Vrouw.nl - mijn vriend heeft sexueel contact op het internet met mannen - Jij

quote:

Amelie schreef op 10 maart 2009 @ 14:20:
Ik zou je als tip geven om je eigen stukje nog eens over te lezen, maar dan alsof je een stuk leest van een onbekende vrouw. Ik denk namelijk dat je zelf al weet wat nu...

Ik weet inderdaad al wat er verder gaat gebeuren,ik wil hem nog eens kans geven,waar ik eerder benieuwd naar ben is zijn er meer vrouwen die hetzelfde hebben meegemaakt.En vinden de vrouwen hier ook dat dit vreemdgaan is.Stel ik me aan dat ik chatten en mailen vreemgaan noem,snap je.

trouwens bedankt voor je snelle reactie.

quote:

Amelie schreef op 10 maart 2009 @ 14:35:
Er zijn diverse topics hier over chattende mannen en pornokijkende mannen. Dus nee je bent niet alleen. Absoluut niet. Helaas niet.

jer man een kans willen geven is een dappere keuze, alleen hoe je het vertrouwen terug krijgt? Heel moeilijk. Zeker omdat het om internet gaat. Een nieuw e-mail adres en account is zo aangemaakt en aangezien je man niet eerlijk is, lijkt het mij ook waarschijnlijk dat het weer gebeurd.

Je man mist iets wat jij hem niet kan geven als vrouw. Of hij zich nu als bi ziet of als hetero; het was geen uirproberen wat hij deed. Dan was hij namelijk na 2x wel klaar. Als jij er niet achter was gekomen, was hij niet gestopt. Dus als hij weer begint en jij komt er niet achter, zal hij dat ook doen.

Elke keer wantrouwen voelen als hij zijn laptop opent, als hij achter de PC zit op werk... je afvragen of het echt wel gestopt is en of het wel bij internetcontact bleef.. ik zou het niet aankunnen.

Ik wens je veel succes!

Wederom bedankt voor je reactie.
Het zal inderdaad niet makkelijk worden,is het al niet en het is pas 2 dagen geleden dat ik het ondekt heb.Hoe het verder gaat hangt in de 1e plaats af van wat hij doet om hier vanaf te komen en mij te overtuigen van zijn goede wil het vertouwen te willen herstellen.Verder hangt het van mij af wat ik met deze relatie wil,en hoelang ik hem de tijd geef om mij te overtuigen dat hij het niet meer doet.En inderdaad of dat voldoende is om hem weer te kunnen vertrouwen.

Jane.

Haai Jane, Ik kon niet uit je verhaal ontdekken hoelang jullie al samen zijn? Zou je het ook erg vinden als hij het met vrouwen zou doen? Het is waarschijnlijk opwindend voor hem en stimulerend . Je moet hem die dingen niet verbieden dan ontstaat er een situatie die heel veel spanning geeft. Huur samen een Gaymovie en praat erover.. Je kan iemand tenslotte niet bezitten

Ik vind dat het er wel degelijk toe doet, of je al heel lang samen bent of niet. Je kan samen al heel veel opgebouwd hebben, kinderen een bedrijf kortom een leven. Is het je dat waard om het weg te doen voor zo'n misstap?
En ik vind dat msn en wat is wel niet meer tegenwoordig, geen vreemdgaan. Oké, het is niet in de haak, maar vreemdgaan vind toch echt plaats tussen de lakens en niet via de computer en telefoon.

Er is veel kapot, respect en vertrouwen en dat zijn wel de pijlers waar een relatie op rust.

Ik wens je veel wijsheid en sterkte in je beslissing.
Pam.

Boh, ik heb ongeveer hetzelfe meegemaakt!

Ik ben Ellen en ik ben 21 jaar, mijn vriend is 33 jaar, we hebben nu 1,5 jaar en wonen net samen.


Toen wij net 5 maanden hadden, kwam ik perongeluk op zijn laptop op internet van die profielen tegen. Hij had zijn account niet gewist en ik kon gewoon inloggen op zijn naam. Bleek dat hij chatten met andere vrouwen en het zelf had over afspreken met hun. Ze bespraken de meest kinki sex onderwerpen. (terwijl ik ook heel erg kinki ben en wij ook geen problemen in bed hebben). Ik heb hem toen meteen gebeld(op het werk) en ben uigeflipt. Hij was zwaar geschokt dat ik erachter gekomen was. Ik zag dit echt als vreemd gaan. Het was geen porno (kijken we samen vaker), het was echt contact met echte mensen over echte sex. mijn hart was gebroken en ik wilde hem verlaten. Maar hij had spijt, veel spijt. En hij beloofde mij het nooit meer te doen.

