Vrouw.nl - Onderwerpen van forum Dagboek van een dikke dame

Ruim anderhalf jaar geleden schreef ik: Hoe het allemaal begon en daarmee begon mijn zoveelste poging om mijn eetgedrag te veranderen en mijn gewicht te beheersen. Ik viel in de maanden die volgden een kleine vijftien kilo af. En zoals altijd, kwam er ook deze keer weer de klad in. Het heeft mij altijd gefascineerd waarom het niet mogelijk blijkt te zijn - in mijn geval dan toch - om de motivatie gaande te houden. Om niet terug te vallen in oude eetgewoonten. Ergens breekt er een moment aan waarop ik alles, maar dan ook álles mag eten van mezelf, zonder remmingen, zonder verantwoording te nemen voor mijn gezondheid. Gewoon omdat ik het moeilijk heb of omdat het zo gezellig is.... Waarom …

Ik heb vakantie gehad. En dat was heerlijk! Maar nu moet ik - op maandagmorgen nog wel – de onvermijdelijke gevolgen van mijn onbezonnen gedrag onder ogen zien Ik wist natuurlijk al dat het goed fout zat. Want twee weken lang bevond ik mij in het Sodom en Gomorra op eet- en drinkgebied. Mijn eigen verjaardag heb ik uitgebreid gevierd, ik heb etentjes gehad en ben daarna – met een goede vriend van me - vertrokken naar Toscane, daar waar het leven en de wijnen goed zijn. Heerlijk vers gebakken brood, prachtige ham, mooie kazen, verse tomaten en basilicum en heerlijke olijfolie stonden dagelijks op het menu. Iedere maaltijd was een feest! De plaatselijke wijn - zorgvuldig uitgezocht…

... en voor de zoveelste keer houd ik een peptalk voor mezelf. "Je kán het Monique" of "Even een paar weken doorzetten, je hebt een heerlijke vakantie in het vooruitzicht als beloning. Het is toch heerlijk als je dan weer een paar kilo's kwijt zou zijn?" Tuurlijk zou dat heerlijk zijn. Ik wil het ook echt graag, maar het lijkt maar niet te lukken de laatste tijd. Steeds houd ik het een paar dagen vol en dan komt de klad er weer in. Zo gaat het nou altijd bij deze jojoër. Maanden kan heel goed gaan, dan val ik rustig maar gestaag af en ineens is de knop om. De verkeerde knop dan. De knop van zwakte en gebrek aan een ijzeren motivatie. De knop die zegt: "Ach, w…

Ik moet het maar onder ogen zien: het gaat de verkeerde kant op. In plaats van verder af te vallen kom ik aan. Maar het valt ook niet mee. Mijn leven lijkt een aaneenschakeling te zijn van uitjes, feestjes, inclusief lekker eten en drinken. Dat is natuurlijk niet zó vreemd, want mijn vriendenkring bestaat uit gelijkgestemden. Zaterdag had ik een feest bij een goede vrienden van me. Zij regelen altijd een hele goede, exclusieve catering. Voor degene die het iets zegt: De Opera in Den Bosch zorgde voor al dat lekkers. Jammie... maar ik moest me beheersen want daarna 'mocht' ik nog aanschuiven bij een andere vriend van me, wiens ouders het leuk vonden een keer bij te kletsen. Niet…

Dat ze uitgerekend mij ooit zouden vragen voor een magazine dat Get in Shape heet, had ik nooit kunnen bedenken. Maar feit is dat het een paar maanden terug wél gebeurde, omdat het thema - jawel - het jojo-effect was. Een professionele fotoshoot met visagiste en kapster was het gevolg. We kregen een strikt kledingvoorschrift: spijkerbroek met witte blouse moest er gedragen worden. Het interview dat we eerder hadden gehad, zou ondergeschikt zijn aan de foto. We (mijn zus ging ook mee) moesten voor de fotoshoot naar Amsterdam. Op een mooie zondagochtend arriveerden we bij een loods annex fotostudio. Het was een geweldige ervaring! Ik viel om van verbazing toen ik zag hoe we omgetoverd werden t…

