Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Afdalen in het mannenbrein

Je vrouw verrassen met lingerie?
Niet te doen!

blogger

Jan Willem Vaartjes

E

Een paar jaar terug ben ik samen met zeven vrienden naar New York geweest. Onze vriendenstichting bestond toen tien jaar en we besloten dat groots te vieren.

Het was een geweldige ervaring om op te gaan in deze fameuze stad met haar oneindige energie. We keken onze ogen uit, zeker omdat het voor vrijwel iedereen de eerste keer was dat we in New York verbleven.

Victoria’s Secret

Ik weet niet precies meer welke dag het was, toen ik in de ochtend met een klein clubje het centrum van Manhattan afstruinde. De overige vrienden lagen nog voor pampus na een nacht flink doorzuipen in een Ierse pub, die ideaal gelegen om de hoek van ons hotel lag. 

We liepen wat doelloos rond toen één van mijn vrienden mij een forse klap op de schouder gaf. “Moet je daar toch eens kijken Willem”, zei hij met de stem van een opgewonden kind. Hij wees naar de overkant van de straat waar een megastore van Victoria’s Secret was gevestigd. 

De enorme etalage puilde uit met een bonte verzameling levensechte paspoppen. Van die poppen met een Doutzen Kroes-lijf, die je met wat magie tot leven zou willen wekken. ‘Waar is Hans Klok als je hem nodig hebt’, grapte ik nog in mijzelf.

Stuk voor stuk waren ze voorzien van waarachtig mooie lingeriesetjes. Zo’n beetje alle kleuren van de regenboog waren vertegenwoordigd. Zoveel weelde bij elkaar had ik nog nooit gezien en als in een soort trance manoeuvreerde ik mij tussen de heftig toeterende taxi’s door naar de overkant. 

Nadat ik me op de stoep even had vergaapt aan deze hemelse aanblik, besloot ik binnen een kijkje te nemen, zodat ik als een kind in de snoepwinkel mijn ogen verder uit kon kijken.

Steenkolen Engels

“Can I help you sir?”, hoorde ik plots een engelachtige stem van achter roepen. Ik draaide me om en keek recht in de betoverende ogen van één van de ogenschijnlijk zorgvuldig uitverkoren verkoopsters. “I'm just looking around a little bit, miss”, zei ik wat overvallen door haar onaangekondigde komst.

In een fractie van een seconde bedacht ik dat ik natuurlijk wel wat kon kopen voor mijn toenmalige vrouw. Iets van Victoria’s Secret en nota bene uit New York ook nog; daar scoor je punten mee thuis.

“I like that lingeriesetje very much, miss”, zei ik tegen haar in steenkolen Engels, terwijl ik wees naar een pop voorzien van een turquoise beha en slip gemaakt van kant. “Good choice sir”, zei ze op zo’n typisch Amerikaanse toon. “What are the sizes of your wife sir?”, vroeg ze belangstellend.

Ongegeneerd

Tja, daar vroeg ze me wat. Ik had wel een beetje een idee, maar ook niet veel meer dan dat. “She has huge boobs”, zei ik maar wat lacherig, in de hoop dat ze voldoende had aan mijn antwoord. Om mijn woorden wat kracht bij te zetten, plaatse ik ongegeneerd mijn opengesperde handen voor mijn borst. “Something like that”, zei ik vol trots terwijl ze mij vragend aankeek.

Toen ze begrijpelijkerwijs bleef doorvragen, overwoog ik even om mijn vrouw te bellen, maar dan was de verrassing er natuurlijk direct af. Ik had ook geen trek om veel geld uit te geven aan iets wat uiteindelijk niet goed bleek te passen. Ik bedankte haar vriendelijk voor haar hulp en liep met lege handen en in forse draf naar buiten.

Het is natuurlijk ook geen doen om als man eigenhandig een lingeriesetje te kopen voor je partner, tenzij het exclusief bedoeld is voor de slaapkamer. Dan maakt de juiste pasvorm wat minder uit lijkt me.

Vrouwen vinden het zelf al lastig genoeg - heb ik me laten vertellen - om iets te vinden dat als gegoten zit. Zeker als de omvang fluctueert door melk slurpende baby's, de zoveelste dieetpoging of het onvermijdelijke verouderingsproces.

Fier

Als ik de verhalen bovendien mag geloven, dragen best veel vrouwen een niet goed passende beha. Een beha waarin de borsten verzuipen of juist zodanig afgeknepen worden, dat ze niet zouden misstaan op een Duits bierfeest. Laat ik het zo zeggen ... een bh moet in dienst staan van twee borsten en niet andersom.

Wat dat betreft kun je als vrouw misschien maar beter kiezen voor implantaten. Weet je zeker wat je vaste maat is, dat verval voorlopig niet meer aan de orde is en dat ze fier en vooral standvastig het leven tegemoet zien.

Aan de andere kant moest ik terugdenken aan een stuk van een columnist waarvan ik de naam helaas schuldig moet blijven. Hij hield een vurig pleidooi over borsten; over borsten die volgens hem voor altijd vrolijk moeten blijven rondhuppelen als koeien in een verse lenteweide. Dat gaat met implantaten weer wat lastiger, nietwaar?