2 maanden later, ik vertrouwde heb weer. (ik was nooit jaloers of achterdochtig). Hij was het weekend gaan optreden met zijn band in Malta. Zaterdagmiddasg kwam hij terug, maar ik moest nog werken tot 's avonds. Savonds thuis gekomen, hebben we lekker gevreën. Zondag was ik weer aant internetten op zijn laptop, toen ik weer (geheel perongeluk) zo'n vunzige tekst in beeld zag. ik zocht er niks achter, was een beetje aan lachen en zei: moet je kijken wat hier staat. Hij begon meteen te huilen en topen begreep ik het, mijn wereld stortte opnieuw in. Deze keer ben ik niet boos geworden, maar heb met hem afgesproken dat als hij het weer doet, dat hij het me eerlijk kan vertellen. ik ben zelf in therapie gegaan omdat ik steeds achterdochtig ben en ik bijna elke dag zijn laptop doorzoek, hij heeft niet allemaal dingetjes aangepast zodat ik niet zijn internet verleden kan bekijken. Ik had wel zijn emailadres met wacvhtwoord gekraakt, maar ik vond geen rare dingen.

Een paar weken geleden vroeg ik hem of hij het nog wel eens gedaan had. Hij zei nee.
Heb je er wel nog aan gedacht? dat wel.

Een week later vroeg ik hem op welke manier hij er nog aan dacht.
hij zei dat hij wel nog eens was gaan kijken op die sites maar niet had ingelogd.

Waarom kan hij niet eerlijk gtegen mij zijn?

Hij zegt dat hij het gewoon geil vind om op die manier de aandacht te krijgen.
Hij vind het geen vreemd gaan, maar ik wel.

Mijn psycholoog vindt dat ik er niet meer naar moet vragen en niet zo achterdochtig moet zijn.

maar ik ben nog steeds bang, ik ben nu zelfs bang als hij met de band op tournee gaat.
Zou hij het met groupies doen? nee toch?

Zijn vorige relatie is geëindigd omdat zijn vriendin vreemd ging, dat zou hij mij toch niet aandoen?

Ik weet niet welke psych jullie hebben, maar ik zou mijn geld terug vragen! Kom op zeg; je man/vriend/partner flinkt je zoiets en dan drijf jij hem weg met je gedrag? Daar zeg ik nu 'amehoela' tegen!

Er zijn trouwens al een paar druk bezochte topics over mannen die op internet met vrouwen vreemdgaan en/of pornokijken zoals hier: *klik*

Dat je vriend en je relatie belangrijk zijn snap ik helemaal, maar jij bent zelf echt belangrijker. Kan je iemand niet vertrouwen -om welke reden dan ook- wegwezen! Kan jij niemand vertrouwen dan is therapie een oplossing, als je alleen jouw vriend niet kan vertrouwen is een andere man zoeken de oplossing. Ik vind het zo jammer als ik merk dat vrouwen niet van zichzelf houden zoals ze zouden moeten doen en zichzelf zo pijnigen....

Heel veel sterkte!

Kurt, wil je echt je leven lang samen zijn en kinderen krijgen met iemand die je constant moet controleren? Dat je duidelijk bent naar hem en naar je jezelf is heel erg goed, dat schept duidelijkheid en vooral naar jezelf.

Maar een relatie hebben met een volwassene die je steeds moet checken? Het is echt niet normaal om je partner zo te controleren. Hij is wel;licht verslaafd, maar jij ook. Steeds weer die kick dat hij 'zich gedraagd'. Maar ook de twijfels want dat je niks vind, zegt niet dat hij niks doet natuurlijk...

Hallo allemaal, ik breek ook in in deze topic... Ook ik was op zoek naar soortgelijke onderwerpen, en kwam op deze site terecht. Ik moet ergens mijn verhaal kwijt, en vraag me af wat anderen hier over denken...:

Ik ben een jonge meid en woon ondertussen alweer ruim 2,5 jaar samen met mijn vriend. Toen wij net een relatie kregen, vertelden wij beiden dat wij elkaars eerste sekspartners waren, en beiden nooit echt andere vriendjes/vriendinnen hadden gehad. Hij echter wel eens gezoend met meiden.
Wel kwam er op een keer het verhaal dat hij een account had (gehad??) op een gay porn site, waar hij zelf voor de webcam zat en dingen deed wat bezoekers hem vroegen te doen. Hij genoot van die aandacht maar voelde zich er toch ook wel een beetje verkeerd bij...

