Vrouw.nl - Vrouw van de week: Sandra Alderen - Vrouw van de week

Met 38 jaar kan ik (Sandra Alderden) zeggen dat er een aantal mooie verhalen zijn waarvan ik niet had gedacht dat ooit mee te maken:

Ik had nooit gedacht dat ik Boeddhistisch non zou worden in mijn leven, toen dit wel gebeurde had ik ook nooit gedacht dat ik het niet meer zou zijn. Ik had niet gedacht dat ik ooit zou trouwen met een geheime lief (maar dat gaat nu toch in mei dit jaar gebeuren) of dat ik midden op het platteland zou wonen in het schone Frankrijk.

Ook had ik nooit gedacht nog eens een eigen bedrijf op te zetten samen met mijn zus, we leken veel te verschillend en ineens bleken die verschillen een heerlijke creatieve combinatie te zijn die leidde tot Simply Canvas.

Het is mooi een beetje openheid te bewaren in het leven, zodat onverwachte wendingen verwelkomt kunnen worden en niet zonder meer afgekapt.

Een beetje achtergrond
Zo studeerde ik internationaal management en wat bedrijfseconomie, dit bleek vruchtbare grond te zijn voor snelle carrière, maar tegelijkertijd bleven er altijd grote levensvragen knagen en was er interesse voor soul searching die zich eerst uitten in allerlei workshops en opleidingen en uiteindelijk een praktijkje voetreflexologie en reiki. Een rare combinatie soms om ’s avonds mensen thuis te ontvangen en ’s ochtends weer in pak aan te schuiven aan de vergadertafel.

Naar het klooster
Rondom de overgang naar mijn 30e levensjaar kon ik dit ook niet meer combineren. Dus alles de deur uit, huis, baan, spullen. Ik wilde niets 'achter de hand houden' om zo de ruimte te behouden voor de opening van nieuwe deuren.

Dat kwam veel sneller dan verwacht, want het beetje planning dat er was ging al snel de deur weer uit. Samen met een vriend vertrokken we, op zijn aanraden, tien dagen naar een Boeddhistisch klooster in Frankrijk onder leiding van zen meester Thich Nhat Hanh, om even uit te rusten en bij te komen, en vervolgens te vertrekken naar Peru.

In die dagen werd ik geraakt door de warmte en wijsheid van de meester, de dagelijkse oefening, de stilte, de schoonheid van het Franse platteland.

De tien dagen werden verlengd en nogmaals verlengd en nogmaals verlengd tot uiteindelijk een verblijf van 4,5 jaar. Een diepgaande en levensveranderende retraite en tegelijkertijd juist ook weer niet. Het bracht een stukje afstand van verwachtingen hoe het leven zou gaan lopen en daarmee creëerde het de ruimte vrijelijk na te denken, te voelen, te dromen en stukje bij beetje in te zien wat zich in mijn hart afspeelde; Sandra te leren kennen zeg maar. Deze passie verdiepte zich zover dat na een lange overweging ik besloot in te treden en spijkerbroek en haar inleverde voor een geschoren hoofd en een bruine pij.

Het werd een ontzettende leerzame, mooie tijd waar ik diep geraakt ben, waar ik gehuild en gelachen heb, te veel facetten om op te noemen. Juist ook de verschillen en moeilijke dingen maakte het mooi en leerde ik “Sandra” steeds beter kennen, haar dromen, haar ingrediënten, haar hart en zeker ook Sandra als vrouw. Want uiteindelijk leefde je in een vrouwengemeenschap (een andere 'nooit gedacht'), welke overwegend Vietnamees was met alle gewoonten, verschillen, leefregels etc die hierbij hoorden. Toch besloot ik na 2 jaar non te zijn geweest uit te treden, om redenen die nu, 4 jaar later duidelijker zijn dan dat ze toen waren.

