Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Astrid en Christine van Dijk
10 jaar VROUW

Christine: Voor het eerst
zag ik mijn moeder huilen

Eva van Riet

N

Niet alleen VROUW, ook Astrid van Dijk (54) viert een bijzonder jubileum. Begin 2007 werd bij haar darmkanker geconstateerd, inmiddels is ze alweer bijna tien jaar kankervrij. Maar vergeten zullen zij en haar familie dat heftige jaar nooit. Jongste dochter Christine (22) is zelfs nog dagelijks bang dat de ziekte bij haar moeder terugkeert.

Christine was 12 toen haar moeder de diagnose darmkanker kreeg. "Ze had vaak last van buikpijn. Maar ik dacht 'Dat gaat wel weer over'. Totdat we een keer met de familie Chinees gingen eten en mijn moeder ook daar buikpijn van kreeg. Zelfs erger en dagenlang."

Extra zwaar

Bij de huisarts bleek het niet veel later ernstig mis en al snel volgde de diagnose. "Toch herinner ik mij mijn jeugd niet als een jeugd met een moeder met kanker. Ze wilde mij, mijn broer Jan en zus Elise op afstand houden. Door er niet te veel over te praten hoopte ze waarschijnlijk dat ons alledaagse leven zo gewoon mogelijk doorging. Mijn moeder was ernstig ziek, maar ze zag er niet ziek uit." 

"Toch had ik achteraf meer bij het ziekteproces betrokken willen worden. Ik had er namelijk graag meer voor mijn moeder willen zijn. Ook voor haar was het waarschijnlijk fijner geweest om ons er wèl bij te betrekken. Het lijkt me namelijk extra zwaar om tijdens een ziekbed er ook nog eens continu voor proberen te zorgen dat je kinderen niets van deze nare tijd meekrijgen."

Astrid en haar dochter Christine

Huilen

"Zelf heb ik deze tijd grotendeels beleefd alsof mijn moeder een griepje had, al kun je het daar natuurlijk totaal niet mee vergelijken. Nu ik ouder ben merk ik dat ik het zelfs jammer vind dat ik weinig van het hele proces heb meegekregen. Ik weet niet of het uiteindelijk beter was geweest voor mijn jeugd, maar ik denk wel dat ik het heb gemist."

"Vlak na de operatie, toen mijn moeder hoorde dat zij een chemokuur moest ondergaan, heb ik haar voor het eerst zien huilen. Toen besefte ik pas echt dat er toch wel iets aan de hand was. Mijn zus, destijds 16, hoorde ik aan mijn moeder vragen 'Ga je nu dood?'. Dat idee was bij mij nooit opgekomen."

In de familie

"Na een zwaar jaar is mijn moeder uiteindelijk schoon verklaard. We hebben toen met z'n vijven thuis gebak gegeten om het te vieren. Het was een grote opluchting! Maar toch houd je de angst dat de ziekte terugkomt. Kanker zit bij ons in de familie."

"De kans is dan ook groot dat mijn broer, mijn zus en ik het ook krijgen. Het advies van de artsen is om ons regelmatig te laten testen zodra we de leeftijd van 30 hebben bereikt. Ik ben niet bang, maar ik heb toch stiekem de angst dat ik het ook krijg."

"Mijn moeder krijgt om de vijf jaar een controle en deze is gelukkig nog alle twee keer positief geweest. Want ik moet er niet aan denken dat mijn moeder weer ernstig ziek wordt, dat zou ik echt verschrikkelijk vinden!"

Jij op VROUW.nl

Heb jij ook een bijzonder jubileum te vieren? En wil je daarover vertellen?

Dan kan dat hier!