Vrouw.nl - Interview: Annemiek Paping over 'Seintje van boven' - In gesprek met..

Annemiek ontvangt ons in haar statige huis in Bergen (NH), waar ze plaats neemt op een grote oranje stoel. Ze komt heel rustig en liefdevol over. Annemiek: "Toen mijn moeder op haar 69e ernstig ziek werd en wist dat ze zou komen te overlijden, hebben wij haar gelijk in huis genomen. Ik had een hele sterke band met haar. Op een avond zei ze: 'Dit is natuurlijk onze kans om te weten te komen of er meer is. Als ik bij je kan komen, dan geef ik je een seintje!"

Op de vraag waarom haar moeder niet bang was voor de dood, antwoordt ze: "Ze had mijn vader al 'gezien' en het bijzondere was, dat ze zei dat ze naar hem toe zou gaan op zijn verjaardag en dat bleek het geval. Is dat dan toeval? Ik doe het vaak wel af als toevallig, maar het is toch op zijn minst opmerkelijk dat ze echt op 12 maart overleed. Laatst zei iemand tegen mij: 'Het is niet toevallig, maar het valt je toe'. Dat vond ik heel mooi. Toen mijn moeder overleden was, zat ik buiten in de zon en ineens stond ze voor me. Ze keek me glimlachend aan en het was zo echt! Ik zag haar heel duidelijk met een prachtig linnen pak aan. Ik zei: 'Wat leuk, wat ontzettend leuk!' en toen was ze weg. Ik was er erg van in de war, ik dacht dat ik gek werd ofzo. De weken erna lag ik te wachten op een signaal van haar, maar er gebeurde helemaal niets. Totdat ik op een nacht in bed lag en het matras voelde doorzakken. Ik lag daar met mijn ogen dicht en voelde iemand over mijn arm wrijven. Ik dacht dat dit misschien wel het seintje van mijn moeder was.

Ik ben er toen met mensen over gaan praten en zo kreeg ik het idee om een oproep te doen voor mijn column in de Telegraaf, met de vraag of mensen hun (paranormale) ervaringen wilden delen. Ik kreeg honderden reacties. Uitzonderlijke, verbazingwekkende en ontroerende reacties. Want het is vaak zo persoonlijk! Zo is ook het idee van het boek ontstaan. Maar het waren niet alleen positieve reacties. Er waren ook mensen die zich afvroegen of ik soms pillen gebruikte!" vertelt ze lachend.

"Wat deden die negatieve reacties met jou?" vraagt Henk Jan haar. Ze glimlacht. "Ik kan me dat heel goed voorstellen. Want die twijfel heb ik zelf gehad en nog steeds. Komische reacties waren er genoeg. Zoals die van 'Mijn opa komt elke week een borrel halen. De beste man is toch al zo'n 25 jaar overleden. Dan is hij even weg bij oma, maar ik moet nu stoppen mijn fuchsia roept!' Annemiek is erg blij met haar boek. "Het voorwoord is mooi, de verhalen en de verslagen van de gids en Aura lezer en de negatieve reacties vind ik zo komisch!"

Annemiek: "Ik ben aan het boek begonnen met veel scepsis. De telegraaf was in het begin ook niet zo happig. Maar ze moesten op een gegeven moment wel toegeven, dat de lezers van de Telegraaf kennelijk ook heel geïnteresseerd zijn in dit onderwerp."

Op de vraag waarom ze terughoudend is in het onderwerp 'paranormale ervaringen' en wanneer het haar 'te ver' gaat, antwoordt ze: "Het gaat me niet zozeer te ver, maar ik kan het niet beredeneren. Wat gebeurt er nadat mijn man overlijdt? Hij was een nuchtere man die altijd zei: 'Dood is dood. Daarna is er niets meer.' Ik zei dan tegen hem dat ik dat helemaal niet wilde horen, waarop hij zei: 'Wat wil je dan horen?' Ik wil graag geloven dat ik naar boven zou gaan met een mooi licht, en ik zag dan een gouden stoeltje voor mij en al mijn geliefden. En dan zei hij: 'Ok. Als jij dat wilt, dan zal dat wel gebeuren.'


In mijn weg naar het boek heb ik een astroloog bezocht. Die voorspelde mij dat in 2008 mijn hele leven op zijn kop zou komen te staan. Ik heb me suf gepiekerd wat er zou kunnen gebeuren en vervolgens overlijdt mijn man op 13 januari. Dat is op zijn minst treffend! Toen na zijn overlijden al zijn broers, zussen en vrienden hier in huis zaten, en op het tienuurjournaal Johans portret in beeld verscheen, viel de televisie uit. Dat was nog nooit eerder gebeurd en is daarna ook nooit meer gebeurd.

De volgende dag waren er zes lampen in huis kapot. Ik had twee grote kaarsenstandaards bij Johans bed neergezet en na de begrafenis zette ik ze in de huiskamer. Ik was toen alleen en stak de kaarsen aan en liep erbij weg. Ineens kwamen er enorme steekvlammen uit. Toen ik weer naar de kaarsen liep, werden het weer gewone vlammetjes. Vervolgens liep ik naar de keuken en weer die grote vlammen, dit tot drie keer toe. Toen zei ik: 'Johan, ik weet dat je in de buurt bent, maar ik vind dit toch echt een beetje eng. Straks gaan mijn gordijnen in de hens!' En toen was het gewoon over. Nu ik mezelf dat hoor vertellen vind ik het ook raar, maar ik kan het niet beredeneren en ik wil het liefst alles begrijpen. Sommige dingen moet ik misschien maar accepteren zoals ze zijn. Het is gewoon een feit dat niet alles te begrijpen is."


