al die lessen geef ik in mijn boek mee.

    Angela
  3. Angela,
    gosh wat naar te lezen dat je zolang ongelukkig bent geweest.
    wij hebben in de familie ook een lieve nicht die eerst een man was.
    alleen zij is het gehele proces al aangegaan toen ze in de 30 was.
    gestimuleerd door de hele familie.

    Onze toen danny was al erg vrouwelijk en de familie was er van overtuigd dat hij toen homo was.
    danny kreeg een lieve vriend en samen zijn ze het proces toen aangegaan.
    en aangezien we nog al hecht zijn,werd er op verjaardagen uiteraard over gesproken
    we zijn ook op bezoek geweest in het ziekenhuis, toen hij eindelijk geopereerd werd .
    dus zoals je leest kan het ook anders.
    danny is al ruim 28jaar een stralende mooie vrouw. en nog steeds met vriend.
  4. Hoi Ellybelly,

    wat fijn om te lezen dat het met jouw nicht zo goed is verlopen. Ik mag ook absoluut niet klagen met mijn familie. Maar voor ieder van ons is er een eigen tijdspad. Voor mij was 2001 het glorieuze, dappere moment om defintief uit de kast te komen. Nu ken ik mijn missie. Vandaar ook mijn boek dat recentelijk is verschenen en warin ik mijn moeilijke proces beschrijf. Ook met veel hoogtepunten.

    Groetjes
    Angela
  5. Maak snel een account aan en discussieer mee!