Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

man en vrouw op de bank met glas wijn
Afdalen in het mannenbrein

'Ik dacht dat ze een geintje maakte
toen ze PVV zei'

blogger

Jan Willem Vaartjes

J

Jarenlang heb ik op mijn werk minicollege's verzorgd voor co-assistenten. Ik doceerde over 'geluksbevorderende interventies'. Dat klinkt misschien wat zweverig, maar meer geluk stimuleren in je leven is makkelijker dan je denkt. Verreweg de meeste co-assistenten ontpopten zich als dankbaar publiek, zeker omdat het zover afstaat van de klinische wereld waarin ze zich bevinden.

Vorige week las ik een artikel waarin twee joviaal ogende jonge mannen een krachtig pleidooi hielden over 'geluk'. Gelukkige mensen leiden een leuker en vitaler leven en zijn beter bestand tegen de onvermijdelijke dipjes die zich op de meest onverwachte momenten kunnen voordoen. In het artikel werd de lezer op een toegankelijke wijze duidelijk gemaakt waarom het zo belangrijk is om vanuit het hart te stemmen.

Andere keuzes

Stemmen vanuit je hart betekent dat je niet sec je portemonnee als leidraad neemt of de angst voor ongewenste invloeden van mensen van buitenaf. Als je voelt wat jou drijft en voor jou echt belangrijk is in het leven, kom je vaak tot verrassende, andere keuzes.

Dan tellen idealen opeens mee. Voor de één is het nalaten van een leefbare wereld voor zijn/haar kinderen bijvoorbeeld erg belangrijk. Voor een ander is het belangrijk dat iedereen als 'regisseur van zijn leven' kansen pakt die zich voordoen en voor weer een ander is solidariteit een ideaal.

Verschillende partijen

In diezelfde week las ik een artikel op VROUW.nl waarin een stel werd geïnterviewd, dat op heel verschillende partijen stemt. Zij stemt Groen Links, hij stemt VVD. De vraag was: twee partijen op één kussen, gaat dat wel goed?

De twee gaven toe nogal eens in de clinch te liggen over politieke thema's, maar dat het tot een breuk nog nooit was gekomen. Respect voor elkaars standpunten vormt de boventoon met in de slipstream natuurlijk een gezonde dosis liefde.

Een waarachtig mooie vrouw

Zelf zou ik er in beginsel ook geen problemen mee hebben als mijn partner iets anders zou stemmen dan ik, mits de kloof niet onoverbrugbaar wordt. Een tijdje terug had ik namelijk een date met een waarachtig mooie vrouw. Ik was onder de indruk van haar verschijning en onder het genot van wijn - veel wijn - ontstond een levendig gesprek over van alles en nog wat. Vooral over wat ons bezighoudt in het leven.

Ik weet niet meer precies wat de aanleiding was, maar halverwege de avond vroeg ze me op welke partij ik ging stemmen. Ik vertelde dat ik voor het eerst in lange tijd zwevende was en twijfelde tussen VVD, CDA en D'66.

PVV

Toen ik vroeg waarop zij ging stemmen antwoordde ze resoluut 'PVV'. Eerst dacht ik nog dat ze een grapje maakte. Ik heb daar zelf namelijk een handje van. Maar haar serieuze blik maakte duidelijk dat van een grapje geen sprake was.

Ik schoot uit mijn ontspannen positie als een stier die een rode lap voorgeschoteld krijgt. Met mijn armen over elkaar begon ik een vooringenomen discussie. 'Hoe kon zo'n leuke en verstandige ogende vrouw in godsnaam op de PVV stemmen?', vroeg ik. Wat zo hoopvol begon, eindigde in een heftig gesprek over de wijze waarop we in ons land met elkaar willen omgaan. We hebben elkaar daarna niet meer gezien.

Sociale trammelant en onrust

Begrijp me niet verkeerd; mijn kijk op de wereld is niet beter of slechter dan die van haar. Onze beleveniswerelden verschillen echter wel enorm en daarmee onze idealen. In de volkswijk waarin ik in Zutphen ben opgegroeid wordt ongetwijfeld veel meer op de PVV gestemd, dan de wijk waarin ik nu woon. Ik kom in het dagelijks leven simpelweg niet of nauwelijks in aanraking met Wilders-stemmers. Ook niet met SP-stemmers nu ik er zo over nadenk.

Mijn kinderen groeien op in een omgeving waarin iedereen het goed lijkt te hebben (zeker in materiële zin) in tegenstelling tot kinderen die opgroeien in wijken waar sprake is van veel sociale trammelant en onrust. 

Vertroebeld beeld

Een goed beeld van de werkelijkheid hebben mijn kinderen dus niet en, eerlijk is eerlijk... mijn beeld van de werkelijkheid is ook vertroebeld. Wel ben ik opgelucht dat de VVD als grootste partij uit de verkiezingen is gekomen hoewel ik voor het eerst sinds lange tijd niet meer op deze partij heb gestemd.

Natuurlijk maak ik mij ook zorgen over de excessen in de wereld die steeds dichterbij komen. Over terroristische dreigingen door IS-idioten en mensen die niet goed geïntegreerd lijken en een pad bewandelen dat linea recta naar de gevangenis leidt. Ik zal mijn keuzes echter niet snel door angst laten beïnvloeden. Zo ben ik niet opgevoed en zo voed ik mijn kinderen ook niet op. 

Zonder aarzeling

Je laten leiden door angst is een onvoorspelbaar kompas, omdat je dan al snel de hoop verliest en verzandt in weerstand en achterdocht. Nederland is een prachtig en vrij land om in te wonen. Ik zeg dat zonder aarzeling.

Een land waar menig wereldburger nog steeds met een jaloerse blik naar kijkt. Meneer Erdogan misschien nu even niet, maar diep in zijn hart weet hij heus wel dat veel van zijn 'landgenoten' hier beter af zijn en een vrij onbekommerd leven leiden... AMEN!