Afgelopen week heb ik van verschillende mensen te horen gekregen dat de frequentie waarmee ik schrijf op mijn weblog, best een ietsepietsie hoger zou mogen zijn. Juist ja. Point taken. Het probleem is alleen, dat toen ik begon met lijnen, ik er helemaal vol van zat. Mijn dagen waren gevuld met nieuwe indrukken, andere eetgewoonten, overpeinzingen en...sport. De verrassende ontdekking dat er een sport bestond waar ik niet wekelijks met tegenzin naartoe ging, was alleen al goed voor verschillende logjes! Mijn bezoekjes aan de diëtiste waren ook best het vermelden waard en het gebruik van Reductil ook. Inmiddels sta ik al weken min of meer stil. Kilo erbij, kilo eraf. Ik heb de diëtiste de …

Het ligt niet aan mijn motivatie of doorzettingsvermogen. Welnee! Het ligt aan de winter. Stamppotten met rookworst en knapperig gebakken spekjes. Stevige ovenschotels, gegratineerde aardappelen met een dikke laag kaas erover. Warme chocomelk met slagroom. Erwtensoep. Zuurkool met spek. Rode wijn met een blokje oude brokkelkaas. Lekker bij de open haard. Ik ben meer een mooi-weer-lijner. Ik snak naar koffie drinken in de tuin. Naar warme zomeravonden op het terras. Ik snak naar het moment dat mijn flesje water weer onlosmakelijk met mij verbonden zal zijn. Gewoon, omdat ik dorst heb. Ik wil lekkere lichte salades met vis als avondeten. Ik wil weer spontaan genieten van schijfjes komkommer…

De oliebollen zijn op, de kerstboom is weer opgeruimd en het leven gaat zijn gewone gangetje weer. Hoog tijd dus om weer serieus de draad op te pakken wat betreft het afvallen. En hoe gek het misschien ook klinkt: ik ben er wel weer aan toe. Ik heb heerlijk genoten van al het lekkers dat ik de afgelopen weken voor bij zag komen. Ik heb gesmuld en geproefd zonder ook maar een tikje schuldgevoel. Ik had me dat ook voorgenomen tijdens de feestdagen te doen. Dat 'de feestdagen' een ruim begrip zijn in mijn persoonlijke woordenboek, blijkt wel uit het feit dat ik op eetgebied feest heb gevierd vanaf mijn weekendje Kerstshoppen in Keulen (20 december) tot gisterenavond laat. Vanmorg…

De klad zit erin. En goed ook! De valkuil waar ik voor uitkeek, voor, tijdens en na mijn vakantie, bleek - hoewel iets later dan verwacht - écht de mijne te zijn. Ik heb veel moeite met het lijnen momenteel. Bezoekje aan vriendin? Gezellig, doe mij ook een glaasje wijn. Of twee. Tijdens een etentje bij vrienden ga ik niet voor of-of, maar zoals vanouds voor en-en. Ik geniet ook ouderwets, dat dan weer wel. Na een late dienst, kom ik hongerig en moe thuis. Is er niets te knabbelen of iets hartigs in huis? Gelukkig niet, maar in plaats van een cracker neem ik er wel twee. Net voor het slapen gaan. Ik kan het net zo goed meteen op mijn heupen erbij plakken. Ook water drinken lijkt volledig …

Zoals u wellicht weet, bedacht ik me een tijdje geleden dat het toch echt hoog tijd werd om iets aan mijn gezondheid te doen. Want te dik, geen conditie en ook nog erfelijk belast met allerlei enge, levensverkortende ziekten. Niet gezegd natuurlijk dat ik die ook daadwerkelijk krijg, maar ik heb de afgelopen jaren ook niks, nakkes nada gedaan om dat risico enigszins te beperken. Sterker nog: eten, drinken en stress, waren meer dan ooit tevoren, dagelijks onderdeel van mijn leven. Met alle gevolgen van dien. Ik werd dik en futloos, bankhangen werd mijn favoriete bezigheid, liefst in gezelschap van een glas wijn of twee, drie en iets te knabbelen. Ik vond mezelf steeds minder mooi, maar ver…

