Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Pia, van boer Herman
Boerin kijkt tv

'En de prijs voor meest botte boer
van dit seizoen gaat naar...'

Boerin Ingrid

V

Voor Ingrid, die deelnam aan het allereerste internationale seizoen Boer zoekt vrouw - haar relatie met de 'Deense' boer Johan strandde eind vorig jaar - zat de aflevering van gisteravond vol flashbacks.

Bij Riks is er al een keuzemomentje geweest; de spruitjes zijn exit. Het zijn de vers uit de bevroren grond getrokken worteltjes geworden. Best lastig om die te schrapen boven de prullenbak, maar ja, het scheelt toch weer afwas. Na het tandenpoetsmomentje - waaruit blijkt dat de dames van het elektrisch zijn en Riks van het handwerk - wenst Riks ze welterusten met een 'Doei' en doet het licht uit.

Knecht of huishoudster 

Volgens Riks loopt Marit het vlotst. Die andere twee.... Wat zeg je Riks? Ach hij bedoelt dat Claudia wel aanpakt maar Eline moeilijk is. Een van 'die andere twee' probeert toch haar momentje te pakken maar Eline’s gezicht staat op onweer en ze twijfelt of haar zoontje (7) wel z'n grootouders en vriendjes kan missen.

Claudia kan zich anders best redden in de keuken, ook zonder staafmixer. Best handig hoor (flashback), maar ja… helemaal alleen in Canada moet je gevoel wel erg sterk zijn dus ze weet het nog niet. Gaat hij voor de knecht of voor de huishoudster?

Waar je hart is...

Olke vraagt zich af wat iemand bezielt om naar Texas te gaan. Ik zou zeggen… praat eens met je ouders. Wel mazzel dat Sandra als kind al wist dat ze wilde emigreren en zegt 'Waar je hart is, is je huis'. Waar ken ik die van? (Flashback, ik mis alleen nog het koffiezetapparaat.)

Olke wil niet dat er iemand in huis op hem zit te wachten, dat gaat vervelen. 'Mooi', zegt Alberdien, 'want ik wil niet alleen huisvrouw zijn, ik wil wat doen.' Een eindje lopen of zo en momentjes voor zichzelf. Ze gaan met de auto naar de stal. Doe maar laarzen aan want koeien en stront gaan samen.

Harriet slaat toe

En net nu Alberdien denkt Olke in the pocket te hebben slaat Harriet toe. Best handig zo’n opleiding voor dierenartsassistente: 'aahhhh mag ik spuiten, ja, ahh toe nou aaahhhhh'.

Sandra kijkt een beetje onhandig toe met stront op haar shirt en beseft dat ze de punten die ze met haar doosje gescoord heeft aan het verliezen is. Alberdien denkt 'Ik zal ook eens even … boem boem boem ... spuiten want ik wil niet achter blijven.'

Over een hek

En dan... weer een flashback. Ze moeten over een hek klimmen. Olke vertelt er wel eerlijk bij dat het hek echt niet open kan. Dat was bij mij toen iets anders; Johan liet mij via een pallet over het hek klimmen - angstzweet op mijn rug want in een eigenlijk te strakke overall. En zoiets gaat in mijn geval meestal wel mis.

Zweet wissend van mijn voorhoofd maar gelukkig stond ik aan de andere kant. Maar ja ik moest ook nog terug he. Beseffend dat ik geen 18 meer was en bewust van het feit dat die pallet helaas aan de andere kant stond kreeg ik een helpend handje van Johan.

Huppetee nog een keer risico nemend over dat hek. Pffffffffff zonder kleerscheuren (letterlijk). 'Het lijkt wel Sport in beeld' zei Johan, om vervolgens gewoon het hek open te doen en droog te zeggen 'Goh, even vergeten dat ie gewoon open kon.' Nou ja zeg!

Tot de oksel erin

Vervolgens trekt Olke de handschoen (lees 'armschoen') aan en ja hoor, tot de oksel erin. Harriet natuurlijk ook en Sandra zie je denken 'Hier lever ik mijn juwelen wel even voor in want anders komt ze op voorsprong'. Alberdien bedankt ervoor.