Ergens - wat meer in het begin - van die samenwoon-tijd, heeft hij eens bekend dat hij toch wel voor mij eens seksueel contact had gehad... met een jongen. Verscheidene hand-werken gedaan, maar hij zei dat hij het toch niet zo heel geweldig had gevonden (geloof ik)

Goed, die beiden keren van bekentenissen vond ik behoorlijk moeilijk, maar ik moest me er "overheen zetten" vond ik. Op de een of andere manier was me dat voor een deeltje gelukt; het was tenslotte voor onze relatie, en hij wou die dingen allemaal niet meer doen.


Ondertussen geraken we nu dan dus bij het heden:

(ik moet er even tussendoor bij vermelden; ons seksleven is enerzijds heerlijk en goed - naar mijn idee, hij zegt het daar mee eens te zijn - maar is wel met periodes; dan weer flink wat seks, dan even een tijdje geen seks, om vervolgens weer los te barsten etc.)

Ik ben nu zwanger. Begin dit jaar erachter gekomen. Was voor ons beiden heel onverwachts, maar zijn er allebei heel erg blij mee! Ons liefdeskindje is op zijn/haar weg!!

Een paar weken terug kwam hij er mee dat hij nogal wel eens verlangens heeft naar seksueel gedoe met mannen. Vooral als wij een tijdje geen seks hebben gehad, beginnen die gevoelens voor mannen heel erg bij hem op te spelen. Hij zei toen dat het meer om fantasie en verlangens in zijn hoofd ging. Het was niet homoseksueel zijn, eerder richting bi. Maar dat hij wel voor mij wou gaan.
Ik was toch wel behoorlijk geschokt hierdoor, klinkt misschien heel zwak maar ik voelde me serieus behoorlijk onzeker hierdoor worden. Hoe kan ik opdoen tegen MANNEN (en-en-en EN vrouwen? Niet alleen vrouwen maar OOK MANNEN?? Help???!! Vind hij MIJ wel goed genoeg dan? denkt hij tijdens de seks met mij aan mannen> Of komt hij op zulke momenten ook genot tekort? We hebben een voorbinddildo besteld, 1 maal gebruikt tot nu toe (na dat gesprek dus ) en ik probeer me over het gevoel te zetten dat ik me daar niet in zijn geheel mee op mn gemak voel; met zo'n rubberen paarse pielemoos aan me vast, en dat moet ik in hem duwen? Oh my... Maar goed, voor zo af en toe.....

Een paar dagen terug kwam het opnieuw. Ik weet niet meer hoe, maar hij biechtte zelf zo ineens weer op dat hij in zijn hoofd veel bezig is met gay seks, en daar ook naar verlangt. Dat hij ook zeer kort geleden (=>enkele dagen geleden van nu) plaatjes was gaan kijken op gay porn sites, nergens ingelogd maar "gewoon de gratis plaatjes" bekeken. Plus dat hij zich aftrok al denkend aan mannen&vrouwen door elkaar, niet aan mij.
Hij voelde zich tijdens het rukken en plaatjes kijken enerzijds opgewonden etc., maar ook heel schuldig. Hij was ook bang dat hij op een gegeven moment een misstap zou gaan maken, omdat hij zo verlangt....
Hij heeft op de pc de geschiedenissen verwijderd. Heeft ook geen direct contact met mannen en meld zich ook niet aan op sites, maar heeft steeds veel verlangens naar seks met mannen. Hij wil dit eigenlijk niet, en zei ook voor mij ertegen te willen vechten; om die dingen niet meer te bekijken en te doen.

Enerzijds is dit natuurlijk heel goed; hij praat erover met me, uit zichzelf zelfs!! (oke, vanwege heel erg schuldgevoel...) maar aan de andere kant voel ik me steeds verder kapot gaan. Er komen in de loop van onze relatie nu zo dus steeds weer bekentenissen, die in mijn ogen steeds verder lijken te gaan, en ook nu weer helemaal bij hem opspelen! Schuldig voelend of niet, hij doet het wel...!

