Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Afdalen in het mannenbrein

Die muurschildering bleek
een hartverscheurende liefdesode

blogger

Jan Willem Vaartjes

S

Soms brengt een verkeerde afslag je op een plek met een bijzonder verhaal. Recent overkwam mij dat bijvoorbeeld toen ik op sleeptouw werd genomen door de (deels) Brabantse zandstreek Kempen. 

Met onze smurrie bestendige wandelboots belandden we met hulp van Google maps uiteindelijk bij Landgoed Baest. Zelf ben ik gek op de natuur en eenmaal uit de auto - met de geur van herfstig beukenblad in mijn neus - veranderde ik al snel in een enthousiaste pup. 

Stoerdoenerij

Het bos was verbluffend mooi, niet in de laatste plaats door tal van beekjes die zich een weg baanden door het weelderige landschap vol met betoverend mooie paddenstoelen, sprookjesachtige bomen en een nog groen bladerdek. 

Om wat indruk te maken op mijn vrouwelijke gids sprong ik halverwege onze wandeling met enig bravoure over een beekje heen. Mannen imponeren vrouwen nu eenmaal graag met stoerdoenerij. Zit in hun genen.

Drinken

Zo'n beekje waarover ik eerst nog lichtzinnig dacht: 'Dat moet te doen zijn op mijn leeftijd' maar waarbij eenmaal in de lucht de paniek toesloeg. Toch haalde ik ternauwernood de overkant door mijn gewicht vol tegen de oever te storten.

Haar beloning in de vorm van 'Wauw' maakte alles in één keer goed terwijl ik mij tegelijkertijd ook realiseerde: 'Shit, ik moet ook weer terug.'

Terug bij de auto besloten we om ergens wat te gaan drinken.

Houtkachel

Uiteindelijk kwamen we na wat omzwervingen terecht bij De Cultuurboerderij in Westelbeers. Binnen werden we onthaald door de goedlachse, Brabantse eigenaar die ons een plekje gunde bij de houtkachel.

Hij zei dat er een familiefeest zou zijn en dat de meute ieder moment binnen kon komen om opa en oma - de feestvarkens - te verrassen met sketches. Even werd ik overvallen door een gevoel van weemoed toen de koffie met gebak op tafel werd gezet.

Kneuterigs

Het is immers lang geleden dat ik een familiefeestje heb gevierd waarbij mijn opa en oma de hoofdgasten waren. Het had altijd iets aangenaam kneuterigs, zo met de hele familie bij elkaar. 

De enthousiaste eigenaar vertelde hoe trots hij is op wat hij samen met zijn vrouw heeft neergezet. Mede dankzij Syrische vluchtelingen die tot voor kort verbleven in een - inmiddels gesloten - opvangcentrum iets verderop.

Vluchtelingen

Via via kwam hij met deze vluchtingen in contact, die zich kapot verveelden, hun creatieve ei niet kwijt konden en hunkerden naar een zinnige dagbesteding. 'Een geluk bij een ongeluk', zei hij toen één van de vluchtingen aanklopte en hem nu in de keuken assisteert. 

Voordat we weggingen stond hij erop, dat we nog even een kijkje namen in het recent gebouwde bed & breakfast-huisje naast de boerderij. Met nog een ander stel dat naast ons koffie zat te drinken liepen we als kuikentjes achter hem aan. 

Muurschildering

Kosten nog moeite waren gespaard om er iets moois van te maken. Ik complimenteerde hem terwijl mijn oog werd getrokken naar een grote, indrukwekkende muurschildering achter het tweepersoonsbed.

Hij vertelde dat één van de Syrische vluchtelingen een kunstenaar is en heel graag het verhaal van zijn land wilde vereeuwigen. Toen ik de slaapkamer uitliep en even vluchtig naar boven keek, werd mijn aandacht verlegd naar een mooie, jonge vrouw die wegkijkt van het tafereel achter haar.

Schim

Zij bleek de partner van de Syrische kunstenaar. Tijdens zijn vlucht naar het veilige Westen moest hij haar achterlaten. Je ziet hem als een schim weglopen tussen de bomen, het licht tegemoet.

Haar familie gaf haar geen toestemming om met hem mee te gaan, onder andere omdat hij geen moslim is en toch al gezien werd als vreemde vogel (op de muurschildering weergeven als zwarte kraai).

Fisherman's Friend

Zijn grote liefde loslaten was voor hem misschien nog wel moeilijker dan zijn land verlaten. Het gemis en de eenzaamheid duizenden kilometers verderop in Brabant maakten hem radeloos.

We stonden ademloos te luisteren en moesten wel even slikken toen hij zijn verhaal eindigde, ons aankeek en zei: 'Mooi en tragisch tegelijk hè, zo'n liefdesode'. 

Ik kneep mijn gids zachtjes in haar wang en verlangde opeens hevig naar een Fisherman's Friend.