Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Afdalen in het mannenbrein

Wat moeten al die single vrouwen
toch met getrouwde mannen?

blogger

Jan Willem Vaartjes

T

Toen ik ruim vier jaar geleden na zestien jaar weer te boek stond als single, heb ik mijzelf één ding plechtig beloofd: ik ga niet aanklooien met bezette vrouwen. Dat vond ik niet chic en bovendien werd mij verteld dat er genoeg vrijgezelle dames als hindes door de wei huppelden. "Keuze zat dus," volgens mijn vader.

Die belofte heb ik ruim een jaar gestand kunnen doen.

Pretoogjes van een oude bekende

Ergens in het voorjaar van 2014 was ik te gast op een gastronomisch evenement in Utrecht. Terwijl ik aan de bar stond om een biertje te bestellen, werd ik niet al te omzichtig op mijn kont geslagen.

Nieuwsgierig draaide ik mij om en keek plots recht in de reebruine pretoogjes van een oude bekende; een vrouw die ik al jaren niet meer had gezien.

We hadden samen gestudeerd en konden toen al moeilijk van elkaar afblijven. Met een onmiskenbare, plagerige blik in haar ogen vertelde ze hoe leuk ze het vond om mij weer te zien na al die tijd. Ze was op de hoogte van mijn vrijgezellenstatus dankzij de blogs die ik een jaar eerder had gepubliceerd onder de noemer 'Vader in scheiding'. 

Wulps lachje

Zelf was ze alweer een tijdje onder de pannen en inmiddels trotse moeder van een peuter. We keuvelden een tijdje over onze studententijd en het leven dat daarna volgde.

Haar partner liep al die tijd ook ergens rond en net toen ik haar wilde vragen waar hij uithing, kwam hij recht op mij aflopen. We schudden elkaar beleefd de hand en wisselden nog wat woorden voordat hij haar escorteerde naar een tafeltje verderop, waar een ander gezelschap klaarblijkelijk uitkeek naar haar komst.

Terwijl zij zich aan haar hand liet meevoeren, draaide ze haar hoofd nog even om om mij te trakteren op een vette knipoog en een wulps lachje.  

De volgende dag ontving ik via Messenger een berichtje van haar. Ze vroeg of ik het leuk vond om ergens in de stad verder bij te praten. Gewoon als goede vrienden van weleer. 

Na tijden weer zin in goede seks

In eerste instantie bedankte ik voor het aanbod, omdat ik natuurlijk aan mijn water aanvoelde waar dit op zou uitdraaien. Ze bleef echter aandringen en uiteindelijk ben ik toch overstag gegaan. Eén drankje is toch niet erg, dacht ik, en ach, dat zou best 's avonds bij mij thuis kunnen.

Die avond bij mij op de bank verliep aanvankelijk ontspannen. We hebben herinneringen opgehaald en vooral veel gelachen. Maar tegen de klok van elf veranderde de sfeer. Ze keek me recht in de ogen en vroeg me zonder gêne waarom ik nog geen move had gemaakt. 

Ik speelde eerst nog de vermoorde onschuld door te zeggen dat ik niet begreep wat ze bedoelde. "Dat weet jij best Willem, doe niet zo onnozel," zei ze lichtelijk geïrriteerd. "Vind je me niet aantrekkelijk genoeg of zo?", vervolgde ze.

Ik mompelde nog iets van "Ja, natuurlijk wel" en dat ik het niet netjes vond om met een bezette vrouw het bed te delen. "Het is mijn keuze om hier te zijn en ik heb gewoon na tijden weer eens zin in goede seks," zei ze met een vastberaden blik in haar stomende ogen. Voor ik het wist zat ze op mijn schoot, wapperden haar haren in mijn gezicht en gingen alle remmen los.

Stapelgek op een getrouwde man

We hebben elkaar nog een paar keer gezien, maar daarna heb ik er toch echt de stekker uitgetrokken en haar min of meer gesommeerd om vooral te investeren in het seksleven met haar partner. Ik voelde me ook oprecht schuldig tegenover hem. 

In de afgelopen jaren ben ik inmiddels heel wat vrouwen tegengekomen, die 'een soort van relatie' hebben met een getrouwde man. Vaak al jarenlang in de hoop dat die man nu eindelijk eens voor haar kiest en niet voor de veiligheid van zijn gezin.

Bovendien praten ze dikwijls hun eigen handelen goed door het probleem vooral bij die man en zijn partner neer te leggen, terwijl ik denk: het is toch ook jouw keuze om met die man het bed in te duiken? Los van de ongetwijfeld legitieme redenen voor hem. 

Een goede vriendin biechtte laatst op dat ze al vijf jaar stapelgek is op een getrouwde man, wiens vrouw is verworden tot een weinig aantrekkelijk en saai mens. In zo'n geval snap ik wel dat die man zijn heil buiten de deur zoekt, maar dat is natuurlijk niet de oplossing voor het probleem.

Het dekseltje moet maar net passen

Ze erkende dat ze het vreselijk vond dat hij iedere avond weer bij zijn vrouw in bed kroop en dat ze als zogenaamde happy family ieder jaar samen de vakanties vieren. Toen ik haar vroeg waarom ze in godsnaam niet met die ingewikkelde relatie kapte, zei ze dat ze dat al heel vaak had geprobeerd. "Ik weet ook wel dat het nooit wat zal worden tussen ons, ook al belooft hij steeds nu echt weg te gaan bij haar," zei ze terwijl ze me wat beteuterd aankeek.

Ooit twitterde ik in een opwelling dat een relatie een ingewikkeld vehikel is. Het dekseltje moet maar net op het potje passen. Als het eenmaal past, moet je de verbinding goed onderhouden, omdat roest er anders voor zorgt dat het dekseltje niet meer van het potje gaat terwijl de binnenkant schreeuwt om lucht. Zo wordt de voedingsbodem voor veel affaires gelegd. 

Misschien maar eens vragen of groentefabrikant HAK ook zo'n handige draaideksel voor relaties kan ontwikkelen. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Gerelateerde onderwerpen