Wederontmoeting met geheime lief
Uit het niets hervond ik ineens contact met Santi. We ontmoetten elkaar in het klooster, hij was toen monnik (en ik nog niet) en we werden dikke vrienden. Toen er gevoelens om de hoek begonnen te kijken besloten we het contact te verbreken, want voor Santi was het destijds geheel duidelijk dat hij monnik wilde blijven. Ongeveer een jaar lang omzeilden we elkaar een beetje ongemakkelijk in het klooster zonder tegen elkaar te praten, en uiteindelijk verloren we elkaar uit het oog toen hij vertrok om de route naar Santiago de Compostella te lopen en ik intrad als non. Vlak voordat ik uit het klooster vertrok kregen we weer contact.

Inmiddels was hij niet langer monnik en toen ik twee weken later weer in Nederland thuis op de bank zat, nodigde hij me uit langs te komen in Ierland. Uittreden is de grootste cultuur schok ooit geweest en het was fijn tijd door te brengen met iemand die dit herkende. Er bleek nog steeds een vuurtje te smeulen tussen ons en al snel waren we een opmerkelijk stel; een kleine Laotiaan en een lange Nederlandse met gek stekelig haar.



Vernieuwde dromen
Wanneer je kloosterling bent geweest en dan niet meer, lijkt het wel alsof je altijd een beetje tussen twee werelden leeft, geen leek en geen kloosterling. Het duurde een tijd, maar uiteindelijk begon het beste van beide werelden samen te smelten tot een nieuw midden. Met mijn lief verhuisden we terug naar het Franse platteland. De liefde voor de stilte is diep geworden en het stadse in Ierland maakte te veel herrie. Langzaam begonnen dromen terug te keren. Eerst vooral wat ik niet wilde (een goed begin) en vervolgens wat dan wel.

Simply Canvas
Uiteindelijk was het niet het ene of het andere uiterste (carrière vrouw of
non), maar bleken het ingrediënten vanuit allerlei perioden te zijn gemixt tot een nieuw gerecht; een beetje economie, een beetje non, een beetje familie, een beetje van mijn zus en haar familie, een beetje van mijn lief en een beetje van mezelf, vervolgens roeren en een tijdje in de oven en daar was… Simply Canvas!

De deuren zijn pas geopend in 2009, een prachtige boerderij met 2 huizen, 5 hectare grond en 6 prachtig ingerichte safaritenten in de rollende heuvels van Frankrijk om de hoek van Bergerac. Zo is er een heerlijke plek tot stand gekomenwaar comfort en rust je toelachen, waar we ons best doen zo goed mogelijk voor de natuur te zorgen door zo eco vriendelijk mogelijk te zijn, waar zo veel mogelijk heerlijk eten uit eigen, onbespoten tuin komt of bij de boertjes om de hoek. Een plek waar Santi en ik een midden hebben gevonden waar we ons thuis voelen, ieder op onze eigen manier maar ook samen en dit delen we dan ook graag met anderen.

In de zomer komen gezinnen genieten van de omgeving en hollen kinderen onbezorgd
rond op zoek naar sprinkhanen en nemen we een duik in het zwembad. 's Avonds ontmoeten we elkaar aan de eettafel en delen we verhalen.

In het voor en naseizoen openen de deuren zich voor workshops, retraites en groepsreizen, kun je de omgeving komen ontdekken of genieten van wandelingen, schrijven en yoga.



Een tijd speciaal voor vrouwen
Ook kun je in het voorseizoen komen genieten van een prachtige week speciaal voor vrouwen. Ja, deze laatste toch een beetje extra aandacht, want dit is een speciale week waar ik zelf een aandeel in neem, samen met twee andere prachtige vrouwen. Waar onze jarenlange individuele ervaringen en opleidingen op het gebied van soul searching in terugkomen en welke we vol warmte delen. Een week van, voor en door vrouwen, waar we onze kracht ontdekken en vieren. Een week om met een open hart in te gaan en je eigen ingrediënten te ontdekken en te herkennen en hieruit vandaan je eigen recept te maken.

Zelf kijk ik met nieuwsgierigheid uit naar wat zich achter de volgende gesloten deur af zal gaan spelen, ik hoop jullie met mij.

Warme groeten
Sandra

*Voor meer informatie kan je kijken op Simply Canvas