Nadat ik wekenlang mijn broeken bij elkaar heb gesjord met een riem, omdat ik het zonde vond om nieuwe kleren te kopen, was het gisteren dan toch zover. Opgewekt toog ik naar een Outlet in de buurt en voor het eerst sinds jaren was het weer leuk om kleren te passen en mezelf in de spiegel terug te zien. Twee maten kleiner, is namelijk een duidelijk zichtbaar verschil! Normaal gesproken is alles wat goed is voor mijn ego, slecht voor mijn portemonnee. In dit geval viel dat erg mee. Ik heb een broek, gaaf jasje, strak overslagtruitje en nog een truitje voor 'zomaar erbij' gescoord voor maar 50 euro! Dát is nog eens leuk winkelen! De voorafgaande weken heb ik ook soms via e-bay wat…

Goed bééézig! Ik heb de plateaufase vaarwel gezegd, mijn motivatie hoog gehouden en de lijndraad stevig aangetrokken afgelopen week. Ik kan gerust stellen dat ik streng voor mezelf ben geweest. Ik heb optimaal gebruik gemaakt van het feit dat lijnen me in de nachtdienst meestal goed afgaat. Daarnaast heb ik iedere avond mager gekookt voor mezelf, terwijl ik voor de kinderen iets anders maakte. Ik ben dol op vis (zij niet) en combineer dat vaak met roergebakken groenten zoals spinazie of andijvie. Beetje sojasaus erdoorheen en jammie! Ik heb deze manier van koken ooit afgekeken bij een vriend van me en maak er vaak gebruik van. Maar ook gekookte sperzieboontjes en een stukje vis-met-kruiden d…

Tot mijn grote frustratie staat de wijzer op mijn weegschaal staat al een hele week stil. Doodstil zelfs! Ik vrees dat ik in de plateaufase ben beland. Uit ervaring weet ik dat dit vaak voorkomt wanneer iemand zo’n 8-9 kilo kwijt is. Een moment van bezinning van het lichaam. Mijn lijf doet dus gewoon waar die zin in heeft. Want persoonlijk heb ik helemaal geen behoefte aan bezinning...Ik wil gewoon dóór! Naast het feit dat ik weet dat deze fase even tijdelijk als onontkoombaar is, betrap ik mezelf er ook op, de teugels op dieetgebied soms iets laat vieren. Niet heel veel hoor, maar toch… Ik ben iets minder streng voor mezelf dan in het begin van mijn dieet. Bijvoorbeeld: bij erge honger…

Mijn leven zonder Reductil. Het zou zo maar de titel van een boek kunnen zijn... Nou ja, ik overdrijf nu dus, want zoveel valt er nou ook weer niet over te schrijven. Ik vind het lastig, daar komt het eigenlijk op neer. Ik moest vooral de eerste dagen weer erg wennen - en omgaan - met het hongergevoel dat regelmatig de kop opsteekt. Ik zorg ervoor op tijd mijn tussendoortjes te nemen en de grootste honger op deze manier voor te zijn. Verder moest ik wennen aan het gevoel dat ik plots weer 'lekkere trek' had. Kortom: ik ben me veel meer bewust van alles wat eet- en drinkbaar is dan toen ik nog Reductil gebruikte. Voorbeeldje: op zondagmiddag, na een flinke boswandeling met een vr…

"Ik wil dat je per direct stopt met het innemen van Reductil." Terwijl ik de woorden van mijn huisarts tot me door laat dringen voel ik mijn hevige teleurstelling. Ik zie voor me, hoe het afvallen vanaf nu weer een keihard gevecht zal worden. Hoe chagrijnig ik zal zijn wanneer ik erge honger heb en niets 'mag' nemen. Hoeveel momenten er op een dag zullen zijn dát ik honger heb. Hoe ik weer last zal gaan krijgen van de 'bibberhonger' waarbij mijn benen ineens zo slap als spaghetti lijken en ik me lichamelijk heel rot voel. Een soort hypo, alleen is mijn suikerspiegel op zo'n moment niet laag. Ondertussen luister ik naar de dokter. "We zullen een manier …