Henk Jan zegt tegen haar dat het heel normaal is. Henk Jan: "Juist in het paranormale en spirituele hebben mensen de behoefte om het te kunnen verklaren. Alleen, omdat het niet verklaard kan worden, mogen we het eigenlijk ook niet geloven. Je hebt in je boek honderden voorbeelden van mensen die geloven dat het echt een seintje van boven is.
Het komt heel liefdevol over zoals je ermee omgaat. Als jij denkt dat het Johan is, dan is dat ook zo." Ze kijkt ons aan en zegt: "Ik voel ook wel dat hij heel dicht bij me is en dat geeft me een goed gevoel. Hij was ook heel enthousiast over dit boek. Alhoewel hij daar niet in geloofde, vond hij het wel bijzonder dat ik dat deed."


Henk Jan: "Wat is je echte drijfveer Annemiek? Ik voel een soort onzekerheid over dat je denkt dat er meer is. Ik denk dat je overtuigd mag zijn van wat je hebt meegemaakt. Dus waar twijfel je nog aan?" Annemiek: "Ik wil bewijs! Een vriendin van mij is Reikimaster en zij weet het zeker en dat lijkt mij heerlijk. Dat zou mij veel rust geven, want dit leven is al zo leuk en dan wordt het daarna nog leuker! Dat kan bijna niet!" Henk Jan kan op dat moment niet anders dan vragen: "Wat heb je nodig om te geloven dat het echt zo is? Wat wil je weten?"


Annemiek antwoordt: "Ons huis staat te koop en ik zou wel willen weten of dat snel lukt." Nou doet Henk Jan eigenlijk niet aan toekomstvoorspellingen, maar hij krijgt daarbij wel gelijk een maand door en de tijd zal uitwijzen of dat klopt. "En" zegt ze," ik wil een appartement in Bergen en Amsterdam kopen. Dan heb ik het beste van alletwee.
Henk Jan zegt gelijk "Oud-Zuid." En zegt vervolgens "Stadionweg." "Ja, daar wonen mijn kinderen! zegt Annemiek, terwijl ze ons stomverbaasd aankijkt."Nou ja!"

We pakken het interview weer op en vragen haar welk verhaal het meeste indruk op haar gemaakt heeft. "Wat me zo te binnen schiet, is het verhaal van een mevrouw die in de keuken zit en opeens haar broer en schoonzuster binnen ziet lopen door het hekje van de tuin. En ze denkt: 'Oh ze komen op de koffie.' Ze loopt vervolgens naar de deur en er staat niemand. En later blijkt dat ze op dat moment zijn overleden.

Toch zie ik bij jou wel de behoefte om te bewijzen dat er meer is, merkt Aviola op. "In dit boek staan zo veel opzienbare, bijzondere dingen, waarvan ik denk dat je daar niet omheen kunt. Dat moet mensen in ieder geval toch wel een beetje dichter bij de overtuiging brengen, net zoals het bij mij gegaan is, en daar kan het wellicht bij helpen. Rijk worden hoef ik niet met dit boekje, ik heb er erg veel plezier aan gehad en er is zoveel gebeurd wat me nog meer heeft gepakt. Dat leven na de dood (net als het liedje van Freek de Jonge) bevestigd."

Is het verwerken van het verlies van je man daardoor makkelijker geworden? "Wellicht speelt het mee." zegt Annemiek. "Kijk, ik mis natuurlijk zijn dagelijkse aanwezigheid heel erg. We deden alles samen. Ik mis zijn wijsheid en de gezelligheid. Maar het gevoel dat hij meekijkt en mij steunt, dat probeer ik wel vast te houden en dat helpt natuurlijk wel een beetje."

Op de vraag van Aviola: Wat we nog meer van Annemiek kunnen verwachten in de Telegraaf, zegt ze: "Ik zou wel weer opnieuw willen beginnen. Ik ben een half jaar geleden afgehaakt wat betreft spiritualiteit. En ik heb wel eens aangekondigd dat ik een boek wil schrijven over scheidingen. Dat is ook zoiets waar iedereen mee bezig is! Ik kan alvast de titel verklappen...Scheiding en inslag


We vragen haar als laatste: Is geluk maakbaar? "Geluk en tegenslagen kom je tegen. Dat is onvermijdelijk, maar je kunt je leven wel sturen. Ik geloof niet in het lot. Wel een beetje, maar ik geloof in een soort van levenspad. Ik vaar niet blind op horoscopen. Ik geloof in wat ik leuk vind. Ik heb wel ervaren dat een goede astroloog het bij het juiste eind kan hebben. Het intrigeert me en ik vind dat ook heel knap van ze. Ik raak alleen niet in paniek als ik de krant open sla en zie dat het vandaag een 'sombere' dag gaat worden. Want ik ben een heel optimistisch mens en ik maak van elke dag een feestje." Annemiek straalt als ze dat zegt.

Een seintje van boven... Bestaat het echt? Het boek bestaat, Annemiek bestaat. Besta ik? Besta jij? Bestaan wij? Bestaan zij? Of is het toch gewoon 'toeval'?

Seintje van boven
Annemiek Paping
Uitgeverij: House of Knowledge
Isbn 908510534X
www.henkjanakse.nl



WIN!
Vrouw.nl mag een aantal boeken van Annemiek Paping Seintje van boven weggeven. Geef je op om een recensie over dit boek te schrijven!

Mail je aanmelding naar boekenclub@vrouw.nl en vermeld "Seintje" als onderwerp. Zet tevens in het mailtje je naam, adres en gebruikersnaam op Vrouw.nl. Zonder geregistreerde gebruikersnaam kan je helaas niet meedoen! Slechts één deelname per adres wordt geaccepteerd. Deze prijsvraag loopt tot maandag 13 juli 09.00 uur.