Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Afdalen in het mannenbrein

Zo'n profielkeuze op de middelbare school
komt voor veel kinderen wel erg vroeg

blogger

Jan Willem Vaartjes

I

Ieder kind krijgt met enige regelmaat de vraag voorgelegd: 'Weet jij al wat je later wilt worden?' Ik stel die vraag zelf ook wel eens aan mijn kinderen of aan een willekeurig ander kind als dat zo uitkomt.

Zelf wist ik vroeger als jonge knul nooit zo goed wat ik met zo'n vraag aan moest. 'Weet ik veel', riep ik dan steevast. En als de vragensteller daar geen genoegen mee nam, liet ik mijn fantasie maar de vrije loop.

Profvoetballer

Zo wilde ik - net zoals haast iedere jongen destijds - profvoetballer worden, terwijl ik wist dat dat met mijn beperkte talent een schier onmogelijke missie zou zijn. Vaste stand-in van gitarist Angus Young in AC/DC leek me ook wel wat, maar volgens mijn muzieklerares zou ik met die ambitie de mensheid geen dienst bewijzen.

Dan moest ik maar piloot worden. Het idee dat ik later met een hele horde KLM-stewardessen om mij heen de internationale vliegvelden zou afstruinen, sprak mij wel aan. Mijn huisarts prikte die wensballon ongenadig door; mijn toen al niet al te beste ogen zouden de luchtverkeersleiders de stuipen op het lijf jagen.

Zesje

Mijn zoon zit nu in HAVO 3. Het leren gaat hem vrij makkelijk af, maar hij is, net zoals zijn ouders, een berekenende leerling: een zesje is al snel goed genoeg. Volgens hem blijft er dan in ieder geval nog ruimte over voor andere belangrijke dingen in het leven (lees: gamen).

Hij is bovenal nog een speelse puber; een guitige, onverschillige stuiterbal, die het leven nog verre van serieus neemt. Heel anders dan de meeste meisjes in zijn klas, die al een stuk volwassener ogen. 

Tijdens een voorlichtingsbijeenkomst aan het begin van het nieuwe schooljaar werden alle ouders bijgepraat over wat onze kinderen allemaal te wachten staat in HAVO 3. 

We konden onze borst nat maken, zo werd al snel duidelijk; groeispurten, een rappe ontwikkeling van het puberbrein, rebellie, de verleidingen van relaxmiddelen, liefdesgevoelens, seksuele ontdekkingstochten en als klap op de vuurpijl ... de profielkeuze.

Spijt

Alle leerlingen moeten aan het eind van het komende voorjaar een keuze hebben gemaakt met welk vakkenpakket ze uiteindelijk examen gaan doen.

Zo gaat dat al vele decennia lang in onderwijsland, ook om te voorkomen dat leerlingen met idioot veel examenvakken zitten opgescheept. Het leven van een kind moet wel een beetje aangenaam blijven, niet dan? Bovendien zit ieder kind weer anders in elkaar wat leervermogen en talenten betreft. 

Zelf kan ik me nog goed herinneren dat ik destijds op de MAVO automatisch vakken liet vallen die ik moeilijk vond, of te veel inspanning van me vroegen vanwege mijn wat lakse houding. Achteraf gezien heb ik daar wel spijt van gehad, omdat mijn vakkenpakket haast automatisch naar de MEAO leidde, waar ik nu niet bepaald met een opgewonden gevoel op terugkijk.

Ik vraag me wel eens af of je van jonge pubers kunt verwachten dat ze een weloverwogen keuze maken wat hun vakkenpakket betreft. Een keuze gebaseerd op verkeerde grondslagen duwt je onherroepelijk een richting op waar je mogelijk op latere leeftijd spijt van krijgt. 

Roeping

Er zullen ongetwijfeld kinderen zijn die al op heel vroege leeftijd de roeping in hun lijf hebben aangeboord, maar dat is eerder een uitzondering dan de regel.

Toen ik een paar weken geleden maar weer eens voorzichtig polste bij mijn zoon wat hij later wilde worden, haalde hij eerst zijn schouders op. 'Weet ik veel, iets met gamen of zo?', zei hij.

Na een korte denkpauze gaf meneer aan dat werken bij het UWV hem ook wel wat leek. Toen ik verbaasd doorvroeg, kwam de aap uit de mouw. Zo'n uitkering die ik nu vanwege mijn tijdelijke arbeidsloze bestaan maandelijks ontvang, leek hem ook wel wat. 

Ik kon er wel om lachen, maar realiseerde mij tegelijkertijd dat er nog het nodige werk aan de winkel is.