Ik lig continu in tranen, en zie het allemaal steeds somberder in nu... Ik ben zoooooo vreselijk bang! Echt! Zo bang! Helemaal nu; nu we een kindje krijgen, en dan komt hij met zulke berichten aan...! Het doet me werkelijk vreselijk pijn, en tegelijk zou ik mezelf wel wat aan willen doen omdat ik me zo gebroken voel hierdoor. Hij zegt tenslotte toch geen contacten met mannen te hebben, alleen maar et kijken en te verlangen? (oef, vooral dat laatste woord doet pijn en maakt bang...)

Ik ben heel erg bang dat het voor hem steeds meer omhoog zal gaan komen, en dat hij het probeert te onderdrukken. Ehm, hoe zeg ik dat beter...;
- dat hij eigenlijk steeds sterker zal gaan verlangen naar mannen, maar dat hij zich schaamt voor gay gevoelens vanwege de rest van de wereld; hoe die dan over hem zal denken. Dus het daarom wil onderdrukken
- bang dat dat op een gegeven moment te moeilijk voor hem zal worden, en hij een misstap maakt. (Kan ik hem dat wel vergeven??)
- onderdrukken; is dat wel slim voor hem, vraag ik me dan af? Maakt dat het verlangen naar mannen niet alleen maar sterker? En heftiger? Dat het door het onderdrukken alleen maar tot een heftigere misstap zal gaan maken?

Ik ben vreselijk bang dat vroeg of laat hij zal bekennen dat hij zo niet verder kan, en voor mannen wil gaan. (Oh mijn lieve help, alleen dit neerzetten geeft al weer opnieuw zulke steken van pijn... ) dat hij mij&kind achter laat om met mannen te zijn.
Of, bij mij blijvend, maar dat hij met andere mannen afspreekt...
Ik kan me voorstellen dat - aangezien de enige eerdere sekservaringen van hem, voor mij, met mannen waren (voor de webcams+in het echt) - dat hij dat meer en meer zal gaan missen, en het opnieuw wil/zal gaan doen.

MAAR!!!
VOOR MIJ:
Ik vind het nog altijd moeilijk om te denken aan dat hij dingen deed voor de webcam, en dat hij seks (met de handen) had met een andere jongen. Al was dat TOEN, het voelt nog altijd als een moeilijk onderwerp. Maar dat hij er NU nog naar verlangt, doet me zo'n pijn. En dat hij weer naar gay porn is gaan kijken, voelt voor mij toch iets als geestelijk vreemdgaan. Ik begrijp van vele van jullie reacties dat mannen daar gewoon anders tegenaan kijken etc etc etc, en deels kan ik jullie gelijk geven. Maar zoals ik het ook zie, is; hij is nu met mij. Als hij seks wil, kom dan bij mij? Maar naar naakte en dingen doende mannen kijken en er naar VERLANGEN?? Och help...

Het maakt me allemaal zo bang, het voelt ook vies, vreemd genoeg...

Ik schaam me voor mijn negatieve gedachtes, probeer er ook wel voor hem te zijn, en zo goed mogelijk te reageren op hem. Hij zegt ontzettend bij te zijn met een vriendin als mij, dat ik nog zo rustig blijf, en dat ik het zo goed oppak. Hij vind me een geweldige meid, en houd ontzettend veel van me. Wil samen met me vechten tegen die verlangens, en is blij dat ik mee wil vechten. Hij leek echt blij verrast zoals ik hem aanbood te helpen, en met tips en ideen kwam enzo...
Maar het begint voor mij ook steeds moeilijker te worden. Ik pieker me suf, kan er slecht door slapen, huil heel de dag, krijg niet tot nauwelijks werk voor elkaar, eetlust verdwijnd, etcetera.. Zie continu mn vriend met andere mannen in hete passie voor mn ogen, hij met een man die zo in elkaar opgaan alsof het de mooiste liefde ooit is. Of juist keiharde porno. Gosh, dat ik zulke dingen voor mn geest kan halen zeg...
Ben continu bang "zal hij NU aan mannen/seks denken?" (bijv. als hij heel triest kijkt, of ver weg lijkt te zijn in gedachten) of tijdens seks; wil hij nu een man hebben? Als ik aan zijn kont zit en hij reageerd daar heel sterk op; wil hij nu een piemel in zn kont? Argh! Bied ik hem wel genoeg? Is hij maar gewoon lief tegen me omdat hij heel veel om me geeft, en me niet pijn wil doen? Dus soort van de schijn ophoud omdat hij zich te schuldig voelt?