Iedereen die op dieet gaat, weet dat je jezelf op zijn tijd moet belonen. Ik heb dat advies natuurlijk ook ter harte genomen! Want buiten het feit dat ik lekker afval - wat op zich al een beloning is voor mijn inspanningen - wil ik mezelf ook soms gewoon verwennen. Toevallig liep ik afgelopen week tegen een prachtige armband aan. Eentje waar mijn naam op stond, bij wijze van spreken. En ik heb hem mezelf cadeau gedaan. Steeds als ik ernaar kijk, herinnert de armband me aan de reden waarom ik hem heb gekocht. En zowel de armband als ik, krijgen momenteel veel complimentjes over ons uiterlijk! En ook dat stimuleert me weer om verder te gaan.

Mijn kont doet zeer! En niet zo'n beetje ook! Sinds ik met fietsen begonnen ben (zo'n twee weken geleden) weet ik ook weer waarom ik het nooit meer deed. Ik heb namelijk altijd last van zadelpijn. Het zit in de familie, tenminste aan de vrouwelijke kant. Onze zitbotjes passen niet goed op welk zadel dan ook. Schapenvachtjes, gelzadels: het helpt allemaal niets. Ik dacht in al mijn naïviteit, dat ik wel 'kussentjes' genoeg van mezelf had. Dat heb ik ook, maar dáár zit de druk nou net niet! Natuurlijk is er in mijn geval ook sprake van een ongetraind zitvlak. Dus zit er niets anders op dan meer te trainen. Liefst iedere dag en ook steeds een stukje verder, zodat mijn huid g…

Of ik me maar even wilde bezinnen op de vraag, op welke manier ik meer lichaamsbeweging kan invoeren in mijn dagelijkse leventje, vroeg mijn diëtiste. Over zo'n belangrijke vraag moet natuurlijk - lang en goed- nagedacht worden, vond ik. Niets overhaasten. Geen impulsieve dingen doen. Dat is niet goed voor een mens. Maar dat nadenken zou ik natuurlijk best kunnen combineren met tuinieren. De tuin had namelijk groot achterstallig onderhoud. Vanwege vakantie, geen zin, te druk en andere excuses. Omdat het zo vochtig was geweest, was het onkruid volop gaan groeien en bloeien. Kortom: mijn tuin was veranderd in een jungle. Als een ware Jane baande ik mij een weg tussen al dat onkruid. Ik…

Het weekend, dat voorheen een Luilekkerland was voor mij, omdat het vaak bestond uit een etentje of een gezellig samenzijn met vrienden (met lots of drankjes en hapjes) verloopt nu ineens anders. Als ik nu iets afspreek bereid me in gedachten al voor op 'matig en gezond'. Ik probeer bewuste keuzes te maken en spreek niet al teveel tegelijk af. Gelukkig kwam er afgelopen weekend vanuit onverwachte hoek 'hulp'. Ik moest namelijk invallen op mijn werk. Twee late diensten nog wel, dus wég sociaal leven. Ik moet eerlijk bekennen dat ik het niet heel erg vond. Sterker nog: ik heb het zelf aangeboden. Natuurlijk vooral uit collegialiteit, maar het feit dat er weinig eetverleidin…

Nee, er stond gisteren geen superstrenge Oostblokdame-met-snor les te geven bij aquarobic. Gelukkig niet. Dit keer was de vaste instructrice terug van vakantie. Ik vond haar aardig. Zéker nadat ze ons beloofde om de volgende keer leukere muziek te draaien. De muziek waarop wij moesten springen was namelijk drie keer niks gisterenavond! Allemaal remixen van de laatste nieuwe hits op hetzelfde snelle, eentonige deuntje. En dat 45 minuten lang. Mwa... Geef mij maar lekkere afwisselende jaren-70-80 muziek. En aangezien ik meestal de jongste in het gezelschap ben, zal de rest dat vast ook wel kunnen waarderen. Hoewel? Misschien ben ik wel de enige in de groep die muziek belangrijk vind. Want …

