Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Kibbelen is een teken van liefde
Afdalen in het mannenbrein

Kibbelen is een
teken van liefde

blogger

Jan Willem Vaartjes

J

Jan Willem Vaartjes leerde in huiselijke kring een goede kibbelpartij te waarderen. Verwar kibbelen niet met ruzie: het is juist een teken van verbondenheid en liefde voor elkaar.

Mijn opa en oma konden op een ongeëvenaarde manier kibbelen met elkaar. Dan zaten mijn opa en oma bijvoorbeeld samen op de bank en zei mijn oma: "Ad, Inspector Morse begint straks om 20:45 uur." "Nee Bollie", zo werd mijn oma liefkozend genoemd, "Inspector Morse begint om 20:40 uur." "Lieve schat, Inspector Morse begint om 20:45 uur. Kijk maar in de Troskompas."

En zo ging het gepingpong nog wel even door. Steevast wierp mijn opa een blik naar mij, waarmee hij overduidelijk liet blijken dat zijn lief maar wat raaskalde. Buiten het gezichtsveld van mijn opa deed mijn oma hetzelfde door haar wangen op te blazen, waardoor ik er weer aan werd herinnerd waar haar bijnaam vandaan kwam. Ik kon er altijd kostelijk om lachen.

 

Pretoogjes

Kibbelen wordt vaak verward met ruziemaken en dat is een groot misverstand. Het heeft wat levensjaren geduurd voordat ik dat zelf doorhad. Kibbelen is een speelse, respectvolle manier om elkaar een beetje te jennen, terwijl ruzie maken vaak veroorzaakt wordt door onbegrip en afgunst.

Voor de buitenwereld zijn deze twee uitingen van gevoelens moeilijk uit elkaar te houden. Goed op elkaar ingespeelde kibbelaars gaan immers als volleerde acteurs op in hun plagerij. Let maar eens goed op hun pretoogjes. Ouders van een goede vriend van mij hebben het kibbelen zelfs tot hoge kunst verheven. Ik weet dat er ongelooflijk veel liefde achter schuilgaat, maar iemand die hen voor het eerst hoort 'bekvechten' zou zich oprecht kunnen afvragen waarom zij in Godsnaam nog bij elkaar zijn.

Bloed onder de nagels

Ik kon ook aanvankelijk ook goed kibbelen met mijn ex-genote. Meestal begon dat met wat opzichtig gezuig van mijn kant. Mijn oma was kampioen zuigen, mijn vader heeft dat van haar overgenomen en zoals dat zo vaak gaat met familietrekjes heb ik het weer van hem geleerd.

Trouwens, om enig misverstand te voorkomen; met zuigen bedoel ik; bij iemand het bloed onder de nagels vandaan halen. Mijn ex-genote hapte dan vervolgens en zo ontstond een partijtje kibbelen. Midden in het oog van de kibbelorkaan konden we een glimlach vaak niet onderdrukken. Gave momenten waren dat, herinner ik mij nog goed.

Kibbelen is liefde

Ik ben een groot voorstander van kibbelen in relaties. Het tekent de verbondenheid en liefde voor elkaar. Kibbelen is een goede remedie tegen ruzie maken, waarmee ik overigens niet wil zeggen dat een goede ruzie op zijn tijd niet heilzaam kan zijn. En dan mogen de buren best even meegenieten. Probleem met ruziemaken is dat er vaak (ernstige) verwijten over en weer geslingerd worden en uitlatingen worden gedaan die onbewust blijvende schade aanrichten aan een relatie. Voor je het weet, beland je in een vicieuze cirkel en dan is het geheid een keer einde oefening.

Mijn opa en oma leven helaas niet meer. Was dat wel het geval, dan had ik hun toestemming gevraagd voor het plaatsen van een webcam in hun woonkamer voor op YouTube. Krijgt iedereen toegang tot een dagelijkse portie onvervalst kibbelen. De Ad en Bollie vlog ... daar zou de wereld niet slechter van worden, denk ik zo.