Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

machtige vrouweljike politici
Afdalen in het mannenbrein

'Dan moeten de vrouwen
de wereld maar redden'

blogger

Jan Willem Vaartjes

D

De geschiedenis leert dat het hoofdzakelijk mannen zijn die de mensheid keer op keer de nek om willen draaien met hun primaire zucht naar oorlog en vernietiging. Zo heeft onze Lieve Heer het vast niet bedoeld toen hij Adam schiep. Ik heb mijn hersenen laten kraken over de vraag welke vrouwen in de wereldgeschiedenis verantwoordelijk gesteld kunnen worden voor dood en verderf.

Even plopte de naam Cleopatra op, koningin van het oude Egypte. Een wolvin in schaapskleren, die met haar oogverblindende schoonheid mannen voor zich won en uit was op een machtig rijk. Heerseres - dat klinkt toch wat milder dan heerser - Cleopatra blijkt volgens de meeste geschiedkundigen toch vooral een prima staatsvrouw te zijn geweest en verantwoordelijk voor veel voorspoed in die tijd.

Vermoorden

In de achttiende eeuw kwam 'Catharina de Grote' aan de macht als tsarina van Rusland. Ze stootte haar man van de troon en het verhaal gaat dat zij hem daarna liet vermoorden. Niet netjes natuurlijk, maar een futiliteit in vergelijking met wat haar latere mannelijke evenknieën allemaal uitspookten.

Catharina luidde het begin in van de Russische Gouden Eeuw. In de twintigste eeuw verscheen Margaret Thatcher op het toneel in Engeland, later bekend geworden als de 'Iron Lady'. Margaret stuurde haar zeemacht naar de toen nog voor iedereen onbekende en onbeduidende Falklandeilanden.

Overzeese gebiedsdeel

De Argentijnse regering had namelijk bedacht, dat het hoogtijd werd om dit Britse overzeese gebiedsdeel op te eisen. Margaret balde haar vuisten en binnen no time vluchtte de vijand met de staart tussen de benen terug naar de pampas.

De beter dan ik gedocumenteerde lezer zal zich vast nog wel een vrouw voor de geest kunnen halen, die een plekje verdient tussen deze drie dames. Ze vallen echter in het niet bij een bonte stoet mannen, die niet vies waren van een genocide meer of minder.

De brandstapel

Neem bijvoorbeeld Attila de Hun, de ijdele Romeinse en Chinese keizers, Alexander de Grote, Europese koningen, sultans en wat recenter Adolf Hitler, Stalin, Mao, Pol Pot en het gespuis in Noord-Korea. En dan heb ik het nog niet eens gehad over onze gelovige broeders die - aangestuurd vanuit het Vaticaan - met hun inquisitiedrift ongelovigen en andersdenkende zo linea recta de brandstapel opgooiden.

In deze huidige tijd is het niet veel beter gesteld met de mannen aan het roer. Sterker nog, de wereld staat misschien wel meer dan ooit in brand door toedoen van figuren - die overmand door krankzinnigheid en machtslust - uit zijn op een nieuwe wereldorde.

Ongewild toeschouwer

Met de komst van social media ben je vaak ongewild toeschouwer van de meest gruwelijke beelden. De wreedheid bereikt haast dagelijks een nieuw 'hoogtepunt'. 'Waar moet dat heen met de wereld?', vraag ik mijzelf meer dan ooit af.

Niet in de laatste plaats omdat ik zelf vader ben van twee pubers. Ik kijk momenteel met argusogen naar de ontwikkelingen in de Verenigde Staten, waar een ongelikte, grofgebekte, schofferende beer het voor elkaar krijgt om een grote groep kiezers aan te spreken.   

Testosteron en agressiviteit

Ik las pas een artikel over testosteron en agressiviteit. Een interessant stuk dat voor een deel verklaarde waarom mannen toch zoveel meer agressie vertonen dan vrouwen. De natuur helpt wat dat betreft niet bepaald mee aan wat meer vredelievendheid.

Er gloort gelukkig wel een beetje licht aan het eind van de tunnel, door de aanwezigheid van vrouwen als Angela Merkel, Theresa May en wellicht straks Hillary Clinton op het wereldtoneel. In Rome, nota bene ooit de bakermat van de westerse beschaving, is bovendien vorig jaar Virginia Raggi benoemd tot burgermeester.

Nobelprijs voor Vrede

In mijn ogen een moderne, aangename versie van Cleopatra in tegenstelling tot Angela, Theresa en Hillary met hun korte 'pittige' kapsels en kleine gestaltes. 'Vrouwen moeten niet teveel op kerels gaan lijken', zei een vriend laatst tegen mij. 'Als ze de wereld maar redden', antwoordde ik.

En dat meen ik ook. Vrouwen moeten de wereld dan maar redden. Ik zie zo snel ook geen andere oplossing. Of het moet een chemicus zijn, die een hormoon ontwikkelt dat preventief bij de geboorte van een jongetje wordt ingebracht in zijn testikels. Testoster-OFF in plaats van Testoster-ON. Ik nomineer deze meneer of mevrouw bij voorbaat al voor de Nobelprijs voor Vrede!

En, wat vind jij? Laat je horen!