Sinds ruim een week slik ik dagelijks Reductil (10 mgr) , als steuntje in de rug bij het afvallen. En ik moet zeggen: ik ben er dolblij mee! Reductil beinvloedt het verzadigingsgevoel en het energieverbruik. Ik voel me fit en heb nauwelijks honger. Soms merk ik aan een lichte druk op mijn hoofd, dat het tijd wordt om iets te eten. Normaal gesproken ben ik deze momenten natuurlijk voor, omdat ik gewoon regelmatig iets neem. Maar soms, op een hectische dag of als ik elders ben, dan wil het nog weleens gebeuren dat ik 'vergeet' op tijd te eten. En dat is uitzonderlijk! Want ik mag dan regelmatig iets vergeten (mijn geheugen is niet mijn sterkste kant) maar eten vergat ik nooit! Ik …

Maandag heb ik uitgeroepen tot mijn officiële weegdag. Niet dat ik me niet vaker weeg, écht wel hoor! Ondanks alle adviezen om het maar een keer in de week te doen, kan ik het niet laten om iedere ochtend - recht vanuit de douche - in mijn blootje op die weegschaal te springen. Natuurlijk weet ik dat je gewicht schommelt... Dat de ene dag de andere niet is...Dat je soms extra vocht vasthoudt, of dat je lichaam er wat langer over doet om iets los te laten... Maar toch. Ik kan het niet laten. En zolang het mijn dag niet bepaalt en mijn humeur er niet onder lijdt, blijf ik dat lekker doen! Ik heb met de diëtiste afgesproken dat ik steeds uit zal gaan van het gewicht dat mijn weegschaal aange…

Twee dagen ná mijn tweede aquarobicles ben ik pas in staat er iets over te schrijven. We zijn er gewoon ingeluisd, mijn vriendin en ik! Vorige week hebben we een hartstikke leuke proefles gehad: lekkere muziek, enthousiaste instructrice, kleine groep. Dáár tekenden we voor. Dat wilden wij best aangaan voor een half jaar. Het deed ons zelfvertrouwen goed dat we de les zonder ál te veel moeite vol konden houden. Maar... dat was een truc van de sportschool, vermoed ik. en set-up om twee naïeve sportvrouwtjes-in-de-dop te strikken. Déze keer namelijk hadden we een andere instructrice. Een hele fanatieke. Die ons aan het werk zette op minder mooie muziek, maar dat gaf op zich nog niet zoveel …

Meteen na mijn bezoek aan de diëtiste ben ik voor 2 dagen naar zee vertrokken. Hotelletje, restaurantjes, strandtentjes en goed gezelschap. Nou, als dát geen vuurdoop is weet ik het niet meer. Ik moet eerlijk bekennen dat ik er wel wat tegenop zag om mijn dieet te combineren met 'het goede leven' aan zee. Toch ging dat eigenlijk best goed. Bij het zeer uitgebreide ontbijtbuffet, liep ik met mijn neus in de lucht voorbij de roombotercroissants, de luxe broodjes, de heerlijkste kazen en koos - met pijn in mijn hart - voor bruin brood, wat roerei en een schaaltje yoghurt toe. Van de diëtiste moest ik wat meer zuivel eten, vandaar. 's Middags in een hippe strandtent een lekker …

Wat een leuk mens, die diëtiste! We hebben moeiteloos drie kwartier volgekletst. Natuurlijk hebben we serieus stilgestaan bij mijn oude en nieuwe voedingspatroon, maar daarnaast hebben we ook ervaringen uitgewisseld over werken met mensen die af willen vallen of een eetstoornis hebben. Emotie-eten komt veel voor bij vrouwen. En in feite is het natuurlijk een vlucht. Net zoals roken, alcohol en ander verslavingen dat zijn. Maar wéten hoe het zit is niet altijd voldoende. We zaten helemaal op één lijn wat betreft de aanpak van mijn overtollige kilo’s. Verantwoorde voeding, maar daarnaast ook af en toe een etentje of een glas wijn. Mezelf alles ontzeggen is geen optie. Niet vol te houden en…