Volgens Olke is de tussenstand: Harriet pakt het meeste aan, dan Sandra, en Alberdien valt het meeste tegen want die vindt alles zielig. Ik zou zeggen: wacht nog even met oordelen tot ná het eten. Er is immers nog een onderdeel in de strijd. Wie gaat daar de meeste punten op scoren?

Kijk, vleermuizen

Bij Marc valt de stroom uit. Ik ben niet verbaasd, er is immers geen spanning. Afwassen met een hoofdlampje. Marc vindt het zelf ook wel een beetje stroef gaan. Die jongen heeft wel zelfkennis. Dan maar wat sensatie in de strijd.

Goed dat hij onder het eten even snel de sterrenbeelden-app had gedownload. Mwah… nog een poging dan. 'Ooooh kijk vleermuizen', leuk he, ja leuk, leuk ja... Ja ja: Marc de entertainer.

Morgen zal hij wel even z'n mannelijke charmes in de strijd gooien. Wauw, hoor ik dat goed? Maar ondertussen vraagt hij zich af: 'Ooooooooohhhhhh, when is this going to stop?'

Spartelende vissen

De volgende dag neemt hij de dames mee naar zijn kwekerij. De bakken worden gevuld met spartelende vissen. Ik hoor één van de dames zeggen dat dit dus eigenlijk niet leuk is. Maar ja, als je vis wilt eten: die worden immers niet geboren in het plastic.

Dan vaart hij in een ouwe-lullenchillstand (ik heb het woord niet bedacht he) met z'n Bondgirls naar de kweekbakken. Ja hier voelt Marc zich thuis, op z'n werk, vertrouwd, hij weet immers alles dus kan je ze iets 'leuks' vertellen. Iets over voerconversie enzo.

Marc z'n speeltuin

Ik heb een andere voorstelling van charmes in de strijd gooien. Maar dan gaat het spannender worden. Tenminste, dat denk ik, maar het zal wel weer met mijn brein te maken hebben. 'Christian Grey' gaat de meisjes zijn speeltuin laten zien…

Eerst spugen en ik denk, oeh dit gaat erg worden. 'Oh hadden ze de bikini aan? Nee dat had ik niet opgemerkt. Tja tis warm he, ik snap het helemaal.' Wat dan Marc, wat snap je? Dat je je tot alle drie aangetrokken voelt?  Weg spanning, je zou verwachten dat het donker wordt maar de zon heeft eigen spanning.

Annekim vindt Marc fysiek mooi en de zon staat 'm goed, Anke vindt m stoer en een mooie man maar Irene gaat meer voor het karakter, dus of dat past dat weet ze dus niet. Best moeilijk. 

Jorien haar moment

In Roemenië komt de appeltaart op tafel. Uit een doos! David mist wel iets, tja. Of hij wel eens eerder een relatie heeft gehad? Tuuuurlijk, jaren geleden. Jorien denkt dat je samen eerst iets heftigs moet meemaken om elkaar te leren kennen. This is the moment Jorien! 

Ze denkt wel dat er iets is tussen haar en David terwijl hij vindt dat ze wel erg op elkaar lijken. Mara denkt 'Ik pak mijn momentje vroeg met David' en wast samen met hem af. Ze hoopt dat er liefde groeit.

Bevriende boer

Later baalt ze van het moment dat Jorien háár momentje heeft met David. Ja meisje, om de beurt he. David wil grond hebben dus moet hij maar 's koffie drinken met de buurman.

Aha, dus zo werkt dat. En ik onze boze buurman kersencupcakes voeren en hopen dat er nog een pit inzit. Ergens toch iets fout gegaan. Om ze een indruk te geven hoe het allemaal moet gaan worden neemt hij zijn vrouwen mee naar het bedrijf van een bevriende boer.

