Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Man in auto draait aan radioknop
Foto: Hollandse Hoogte | EyeEm Mobile GmbH
Afdalen in het mannenbrein

'Pap, waarom houd jij meer
van de kinderen van je vriendin?'

blogger

Jan Willem Vaartjes

T

Tijdens een recente autorit viel ik tijdens het scrollen door een waslijst aan radiozenders in een interview over gescheiden ouders. Dan is altijd direct mijn interesse gewekt omdat ik natuurlijk zelf tot die doelgroep behoor.

De geïnterviewde was overduidelijk niet meer de voorzitster van de fanclub van haar ex-genoot en de eerste vijf minuten kreeg hij er dan ook flink van langs. Ze kwam woorden tekort om in geuren en kleuren te vertellen over zijn onvolwassen gedrag en zijn onvermogen om fatsoenlijke afspraken te maken over de opvoeding.

Twee kanten

Nu weet ik natuurlijk dat ieder verhaal twee kanten heeft en ergens had ik de hoop dat de man in kwestie in de uitzending werd gehaald om zijn zegje te doen. Ik had hem namelijk al officieel als 'lul-de-behanger' gebombardeerd, omdat hij het wel heel bont maakte als vader. Althans, volgens zijn openhartige ex.

"Hij ziet zijn kinderen maar één weekend in de twee weken en als ze er dan zijn fungeren zijn ouders vaak als oppas", zei ze. Meneer bleek ook vrijwel direct na de scheiding een nieuwe liefde te hebben ontmoet waar hij in no time mee samenwoonde. Ze vertelde gepikeerd dat het een stuk jongere buurtgenote betrof met een 4-jarige tweeling. Wederom een vrouw met een ex-partner die maar heel weinig de kinderen ziet.

Nieuwe vrouw

Tot zover zat ik nog niet op het randje van mijn autostoel; in de afgelopen jaren heb ik zoveel voorbeelden gehoord van gescheiden mannen die weinig tijd en vooral ook zin hebben om zich actief bezig te houden met de opvoeding. 

En van mannen die al heel snel hun toevlucht zoeken in de armen van een nieuwe vrouw, omdat ze niet alleen kunnen zijn of erger nog... niet goed voor zichzelf kunnen zorgen. En dus trekt de vrouw het leeuwendeel van de opvoeding naar zich toe. Wat moet ze ook anders? Het blijven wel je kinderen en een scheiding heeft al een forse impact op hen.

Brief

Net toen ik wilde switchen naar een andere zender met opzwepende muziek, vroeg de interviewster of zij de brief van haar 9-jarige zoontje wilde voorlezen. Een brief gericht aan zijn vader. Ik kan de exacte tekst niet meer honderd procent reproduceren, maar ik weet wel dat zijn hartenkreet mij kippenvel bezorgde.

Het knaapje verweet zijn vader, dat hij altijd zo actief is met de kinderen van zijn nieuwe vriendin. Dat hij met hen altijd leuke dingen doet en dat hij ze veel vaker ziet dan zijn eigen kinderen. 'Als mijn twee broers en ik bij je zijn krijgen we een aai over onze bol maar zij krijgen een knuffel en een kus van jou', las ze voor. Hij eindigde zijn brief met de veelzeggende woorden: 'Wil je alsjeblieft ook weer van ons houden zodat we het weer leuk hebben samen?'. 

Papa

'Het is me wat, als zo'n jong iemand al zoveel wijsheid etaleert en helaas bepaald geen uitzonderlijke situatie schetst', bedacht ik mij terwijl het huilen mij nader dan het lachen stond. Ik kan alleen maar hopen, dat zijn vader zich eens goed achter de oren krabt na het horen/lezen van deze brief en zich vooral realiseert dat zijn handelen grote invloed kan hebben op de gedragsontwikkeling van zijn nakomelingen. 

Toeval bestaat blijkbaar inderdaad niet, want toen ik uiteindelijk dan toch overschakelde naar een andere zender klonk plots Papa van Stef Bos uit de speakers. Ik fantaseerde hoe geweldig het zou zijn als onze jonge brievenschrijver later een songtekst zou maken waarin hij alsnog zijn vader eert.

Jij op VROUW.nl

Heb jij ook een bijzonder (scheidings)verhaal?

Vertel het dan hier...