Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Hollandse Hoogte/Liesbeth van der Wal
Afdalen in het mannenbrein

'Het borrelplankje op tafel
zegt heel veel over je relatie'

blogger

Jan Willem Vaartjes

A

Afgelopen week had ik een spontane koffiedate met een ondernemer uit Nijmegen, eigenaar van het succesvolle adviesbureau Negentigtien.nl . Hij had me getraceerd op Linkedin en nodigde me uit voor een kennismakingsgesprek. 

We spraken af bij Van der Valk in Lent, een plek waar we beiden als liefhebber van deze innovatieve oer-Hollandse keten nog niet eerder waren geweest. Al bij de eerste ferme handdruk voelden we een klik. Soms heb je dat bij mensen die je nog nooit eerder hebt ontmoet en min of meer uit hetzelfde hout zijn gesneden. Ik geniet daar altijd enorm van.

Eenmaal aan tafel ontspon zich direct een leuk gesprek over van alles en nog wat. Hij vertelde met veel elan over zijn leven en de keuzes die hij had gemaakt om zijn dromen na te jagen; zowel zakelijk als privé.

Stil, mooi meisje

We spraken over vaderschap, hobby's, reizen, vanzelfsprekend over werk, maar ook over de liefde. Op de één of andere manier vind ik het namelijk interessant om te weten hoe iemand zijn partner ooit heeft ontmoet, vooral als ik proef dat die partner nog steeds met lof wordt bezongen. Alsof ik steeds maar weer het geheim wil ontrafelen van een bestendige relatie.

Hij nam me mee terug ver in de tijd naar de periode dat hij in havo-4 zat. Zijn oog viel toen op een wat stil, maar mooi meisje op school. Haar gereserveerde karakter verwarde hem aanvankelijk, omdat ze niet de signalen afgaf waar hij zo op hoopte. Het mannenhart zoekt altijd bevestiging, zal ik maar zeggen. Zijn geduld werd in ieder geval flink op de proef gesteld.

Succesformule

Het heeft minstens een jaar geduurd voordat zij een move maakte die hem aangenaam verraste; ze liet weten hem toch wel erg leuk te vinden. Dat was het startschot van een mooie liefdesreis zonder eindbestemming met als bekroning drie prachtige kinderen. 

Ik vroeg hem naar de succesformule van hun relatie. Het is niet alle stellen gegeven om het al meer dan twintig jaar leuk te hebben met elkaar. Zeker niet als er kinderen in het spel komen, want die slurpen nou eenmaal bijzonder veel energie.

"We laten elkaar vrij om de dingen te doen die we beiden belangrijk vinden," zei hij. 'En, we communiceren goed en tijdig met elkaar. Misschien nog wel belangrijker," vervolgde hij.

Tongstrelend

Hij vertelde dat thuis ieder weekend het borrelplankje wel op tafel verschijnt. 'Het liefst op zaterdagmiddag én zondagmiddag als het uitkomt. "Heerlijk als er dan af en toe een kind bij je op schoot springt en vervolgens weer zijn eigen weg gaat," zei hij met een verlangende blik.

Ik werd er meteen weemoedig van. Tijdens mijn eigen huwelijk zat ik vrijwel nooit met mijn echtgenote op vaste momenten aan tafel onder het genot van tongstrelende lekkernijen en een goed glas wijn. Wij vergaten dat simpelweg te doen.

Terwijl dat juist de momenten zijn om in contact te blijven met elkaar; om de drukte de drukte te laten en elkaar te zeggen wat er gezegd moet worden. Niet alleen de leuke dingen, maar ook wat je dwarszit. Als je tegenover elkaar aan tafel zit, ontstaan vanzelf gesprekken die er toe doen. En dat is goed voor je relatie. 

Meteen naar de winkel

Ik zie dat ook bij enkele vrienden die al lang bij elkaar zijn, gelukkig ogen en nog steeds op vaste momenten de borrelplank pontificaal op tafel zetten en zo de broodnodige gezelligheid en verbinding creëren. 

We namen na ruim tweeënhalf uur afscheid van elkaar met de intentie om elkaar nog een keer te ontmoeten. Toen we wegliepen, vertelde ik dat ik nog even langs een winkel zou rijden. "Wat ga je doen?" vroeg hij belangstellend. "Wat denk je? Een borrelplankje kopen natuurlijk," zei ik met een grote grijns op mijn gezicht.