Mara vergeet de lucht nooit meer. Susanne heeft nu meer een idee en Jorien vindt dat David er wel 'hard' over praat. David vindt Jorien wel super (ja daar is ie weer...) sterk en bijzonder. Super! Maar ik zag toch ook duidelijk zijn ogen stralen toen Susanne de keuken in kwam voor het ontbijt.

Naar de bakker

Ook bij Herman is iedereen weer wakker en na het melken en strontschuiven is het tijd om naar de bakker te gaan. Wie mag er met Herman mee? Om het spelletjeselement erin te houden roept Herman: 'Een getal onder de tieeeen!' Maar de dames hebben al besloten dat Pia haar diepgang mag zoeken.

Ze stelt hem de vraag waarom hij haar uitgekozen heeft en wat antwoordt Herman na een speed-date en een dag-date? 'Je brief was gewoon leuk.' KOTS. En in plaats van het gesprek met haar te voeren begint hij ook over Fleur en Anne. Dit komt niet meer goed.

De dames willen meer

Ondertussen zijn Fleur en Anne het met elkaar eens. Ze willen meeeeeeeeeeeeeeer. Fleur voelt een vreemde spanning en wil niet aan het keuzemoment denken. Daarom wrijft Herman het onder het ontbijt nog maar even lekker in. 'Vanavond is het weer anders.'

Waren zijn vorige 'LEO en BEO'*-opmerkingen nog te vergoelijken, nu wordt het echt teveel. Waren het tot nu toe alleen nog maar opmerkingen, dan gebeurt er iets waarvan ik weer een flashback krijg. Hij doet het nog net niet onder het ontbijt, maar Herman geeft de meiden de 'wind' van voren zeg maar. En door ze niet uit de 'wind' te houden, krijgt ook Anne nu duidelijk mee wat ze niet had gehoord. 

De meiden vragen of er nog gespreksstof is en Pia neemt weer het voortouw (heeft dat haar de das om gedaan?). Dan vertelt Herman dat hij ooit een blauwtje heeft gelopen maar dat het nu makkelijker is want als het nu mis gaat dan hoeft hij ze toch nooit meer te zien. (Sirene loeit en de hoofdprijs voor de meest lompe en botte boer van dit seizoen is gevallen!)

Pijnlijke herinnering 

Dan is het bijna zover. Yvon komt het erf op. Anne is een beetje bang. Fleur vindt dat Herman en zij wel een beetje op elkaar lijken en is afwachtend. Het moet aan komen waaien. Dream on. Pia vraagt wel maar krijgt geen antwoorden. (Oei, weer een flashback, ditmaal eentje die nog erg vers in het geheugen ligt).

Herman heeft een vermoeden dat ze hem alle drie wel leuk vinden. Het wordt een gevoelskwestie. Wat Herman? Yvon vindt het een zwaktebod en zegt dat dit over liefde gaat. Dan zitten de meisjes aan tafel en Herman mag het zeggen: 'PIA'. BAM, zo het is eruit. Helaas, ja, Helaas. Helaas, ja, ja, ja... Het was te kort, ja... Ja.

'Dan ga ik doei zeggen tegen jou' zegt Pia. Herman 'Goed zo.' (laatste pijnlijke flashback). Pia gaat haar koffer pakken, Herman moet lachen en Anne en Fleur giechelen van opluchting mee. Yvon moet nog even troosten. Pia had voor het eerst een klik gevoeld en nu moet ze weer met haar keyboard door die rotpoortjes. PI-JA….PIA-NO. Tot zover haar boerenleven.

Spanning

Voor welke dames houdt het boerenleven ook op? De spanning stijgt. Ik hoop dat in Zambia de stoppen niet opnieuw doorslaan (of juist wel?). Vier keuzemomenten en de boeren gaan niet over 1 nacht ijs. IJs? In Canada snap ik dat, maar in Zambia is het verdorie 40 graden. Zou het daar aan gelegen hebben? We gaan het zien!

Tot volgende week

Groetjes uit Denemarken

Ingrid

*Lomp cq Bot En Onbenullig

Foto van Pia: Linelle Deunk                                                                                                                                               

En, wat vind jij? Laat je horen!