Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Afdalen in het mannenbrein

Rammelende eierstokken leiden
vaak naar de verkeerde man

blogger

Jan Willem Vaartjes

D

De kinderwens van mijn ex-genote was onmiskenbaar toen ze de dertig was gepasseerd. Ik kreeg het ondertussen Spaans benauwd bij de gedachte vader te worden.

Weg vrijheid, weg rust, weg leven, dacht ik. Dat ik uiteindelijk wel met haar kinderen zou krijgen, stond voor mij vast. We waren immers kneiterverliefd op elkaar en diep in mijn hart voelde ik dat de vaderrol mij op het lijf was geschreven.

Dat een behoorlijk aantal vrouwen één of meer kinderen heeft gekregen bij een man waar ze nooit echt verliefd op waren, weet ik inmiddels maar al te goed. Door al dat daten de afgelopen jaren heb ik een aardig beeld gekregen van de beweegredenen van vrouwen om aan kinderen te beginnen. 

nooit echte verliefdheidsgevoelens

Mijn overtuiging was altijd dat er sprake moet zijn van in ieder geval een beetje verliefdheid om überhaupt na te denken over 'het nemen' van kinderen. Dat blijkt dus niet zo te zijn. Ik weet echt niet meer hoeveel vrouwen eerlijk hebben opgebiecht nooit echte verliefdheidsgevoelens te hebben gehad voor de vader van hun kinderen. 

"Mijn eierstokken rammelden, Willem,  en ik wilde heel graag een kind," biechtte een date ergens begin vorig jaar op. "Ik wist vanaf het begin al dat hij niet mijn droomprins was," vervolgde ze. Toen ik vroeg waarom ze bij dezelfde man vrij rap achter elkaar dan nóg twee kinderen had genomen, haalde ze met een diepe zucht haar schouders op. "Van hem houden, was voldoende voor mij, maar zelfs dat lukte al snel niet meer," zei ze wat beteuterd.

Zonder nu naïef te willen overkomen: ik begrijp dat niet zo goed. Oké, een kinderwens zit vaak diep en droomprinsen komen doorgaans alleen in sprookjes voor. Met wat water bij de wijn doen, is natuurlijk niets mis. Anders kan je sowieso wachten tot sint-juttemis. Zo'n man klopt namelijk niet zomaar ineens bij je aan.

Rotsvast geloof in de liefde

Maar dat rammelende eierstokken de prins waarvan je als meisje droomde helemaal kan verjagen, ging er lange tijd niet in bij mij. Misschien ook wel omdat ik poog een romanticus te zijn en een rotsvast geloof houd in één of meerdere liefdes van je leven.

Verliefd worden, vervolgens kinderen krijgen en tot je dood happy blijven met elkaar, is vaak een sprookje. Ik spreek uit eigen ervaring. Eén ding weet ik echter wel: rammelende eierstokken aan het woord laten bij de keuze van je partner is het begin van een fiasco.

Ik oordeel verder niet. Iedereen leidt zijn eigen leven en het moederschap is een prachtige beleving. Het liefst met een heerlijke, begeerlijke vent erbij natuurlijk. 

Dat geldt andersom ook voor vaders, maar die zitten doorgaans wat anders in de wedstrijd. Die vinden een relatie zonder al teveel gezeik al snel goed en zijn wat gemakzuchtiger in de liefde, zal ik maar zeggen.

Keukenprins

De date waar ik net aan refereerde, is inmiddels weer onder de pannen. Ze belde mij met Pasen om het heuglijke nieuws te vertellen. Haar nieuwe aanwinst is een stukje jonger dan zij en zou het liefst nog een kindje willen. Daar begint ze echter niet meer aan. Ook hij is niet haar droomprins vertelde ze. "Maar wel mijn keukenprins, Willem!!!", schreeuwde ze het bijna uit door te telefoon.

En misschien is dat wel de mooiste eretitel die een man zich kan wensen...

 

Gerelateerde onderwerpen