Daarnaast is het ook zo; hij groeide op in een christelijk gezin. Homoseksualiteit is verboden, invloed van de duivel etcetera. In het begin van onze relatie zei ik wel eens dat ik de homohaat op de wereld niet begrijp, en niet kan begrijpen dat een liefdevolle God het verbied dat 2 mannen elkaar lief hebben. Hij was het juist er mee eens, en vond het ook niet kunnen, ondanks dat hij er ook mee bezig was.
Nu vraag ik me af; voelt hij zich niet juist ook schuldig omdat het volgens de bijbel verboden is? Vies is? Dat het met de duivelse verleidingen verbonden staat? Dat hij het daarom onderdrukt, maar (misschien nog onbewust voor hemzelf) niets liever wil dan er op los gaan met mannen? (anders gezegd *niet respectloos bedoelc*; zodra God zou zeggen "lieve jongen, je MAG!" dat hij dan zoooo opgelucht zou zijn en zich eindelijk zichzelf zou voelen? Gay zou zijn? En wel van me houd, maar dat als hele close vrienden zou worden, en seks etc etc met mannen?

Ik ben zooooooooo bang mensen, werkelijk... Voor mijzelf, voor mn vriend (vind het ook vreselijk dat hij zo in de knoop lijkt te zitten) voor ons komende kind... (stel er gebeuren dingen...)

Ik weet niet wat ik moet...

Nog iets; ik kan me namelijk dan nog voorstellen dat mannen naar vrouwenporno kijken, om het geile aspect en dergelijke, vrijblijvend, bladibla...

Maar naar mannen, dara word ik zo bang van! Omdat het mannen zijn! En hij er zo naar verlangt!
En voor onze relatie al zo vergaand met mannen bezig was...

En dus was ik vandaag eens gaan surfen, naar gay porn sites. Om te kijken waar hij dan naar kijkt en hem opwind. En die foto's deden me zo;n pijn...

En dan zie je ook "bad daddy's" o mijn god, wat als ik of mijn kind straks plaatjes van onze papa/man op internet kan vinden? Of hij naar gay-ontmoetingsplaatsen rijd (zijn er toevallig bij ons in de buurt.....)


Ik voel me zo kapot gaan en alleen staan...
(nee ik weet dat ik niet de enige ben hiermee, maar toch alleen voelen, anders alleen zegmaar.... klinkt dat logisch?)

Het is duidelijk dat je hele wereld op zijn grondvesten staat te schudden. Spreekt hij zich erover uit hoe hij de toekomst zou zien, als hij het alleen voor het zeggen had? Zijn ideaalbeeld? Ik begrijp dat het je bang en onzeker maakt, zeker nu jullie eerste kindje op komst is. Wel goed van je dat je in gesprek gaat met hem (en hij met jou).

Ik wens je veel wijsheid toe.

Dat heb ik hem inderdaad wel gevraagd. Hoe hij zijn toekomst nu voor zich ziet, en zou willen zien. En daar zij hij op dat hij bij mij wou blijven, zeer zeker, en met ons kindje, en een huis kopen en gelukkig zijn.

Maar waar ik dan angstig over denk; wat als hij dat zegt als eens schuilmuur? Hij aan zichzelf ook nog niet wil of kan toegeven als het anders zou zijn??

En helemaal: hij gad pas dus ZELF toe bang te zijn om een misstap te maken, maar dat hij dat niet wou.
Daaruit maak ik op dat hij zichzelf dus ook niet geheel vertrouwd, toch? Kan ik dat dan wel?

Wellicht wil hij het allebei en kan hij het ook zien als iets dat los staat vanelkaar. Zijn liefde voor jou en daarnaast zijn behoefte aan seks met mannen. Ik denk dat onderdrukken niet werkt op de lange duur. De vraag is dus wat jij wilt...

Je stelt je nu afhankelijk op, laat het van hém afhangen. (iets wat ik in deze chaos/ situatie nu ook wel begrijp) Maar jij kan ook zeggen: tot hier en niet verder. Besef wel dat als je A zegt, je ook B moet zeggen...